Otwórz menu główne

Jan Gawroński (sportowiec)

piłkarz polski

Jan Feliks Gawroński (ur. 9 czerwca 1933 roku w Otwocku) - piłkarz reprezentacji Polski, grał na pozycji napastnika.

Jan Gawroński
Pełne imię i nazwisko Jan Feliks Gawroński
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1933
Otwock
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1948−1952 Start Otwock
1952−1953 Kolejarz-Polonia Warszawa ? (12)
1953−1954 CWKS Warszawa 1 (0)
1955 CWKS Bydgoszcz
1956−1966 Gwardia Warszawa 208 (52)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1957−1959 Polska Rzeczpospolita Ludowa Polska 3 (1)

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek Startu Otwock. W drużynie z Otwocka spisywał się bardzo dobrze już w wieku 19 lat. Jego gra przyciągała na stadion wysłanników znanych klubów warszawskich: Legii, Polonii oraz Gwardii.

W wieku 19 lat przeszedł do Polonii, pierwszego powojennego mistrza Polski. Trenerzy zespołu z Konwiktorskiej zauważyli go podczas regularnych spotkań towarzyskich granych między klubami. Start Otwock i Polonia były bowiem klubami kolejowymi. Gawroński przeszedł do "Czarnych Koszul" w nie najlepszym momencie, było to bowiem w sezonie, w którym zespół z Konwiktorskiej spadł do II ligi. Na osłodę pozostał im Puchar Polski.

Rok później został jednak zauważony, i jako młody utalentowany zawodnik, podkupiony przez Legię Warszawa. W klubie z Łazienkowskiej rozegrał tylko 1 spotkanie, 28 marca 1954 z Lechem Poznań (0:0). Wszedł na boisko w 46 minucie.

Grał również w Lidze Mistrzów z Gwardią i zdobył 3 bramki w Pucharze Europy.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Jan Gawroński wystąpił trzykrotnie w reprezentacji Polski i strzelił 1 bramkę. Debiutował w meczu z Bułgarią (29 września 1957 roku, 1:1 w Sofii), a ostatni raz wystąpił w meczu z Finlandią (18 października 1959 roku, 3:1 w Helsinkach).

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Gowarzewski oraz Zbigniew Mucha, Bożena Lidia Szmel. Legia najlepsza jest... : prawie 100 lat prawdziwej historii, Katowice 2013