Jan (Bratolubow)

Jan, imię świeckie Siergiej Wasiljewicz Bratolubow (ur. 16 czerwca 1882 w Kazaniu, zm. 27 lutego 1968 w Uljanowsku) – rosyjski biskup prawosławny.

Jan
Siergiej Bratolubow
arcybiskup uljanowski
ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1882
Kazań
Data i miejsce śmierci 27 lutego 1968
Uljanowsk
Miejsce pochówku Uljanowsk
biskup uljanowski
Okres sprawowania 1953–1959
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Inkardynacja Eparchia uljanowska
Śluby zakonne 1907
Prezbiterat do 1907
Sakra biskupia 1 sierpnia 1923
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1 sierpnia 1923
Miejscowość Moskwa
Konsekrator Tichon
Współkonsekratorzy Tichon (Oboleński), Mikołaj (Mogilewski), Innocenty (Letiajew)

ŻyciorysEdytuj

Był synem prawosławnego protoprezbitera. W rodzinnym Kazaniu ukończył seminarium, a następnie Akademię Duchowną, uzyskując w 1906 stopień kandydata nauk teologicznych. Po otrzymaniu dyplomu został skierowany do pracy w seminarium duchownym w Symbirsku w charakterze asystenta inspektora. W roku następnym złożył wieczyste śluby mnisze przed arcybiskupem symbirskim i syzrańskim Jakubem, po czym objął obowiązki asystenta nadzorcy w szkole duchownej w Ust'-Sysolsku. W 1912 otrzymał godność archimandryty. Przez kolejne pięć lat kierował szkołą duchowną w Mohylewie, po czym sprawował kolejno obowiązki przełożonego monasteru Trójcy Świętej w Tiumeni oraz monasteru Ikony Matki Bożej „Znak” w Tobolsku[1].

BiskupEdytuj

W 1923 przyjął chirotonię biskupią z rąk patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Tichona. Został wówczas wikariuszem eparchii tobolskiej i tiumeńskiej z tytułem biskupa bieriezowskiego[1]. W eparchii tobolskiej propagował kult Jana Maksymowicza, biskupa tobolskiego[2].

Już w roku następnym biskup Jan został skierowany do eparchii sarapulskiej jako jej wikariusz, biskup wotkiński. Następnie był biskupem szackim, wikariuszem eparchii tambowskiej (1927), ordynariuszem eparchii uralskiej (1929–1930) i biskupem kurgańskim (1930–1931). Jego służbę w Kurganie przerwało aresztowanie i skazanie na pięć lat pozbawienia wolności za działalność antyradziecką. Karę odbywał początkowo w łagrze w Taszkencie, a następnie w Bek-Budi. W 1936 został zwolniony, lecz już rok później aresztowano go ponownie. Skazany na dziesięć lat łagrów, został zwolniony przedterminowo w 1942[1]. Bezpośrednio po opuszczeniu obozu został dowieziony na Sobór Biskupów Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego (pierwszy od Soboru Lokalnego w 1918)[3]. W 1943 został powołany na katedrę iżewską, na której pozostał przez dwa lata. Następnie od 1945 do 1948 był arcybiskupem ufijskim, po czym został przeniesiony w stan spoczynku i skierowany do monasteru w Żyrowicach. W 1953 mianowano go arcybiskupem uljanowskim[1].

Jako biskup żył wyjątkowo skromnie, często zachowywał się jak jurodiwy, wierni przypisywali mu dar jasnowidzenia[1]. Wielokrotnie odbywał wizytacje w cerkwiach swojej eparchii. W 1959 władze radzieckie zlikwidowały eparchię uljanowską. Biskup Jan pozostał w Uljanowsku jako hierarcha w stanie spoczynku, tam też w 1968 zmarł. Został pochowany na cmentarzu miejskim w Uljanowsku w pobliżu cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f ИОАНН, архиепископ Ульяновский (в миру Братолюбов Сергей Васильевич)
  2. Kuczyńska M.: Z zachodu na wschód. Obywatele Rzeczypospolitej na ołtarzach Cerkwi rosyjskiej. Kraków: Collegium Columbinum, 2011, s. 153–155. ISBN 978-83-7624-073-2.
  3. Cypin W.: Archijerejskij Sobor (ros.). Prawosławnaja Encikłopiedija, 11 grudnia 2008. [dostęp 2011-12-29].
Poprzednik
Paweł (Pawłowski)
Biskup uralski
1929 – 1930
Następca
Pamfil (Laskowski)
Poprzednik
Symeon (Michajłow)
Biskup sarapulski
1943
Następca
Wiktoryn (Kostienkow)
Poprzednik
Paisjusz (Obrazcow)
Biskup uljanowski
1953 – 1959
Następca
Prokl (Chazow)