Otwórz menu główne

Jan Jerzy Urbański

Rzeźba św. Jana Nepomucena przed kościołem św. Macieja
Wrocław, Ostrów Tumski, pomnik św. Jana Nepomucena przed kolegiatą pw. Krzyża Świętego

Johann Georg Urbansky (ur. ok. 1675 w Chlumcu Czechy, zm. po 1739) – rzeźbiarz.

Pierwotnie, w latach 1693-1697, kształcił się u praskiego artysty Jana Brokoffa, dzięki protekcji i stypendium właściciela Chlumca hr. Jana Franciszka Kolowrata. W 1697 roku przeprowadził się do Budziszyna, gdzie praktykował u Teodora Pauseweina. W 1718 roku został zaproszony przez kapitułę do Wrocławia i zamieszkał na Ostrowie Tumskim. W latach 1719-23 pracował nad dekoracjami we wrocławskiej katedrze m.in. kazalnicy. W kolejnych latach wykonał ołtarz główny i boczne w kościele św. Antoniego (1721), dekoracje prospektu organowego w kościele św. Marii i Magdaleny (1722-25). Spod jego ręki wyszły alabastrowe reliefy epitafiów biskupów wrocławskich Gotfryda i Nankera oraz figury Ojców Kościoła na balustradzie prezbiterium w katedrze (1726). W 1723 roku wykonał pierwszy pomnik św. Jana Nepomucena przed kościołem św. Macieja. Trzy lata później ukończył ołtarz Matki Boskiej Bolesnej w kościele Bożego Ciała. W 1730 roku rozpoczął pracę nad drugą rzeźbą św. Nepomucena, znajdującą się obecnie przed kościołem św. Krzyża. Pomnik został ukończony w 1732 roku i obecnie jest największym pomnikiem świętego na świecie.

Urbański wykonał jeszcze dwa inne pomniki św. Jana Nepomucena: w 1724 roku figurę dla klasztoru jasnogórskiego w Częstochowie oraz w 1733 roku w Tyńcu nad Ślęzą. Jemu przypisywane jest autorstwo stalli w kościele benedyktynów w Lubiniu (1730-38)[1] i ołtarz kościoła Augustianów w Żaganiu.

PrzypisyEdytuj

  1. Bartłomiej Kaczorowski: Zabytki architektury polskiej. Wyd. 2 zmienione. T. 2. 2009, s. 72. ISBN 978-83-02-10661-3.

BibliografiaEdytuj