Jan Kanty Potocki

kasztelan bracławski

Jan Kanty Potocki herbu Złota Pilawa (1693–1744) – kasztelan bracławski, starosta smotrycki.

Jan Kanty Potocki
Herb
Herb Złota Pilawa
Rodzina Potoccy herbu Pilawa
Data i miejsce urodzenia 1693
1744
Ojciec Józef Stanisław Potocki
Matka Eleonory Rey z Nagłowic (zm. po 1717)
Żona

Konstancja Sobieska (ur. 1700), Zofia Branicka (1700-1730), Konstancja Daniłowicz (1707-1792)

Dzieci

Alojza (ur. 1721), Anna (ur. 1723), Joachim Karol, Teodor, Marianna (ur. 1732), Barbara (ur. 1735), Zofia (ur. 1737)

RodzinaEdytuj

Pochodził z rodziny magnackiej pieczętującej się Złotą Pilawą. Urodził się jako syn Józefa Stanisława Potockiego (zm. 1722), rotmistrza pancernego, kasztelana kamińskiego i kijowskiego i jego drugiej żony Eleonory Rey z Nagłowic (zm. po 1717). Brat Michała Franciszka (ur. po 1693, zm. po 1753), starosty trembowelskiego i czehryńskiego.

Pierwszą żoną została Konstancja Sobieska (ur. 1700 w Haliczu) herbu Janina, chorążanka halicka, która urodziła mu urodziła dwie córki i syna: Alojza Potocka ur. 1721, została ksenią Benedyktynek we Lwowie, Anna Potocka (ur. 1723 w Bracławiu), została późniejszą żona Antoniego Tarły (zm. 1759), kasztelana lubaczowskiego, a następnie Franciszka Jakuba Szembka (zm. 1765), wojewody inflanckiego. Jedyny syn Konstancji i Jana Kantego Potockiego: Joachim Karol Potocki (1725-1796), pełnił urząd podczaszego wielkiego litewskiego. Druga żona Zofia Branicka (1700-1730) była kasztelanką halicką, nie pozostawiła potomstwa. Trzecia żona, Konstancja Daniłowicz (1707-1792), starosianka parczewska, poślubiona 1729 urodziła: Teodora, wojewodę bełskiego; Mariannę (ur. 1732), która poślubiła Szembka, Barbarę (ur. 1735) i Zofię (ur. 1737).

KarieraEdytuj

Był też starostą smotryckim[1]. Służąc w wojsku, pełnił obowiązki rotmistrza pancernego. 25 maja 1729 został mianowany kasztelanem bracławskim po śmierci Karola Oborskiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Mirosław Nagielski: Potocki Jan h. Pilawa (zm. 1675). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. XXVIII/1, zeszyt 116. Wrocław — Warszawa — Kraków — Gdańsk — Łódź : Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1983, s. 57.

BibliografiaEdytuj