Otwórz menu główne

James Warring (ur. 26 listopada 1958 w Miami) – amerykański bokser oraz kick-boxer. Były mistrz świata w kick-boxingu w wadze junior ciężkiej, ciężkiej i superciężkiej oraz były mistrz świata w boksie zawodowym federacji IBF w wadze junior ciężkiej.

James Warring
Data i miejsce urodzenia 26 listopada 1958
Miami
Obywatelstwo  Stany Zjednoczone
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 23
Zwycięstwa 18
Przez nokauty 11
Porażki 4
Remisy 1

Kick-boxingEdytuj

Tytuły mistrzowskie zdobyte przez Jamesa Warringa:

  • Mistrzostwo Stanów Zjednoczonych
  • Mistrz świata organizacji KICK w wadze junior ciężkiej
  • Mistrz świata organizacji PKC w wadze junior ciężkiej
  • Mistrz świata organizacji FFKA w wadze super ciężkiej
  • Mistrz świata organizacji WKA w wadze junior ciężkiej oraz ciężkiej

BoksEdytuj

W zawodowym boksie zadebiutował 25 stycznia 1985, nokautując w pierwszej rundzie Jessego Torresa. Pierwszą porażkę poniósł w swojej drugiej walce 9 sierpnia 1985 z Patem Strachanem przez TKO w dziewiątej rundzie. 17 grudnia 1990 roku zdobył pas NABF, pokonując przez jednogłośną decyzję przyszłego mistrza federacji WBA, Nate'a Millera[1]. W swoim następnym pojedynku zmierzył się z Jamesem Pritchardem, nokautując go w pierwszej rundzie i zdobywając wakujący pas IBF kategorii junior ciężkiej[2]. 15 listopada 1991 w swojej pierwszej obronie pokonał Donnella Wingfielda przez techniczny nokaut w piątej rundzie[3]. W kolejnym pojedynku o pas mistrzowski 16 maja 1992 pokonał wysoko na punkty przyszłego mistrza WBO w wadze junior ciężkiej Johnny'ego Nelsona. Tytuł stracił 30 lipca 1992, przegrywając przez jednogłośną decyzję z Alfredem Cole'em. Po tej porażce przeniósł się do wagi ciężkiej, w której 27 lipca 1993 zremisował w pojedynku z Alexem Garcią o pas NABF. Stoczył jeszcze sześć pojedynków, po czym w 1997 roku zakończył karierę.

MMAEdytuj

W MMA stoczył trzy pojedynki, wszystkie w 1995 roku, podczas turnieju World Combat Championship. W ćwierćfinale wygrał przez poddanie z Jerome'em Turcanem, a w półfinale przez TKO z Erikiem Paulsonem. W walce finałowej przegrał jednak z Renzo Gracie przez poddanie na skutek duszenia.

Poza sportemEdytuj

Po zakończeniu kariery otworzył w rodzinnym Miami klub fitness oraz szkołę kick-boxingu[4]

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj


Poprzednik
Jeff Lampkin
Mistrz świata wagi junior ciężkiej IBF
7 lipca 1991 - 30 lipca 1992
Następca
Alfred Cole