Jan III (książę Meklemburgii)

Jan III (zm. 31 grudnia 1438) – książę Meklemburgii-Stargard od 1416 r.

Jan III
ilustracja herbu
książę Meklemburgii-Stargard
razem z Ulrykiem I (do 1417), Albrechtem II (od 1417 do 1423) i Henrykiem (od 1417)
Okres

od 1416
do 1438

Poprzednik

Ulryk I, Jan II

Następca

Henryk

Dane biograficzne
Dynastia

meklemburska

Data śmierci

31 grudnia 1438

Ojciec

Jan II

Matka

Katarzyna Olgierdówna

Żona

Lutruda z Anhaltu

Jan był synem księcia Meklemburgii na Stargardzie Jana II i Katarzyny (Wilheidy), córki wielkiego księcia litewskiego Olgierda. W 1416 r., gdy zmarł jego ojciec, objął tron w części Meklemburgii ze Stargardem. Panował początkowo wspólnie ze stryjem Ulrykiem I, a po jego śmierci w 1417 r. z jego synami Albrechtem II (zmarłym bezpotomnie w 1423 r.) i Henrykiem.

W 1418 lub 1419 r. Jan został pojmany i uwięziony przez margrabiego Brandenburgii Fryderyka I Hohenzollerna. Elektor brandenburski chciał wymóc uznanie jego zwierzchności nad Stargardem (niegdyś stanowiącym część Brandenburgii, przekazanym jednak jako wiano brandenburskiej księżniczki książętom meklemburskim). Wojna pomiędzy Fryderykiem a książętami meklemburskimi i pomorskimi trwała do 1427 r., zawarty w czerwcu tego roku pokój nie przyniósł jednak uwolnienia księcia Jana. Jan zmuszony został do podpisania odrębnej umowy, kilkanaście dni później, na mocy której odzyskał wolność w zamian za wysoki okup oraz uznanie zależności lennej względem elektora. Prawdopodobnie podupadły na zdrowiu, ostatnie lata życia spędził na uboczu.

W 1436 r. zmarł Wilhelm, ostatni książę z linii dynastii meklemburskiej rządzącej Werle (odrębna część władztwa pierwszych książąt meklemburskich, wydzielona na skutek podziału między synów książęcych w 1227 r.). Jan i współrządzący z nim Henryk, a także władcy Meklemburgii-Schwerin: Henryk IV Gruby i Jan V uznali się za jego dziedziców. Roszczenia do tego terenu zgłosił jednak także Fryderyk Hohenzollern (Brandenburgia sprawowała zwierzchność lenną nad częścią Werle). Konflikt został zakończony traktatem zawartym po śmierci Jana, w 1442 r., zgodnie z którym Werle przeszło pod wspólne rządy wszystkich książąt meklemburskich[1].

Żoną Jana była Lutruda, córka księcia Anhaltu-Köthen Albrechta IV. Małżeństwo było bezpotomne. Po śmierci Jana III samodzielnym księciem Meklemburgii-Stargard pozostał jego kuzyn, Henryk.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj