Otwórz menu główne

James E. Rothman (ur. 3 listopada 1950 w Haverhill) – amerykański biochemik pochodzenia żydowskiego[1], profesor Uniwersytetu Yale’a, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za „odkrycia dotyczące maszynerii regulującej transport pęcherzykowy, główny system transportowy w naszych komórkach” przyznanej mu wraz z Randym Schekmanem i Thomasem Südhofem[2].

James Rothman
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1950
Haverhill
Zawód, zajęcie naukowiec

W 1976 uzyskał doktorat w Harvard Medical School i objął posadę adiunkta w Instytucie Technicznym Massachusetts, skąd przeniósł się w 1978 na Uniwersytet Stanforda. Tam rozpoczął swoje badania nad pęcherzykami. Był związany także z Uniwersytetem w Princeton, Centrum Walki z Rakiem imienia Sloana i Ketteringa w Nowym Jorku oraz Uniwersytetu Columbia.

Od 2008 był wykładowcą Uniwersytetu Yale’a w (w New Haven), gdzie piastował funkcję profesora i kierownika w Zakładzie Biologii Komórki.

PrzypisyEdytuj