Jan II Cypryjski

Jan II Cypryjski, Jan II de Poitiers-Lusignan (ur. 16 maja 1418, zm. 28 lipca 1458) – król Cypru w latach 1432–1458. Starszy syn króla Janusa Cypryjskiego i jego drugiej żony, Charlotty de Burbon-La Marche (córki Jana I, hrabiego La Marche).

Jan II Cypryjski
ilustracja
Wizerunek herbu
król Cypru
Okres

od 29 czerwca 1432
do 28 lipca 1458

Poprzednik

Janus Cypryjski

Następca

Charlotta Cypryjska

tytularny Król Jerozolimy
jako Jan III
Okres

od 29 czerwca 1432
do 28 lipca 1458

Poprzednik

Janus
(Janus Cypryjski)

Następca

Charlotta
(Szarlota Cypryjska)

Dane biograficzne
Dynastia

de Poitiers-Lusignan

Data urodzenia

16 maja 1418

Data śmierci

28 lipca 1458

Ojciec

Janus Cypryjski

Matka

Charlotta de Burbon-La Marche

Żona

1. Amadea Paleolog z Montferratu
2. Helena Paleolog

Dzieci

z Heleną:
Charlotta Cypryjska;
nieślubne:
Jakub II Cypryjski

Na początku lat 30. XV w. ojciec Jana, król Janus starał się dla niego o rękę polskiej królewny Jadwigi Jagiellonki, ale córka Władysława Jagiełły zmarła, zanim strony zakończyły negocjacje. Między rokiem 1435 i 1440 poślubił Amadeę Paleolog z Montferratu, córkę Jana Jakuba, markiza Montferratu. Amadea zmarła bezdzietnie 13 września 1440 roku. Jego drugą żoną została Helena Paleolog, córka Teodora II Paleologa, despoty Morei, i jego żony, Kleope Malatesty (Teodor był synem cesarza Manuela II i Heleny Dragas).

Po śmierci Jana II tron odziedziczyła jego jedyna ślubna córka (z Heleną) – Charlotta Cypryjska. Jan miał nieślubnego syna z Mariettą z Patras – Jakuba Bastarda – który jednak w wieku 16 lat został arcybiskupem Nikozji. Jakub nie był dobrym kandydatem na duchownego; tytułu pozbawiono go po tym, jak zamordował królewskiego szambelana w 1457 roku. Jego ojciec przebaczył mu jego zbrodnię i wkrótce przywrócił na dawne stanowisko. Jakub i Helena Paleolog byli zaciekłymi wrogami, walczyli między sobą o wpływ na Jana. Helena zmarła w 1458 roku i wtedy zapowiadało się na to, że Jan mianuje Jakuba swoim oficjalnym następcą, ale Jan zmarł, zanim zdążył to zrobić.

Jan był ostatnim ślubnym potomkiem (w męskiej linii) Rajmunda z Poitiers, księcia Antiochii, młodszego syna Wilhelma IX, księcia Akwitanii.

BibliografiaEdytuj

  • Łukasz Burkiewicz, Na styku chrześcijaństwa i islamu. Krucjaty i Cypr w latach 1191–1291, Kraków 2008.