Jan Baptysta Renard

ok. 1682 - 1746-02-14; starosta tyszowiecki, stolnik nurski

Jan Baptysta Renard (ur. 1682 w Warszawie, zm. 14 lutego 1746 w Dreźnie) – pułkownik wojsk saskich, syn kupca Andrzeja Renarda i Teresy von Waldstein, brat architekta Benedykta Renarda i metresy króla polskiego Augusta II Mocnego Anny Katarzyny Renard.

Jan Baptysta Renard
Rodzina

Renardowie

Data i miejsce urodzenia

1682
Warszawa

Data i miejsce śmierci

14 lutego 1746
Drezno

Ojciec

Andrzej Renard

Matka

Teresa von Waldstein

Żona

Marianna Teresa Drian

Dzieci

Jakub Antoni Krzysztof Renard
Jan Piotr Renard
Maria Katarzyna Renard
Andrzej Renard

ŻyciorysEdytuj

W latach 1708–1712 Jan Baptysta Renard brał udział w rozgrywającej się na terenie Flandrii wojnie o sukcesję hiszpańską, walcząc w armii elektora saskiego i króla polskiego Augusta II Mocnego[1]. Wkrótce otrzymał awans na stanowisko podpułkownika, a w 1716 został generalnym adiutantem i pułkownikiem w gwardii pieszej koronnej. W tym czasie Renard walczył z konfederacją tarnogrodzką[1].

6 czerwca 1720 na mocy dokumentu króla Augusta II Jan Baptysta Renard wraz z żoną i synami, jego brat Benedykt i siostra Anna Katarzyna zostali wliczeni w poczet baronów[2]. Po śmierci siostry w maju 1721 lub 1722, Jan Baptysta wspierał finansowo swoją siostrzenicę, nieślubną córkę Augusta II Annę Orzelską[1]. W 1726 Jan Baptysta otrzymał na sejmie grodzieńskim tytuł szlachecki, a w kolejnych latach otrzymywał liczne urzędy: w 1729 cześnika, a w 1736 podczaszego i stolnika[2]. W latach 1730 i 1732 brał z kolei udział w bitwach pod Mühlberg i Warszawą[1].

W 1731 Renard otrzymał w dzierżawę majątek w Malborku, a rok później starostwo tyszowieckie[2]. W 1734 został generałem-majorem i dowodził wojskiem saskim w wojnie austriacko-tureckiej w latach 1737–1739. W sierpniu 1741 August III Sas przyznał Renardowi tytuł hrabiowski. Jan Baptysta aktywnie uczestniczył w II wojnie śląskiej w latach 1744–1745, podczas której został ranny w bitwie pod Dobromierzem. Wkrótce po odbyciu kampanii zmarł w Dreźnie po krótkiej chorobie[1].

12 maja 1717 w Dreźnie Jan Baptysta Renard zawarł związek małżeński z Marianną Teresą Drian, córką Leopolda Driana i Joanny Marii z Moszyńskich[3]. Z małżeństwa tego pochodziło czworo dzieci[4]:

  • Jakub Antoni Krzysztof (ur. 10 maja 1718, zm. przed 1732),
  • Jan Piotr (ur. 6 kwietnia 1719, zm. przed 1732),
  • Maria Katarzyna (ur. 1720),
  • Andrzej (ur. 21 stycznia 1721, zm. 1800).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Zgórniak M.: Benedykt Renard – architekt Polski XVIII w.. uj.edu.pl. [dostęp 2014-07-31].
  2. a b c Smykała P., Kubik R.: Ród Renardów.... 2009-11-24.
  3. I. R. von Schönfeld, Adels-Schematismus Des Österreichischen Kaiserstaates, t. 2, Wiedeń 1825, s. 227.
  4. Minakowski M.J.: Jan Baptysta Renard na stronie Genealogii potomków Sejmu Wielkiego. sejm-wielki.pl. [dostęp 2014-07-31].

BibliografiaEdytuj