Otwórz menu główne

Jadwiga Jagiellonka (1408–1431)

królewna polska, córka Władysława Jagiełły

Jadwiga (ur. 8 kwietnia 1408, zm. 8 grudnia 1431) – królewna polska z dynastii Jagiellonów.

Jadwiga Jagiellonka
wizerunek herbu
Królewna polska
Dane biograficzne
Dynastia Jagiellonowie
Data urodzenia 8 kwietnia 1408
Data śmierci 8 grudnia 1431
Ojciec Władysław II Jagiełło
Matka Anna Cylejska

Córka Władysława II Jagiełły i jego drugiej żony Anny Cylejskiej. W 1413 r. na zjeździe w Jedlni ze względu na brak męskiego potomstwa jej ojca oficjalnie została ogłoszona dziedziczką tronu polskiego.

Od 1419 r. swatana z Bogusławem IX księciem słupskim i równocześnie, wobec niezdecydowania strony pomorskiej, z Fryderykiem, synem elektora brandenburskiego Fryderyka I Hohenzollerna. W kwietniu 1421 r. doszło do zawarcia układu między Polską a Brandenburgią, na mocy którego miało dojść do ślubu Jadwigi z Fryderykiem, w momencie osiągnięcia przez niego lat sprawnych, tj. około 1427 r. Również w jego wyniku Fryderyk miał przybyć jak najszybciej do Polski, by zapoznawać się z językiem i obyczajami. Jakoż, już 12 kwietnia 1422 młody narzeczony księżniczki przybył do Polski. Wobec tak szybkiego działania strony brandenburskiej, zaktywizowało się ponownie stronnictwo księcia słupskiego w osobach cesarza Zygmunta Luksemburskiego oraz króla Danii, Szwecji i Norwegii Eryka Pomorskiego, kiedy obaj wzięli udział w uroczystościach koronacyjnych czwartej żony ojca Jadwigi – Zofii (Sonki) Holszańskiej.

Wobec urodzenia się jednak synów król Władysław II Jagiełło nie spieszył się z wyborem kandydata. O rękę królewny starał się także na początku lat 30. XV w. dla swego syna Janus, król Cypru, jednak starania te nie zostały uwieńczone sukcesem, bowiem Jadwiga nagle zmarła.

O jej otrucie była oskarżana macochaZofia, jednak wydaje się, że królewna zawsze była słabowita i śmierć mogła nastąpić w następstwie bliżej nieokreślonej choroby.

Pamięci Jadwigi poświęcony był łaciński wiersz Virginum o iubar, o inclita gloria regni, przypisywany Adamowi Śwince, zawarty w księdze XI Roczników Jana Długosza[1]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Giedymin
 
 
 
 
 
 
 
Olgierd Giedyminowicz
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jewna
 
 
 
 
 
 
 
Władysław Jagiełło
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Aleksander twerski
 
 
 
 
 
 
 
Julianna twerska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Anastazja halicka
 
 
 
 
 
 
 
Jadwiga Jagiellonka
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ulryk II
 
 
 
 
 
 
 
Wilhelm von Cilli
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Adelhajda von Ortenburg
 
 
 
 
 
 
 
Anna Cylejska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kazimierz Wielki
 
 
 
 
 
 
 
Anna Kazimierzówna
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jadwiga żagańska
 
 
 
 
 
 

PrzypisyEdytuj

  1. Teresa Michałowska: Średniowiecze. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1995, s. 692, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 83-01-11452-5.

BibliografiaEdytuj