Otwórz menu główne

ŻyciorysEdytuj

Jan Kleniewski urodził się 11 grudnia 1845 w Ciołkowie w Płockiem, jako młodszy z braci, był synem Franciszka Kleniewskiego herbu Zagłoba oraz Marii z Lasockich herbu Dołęga.

Szkołę średnią ukończył w Warszawie, tam też studiował prawo w Szkole Głównej. Następnie wyjechał do Niemiec, aby studiować rolnictwo w słynnej Akademii Rolniczej (dzisiejszym Uniwersytecie Hohenheim) w Hohenheim koło Stuttgartu (Wirtembergia), gdzie następnie odbył praktykę agronomiczną. Po powrocie do kraju nabył (w 1871) wraz z ojcem i bratem Władysławem od spadkobierców Kazimierza Wydrychiewicza – rozległe włości opolskie należące niegdyś do Lubomirskich. Rok później, w wyniku podziału majątku pomiędzy braćmi, stał się właścicielem czterech kluczy: Kluczkowic, Łazisk, Wrzelowa i Szczekarkowa (kluczami nazywano folwarki pozostające pod wspólną administracją). Okazał się doskonałym gospodarzem, jednym z prekursorów nowoczesnego rolnictwa, a otrzymany majątek wydatnie pomnożył.

20 stycznia 1880 ożenił się z Marią z Jarocińskich herbu Jastrzębiec, pochodzącą z drobnej szlachty z ziemi sieradzkiej. Mieli pięcioro dzieci, dwoje zmarło w dzieciństwie.

W 1882 Kleniewscy podjęli decyzję o wybudowaniu pałacu w Kluczkowicach tam z czasem umieszczając centrum swoich opolskich dóbr (...). Został zamieszkany przed zimą 1885 roku, ale z powodu wilgotnych murów Kleniewscy zmuszeni zostali do przeniesienia się do drewnianego dworku w Brzozowej[1]. Jan Kleniewski był poglądów narodowych, gościł w Kluczkowicach Romana Dmowskiego[2].

Zmarł 28 grudnia 1918 w Warszawie. Pochowany został w rodzinnym grobowcu we Wrzelowcu.

Działalność Jana KleniewskiegoEdytuj

 
Pałac w Kluczkowicach

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Maria Soborska: Szkice z dziejów Kluczkowic. Lublin: Maria Soborska, 1998. ISBN 83-907609-0-8.
  • Wojciech Włodarczyk: Dzieje Wilkowa i okolic. Przegląd najważniejszych wydarzeń. Towarzystwo Regionalne Powiślan, 1998. OCLC 165875715.

Linki zewnętrzneEdytuj