Otwórz menu główne

Jan II Cypryjski, Jan II de Poitiers-Lusignan (ur. 16 maja 1418 zm. 28 lipca 1458) – król Cypru w latach 1432–1458. Starszy syn króla Janusa Cypryjskiego i jego drugiej żony, Charlotty de Burbon-La Marche (córki Jana I, hrabiego La Marche).

Jan II Cypryjski
ilustracja
wizerunek herbu
król Cypru
Okres od 1432
do 1458
Poprzednik Janus Cypryjski
Następca Charlotta Cypryjska
tytularny Król Jerozolimy
jako Jan III
Okres od 29 czerwca 1432
do 28 lipca 1458
Poprzednik Janus
(Janus Cypryjski)
Następca Charlotta
(Szarlota Cypryjska)
Dane biograficzne
Dynastia de Poitiers-Lusignan
Data urodzenia 16 maja 1418
Data śmierci 28 lipca 1458
Ojciec Janus Cypryjski
Matka Charlotta de Burbon-La Marche
Żona 1. Amadea Paleolog z Montferratu
2. Helena Paleolog
Dzieci z Heleną:
Charlotta Cypryjska;
nieślubne:
Jakub II Cypryjski

Na początku lat 30. XV w. ojciec Jana, król Janus starał się dla niego o rękę polskiej królewny Jadwigi Jagiellonki, ale córka Władysława Jagiełły zmarła, zanim strony zakończyły negocjacje. Między rokiem 1435 i 1440 poślubił Amadeę Paleolog z Montferratu, córkę Jana Jakuba, markiza Montferratu. Amadea zmarła bezdzietnie 13 września 1440 roku. Jego drugą żoną została Helena Paleolog, córka Teodora II Paleologa, despoty Morei, i jego żony, Kleope Malatesty (Teodor był synem cesarza Manuela II i Heleny Dragas).

Po śmierci Jana II tron odziedziczyła jego jedyna ślubna córka (z Heleną) – Charlotta Cypryjska. Jan miał nieślubnego syna z Mariettą z Patras – Jakuba Bastarda – który jednak w wieku 16 lat został arcybiskupem Nikozji. Jakub nie był dobrym kandydatem na duchownego; tytułu pozbawiono go po tym, jak zamordował królewskiego szambelana w 1457 roku. Jego ojciec przebaczył mu jego zbrodnię i wkrótce przywrócił na dawne stanowisko. Jakub i Helena Paleolog byli zaciekłymi wrogami, walczyli między sobą o wpływ na Jana. Helena zmarła w 1458 roku i wtedy zapowiadało się na to, że Jan mianuje Jakuba swoim oficjalnym następcą, ale Jan zmarł, zanim zdążył to zrobić.

Jan był ostatnim ślubnym potomkiem (w męskiej linii) Rajmunda z Poitiers, księcia Antiochii, młodszego syna Wilhelma IX, księcia Akwitanii.

BibliografiaEdytuj

  • Łukasz Burkiewicz, Na styku chrześcijaństwa i islamu. Krucjaty i Cypr w latach 1191–1291, Kraków 2008.