Jan Kubin (generał)

Oficer dyplomowany Wojska Polskiego
Ten artykuł dotyczy generała. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Jan Kubin[1] (ur. 19 grudnia 1876 w Krakowie, zm. 13 sierpnia 1927 w Wilnie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Jan Kubin
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 19 grudnia 1876
Kraków
Data i miejsce śmierci 13 sierpnia 1927
Wilno
Przebieg służby
Lata służby do 1927
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Generalny Inspektorat Jazdy
Dowództwo Okręgu Korpusu Nr V
Inspektoratu Armii Nr IV
XVII Brygada Kawalerii
3 Samodzielna Brygada Kawalerii
Stanowiska szef sztabu Generalnego Inspektoratu Jazdy
szef sztabu okręgu korpusu
I oficer sztabu
dowódca brygady kawalerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie)

ŻyciorysEdytuj

Jan Kubin urodził się 19 grudnia 1876 roku w Krakowie, w rodzinie Ernesta i Anny z domu Wening[2]. Był uczniem gimnazjum (1886–1894) oraz słuchaczem Akademii Wojskowej w Wiener Neustadt (1894–1897) i Akademii Sztabu Generalnego w Wiedniu (1901–1903). Od 1897 podporucznik i oficer zawodowy kawalerii cesarskiej i królewskiej armii. W 1911 służył w 6 pułku ułanów Austro-Węgier. W I wojnie światowej walczył na froncie rosyjskim i rumuńskim.

W grudniu 1918 przyjęty został do Wojska Polskiego. Grudzień 1918 – czerwiec 1919 dowódca powiatu wojskowego Bielsko-Biała. W czasie wojny z bolszewikami zajmował kolejno stanowiska służbowe:

9 maja 1921 roku przydzielony został do Inspektoratu Armii Nr II generała broni Tadeusza Rozwadowskiego na stanowisko szefa sztabu Generalnego Inspektoratu Jazdy[3][4]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii)[5]. Następnie był szefem sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu nr V w Krakowie, pozostając oficerem nadetatowym 8 pułku ułanów[6]. 27 września 1923 roku został przydzielony do Inspektoratu Armii Nr IV w Krakowie na stanowisko I oficera sztabu[7]. Z dniem 1 czerwca 1924 roku mianowany został dowódcą XVII Brygady Kawalerii w Hrubieszowie[8], a z dniem 1 grudnia tego samego roku – dowódcą 3 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Wilnie[9][10].

1 grudnia 1924 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych generała dywizji Władysława Sikorskiego awansował go na generała brygady ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 roku i 10. lokatą w korpusie generałów[11]. Z dniem 1 kwietnia 1927 roku został mu udzielony dwumiesięczny urlop z zachowaniem uposażenia. Z dniem 31 maja 1927 roku został przeniesiony w stan spoczynku[12]. Osiadł w Wilnie. Tam zmarł 13 sierpnia 1927 roku.

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1689. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Jan I Kubin” w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko, a mianowicie Jana II Kubina.
  2. Stawecki 1994 ↓, s. 182.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921 roku, s. 1229 tu błędnie podano, że miał objąć stanowisko oficera Sztabu Generalnego Inspektoratu Jazdy.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 39 z 29 października 1921 roku, s. 1492 sprostowano błąd w nazwie stanowiska, na które został wyznaczony.
  5. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 153.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 93, 615, 675.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923 roku, s. 584.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 53 z 5 czerwca 1924 roku, s. 309.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 125 z 28 listopada 1924 roku, s. 704.
  10. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 82, 119.
  11. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 131 z 17 grudnia 1924 roku, s. 730.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 17 marca 1927 roku, s. 70, 88.
  13. Awans majowy w c. i k. armii. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 100 z 3 maja 1911. 
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 14 kwietnia 1922 roku, s. 314.

BibliografiaEdytuj