Otwórz menu główne

Jan Blinowski

polski fizyk

Jan Blinowski (ur. 20 października 1939, zm. 26 października 2002) – polski fizyk teoretyk, profesor nauk fizycznych.

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Wydziału Matematyki i Fizyki UW. Od 1988 profesor w Uniwersytecie Warszawskim. Wieloletni kierownik Zakładu Teorii Ciała Stałego w Instytucie Fizyki Teoretycznej Wydziału Fizyki i przewodniczący Rady Naukowej tego instytutu[1].

Autor ponad 60 oryginalnych publikacji naukowych z zakresu fizyki ciała stałego. Najważniejsze osiągnięcia badawcze: przewodnictwo hoppingowe w półprzewodnikach domieszkowanych, struktura pasmowa interkalowanego grafitu, oddziaływania spinowe w półprzewodnikach półmagnetycznych, sprzężenia między warstwami magnetycznymi w niskowymiarowych strukturach półprzewodnikowych.

Zajmował się problematyką edukacji. W latach 80. współpracował w tej dziedzinie z konwersatorium „Doświadczenie i Przyszłość” (DiP). Działał w Interdivisional Group on Education i był członkiem Rady Edukacyjnej Europejskiego Towarzystwa Fizycznego oraz Kolegium Redakcyjnego czasopisma „Fizyka w szkole”. Jest autorem bardzo popularnego repetytorium „Fizyka dla kandydatów na wyższe uczelnie” (1) i podręczników dla liceum (2,3,4).

W latach 1995-99 był członkiem Komisji Półprzewodników Międzynarodowej Unii Fizyki Czystej i Stosowanej (IUPAP).

PublikacjeEdytuj

  1. Jan Blinowski, Jarosław Trylski „Fizyka dla kandydatów na wyższe uczelnie”, PWN, Warszawa 1973
  2. Jan Blinowski, Samochodem przez fizykę cz. I, II, III, Oficyna Edukacyjna K. Pazdro, Warszawa1996, 1997, 1998
  3. Jan Blinowski, Włodzimierz Zielicz , Fizyka i astronomia – cz. 1, WSiP, Warszawa 2002
  4. Jan Blinowski, Jan Gaj, Andrzej Szymacha, Włodzimierz Zielicz, Fizyka i astronomia – cz. 2, WSiP, Warszawa 2003

PrzypisyEdytuj

  1. Strona Wydziału Fizyki UW [1]

BibliografiaEdytuj

  • Jan Blinowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • P.Kacman, Wspomnienia: Jan Blinowski (1939-2001), Postępy Fizyki 54, 213 (2003)