Otwórz menu główne

Jan Leśny

polski mediewista

Jan Alojzy Leśny (ur. 24 maja 1947 w Wyrobkach k. Mogilna, zm. 14 lipca 1994 w Poznaniu) – polski historyk-mediewista.

Jan Leśny
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1947
Wyrobki k. Mogilna
Data i miejsce śmierci 14 lipca 1994
Poznań
prof. dr hab. nauk historycznych
Specjalność: bałkanistyka
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uczelnia Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Okres zatrudn. 1991-1994

ŻyciorysEdytuj

W 1965 ukończył liceum ogólnokształcące w Trzemesznie. W latach 1966-1972 studiował historię i archeologię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1978 obronił pracę doktorską pt. Archaiczne formy obrony pograniczy plemiennych i państwowych u Słowian Zachodnich w VII-XIII wieku, (promotor: prof. Antoni Gąsiorowski). W grudniu 1988 Rada Naukowa Instytutu Historii UAM nadała mu tytuł doktora habilitowanego na podstawie rozprawy: Konstantyn i Metody apostołowie Słowian. Dzieło i jego losy.

Od 1972 pracował w Muzeum Początków Państwa Polskiego na Lednicy, a w następnym roku rozpoczął współpracę z Pracownią Słownika Starożytności Słowiańskich w Poznaniu, od 1978 na stanowisku adiunkta, a od 1989 na stanowisku docenta. W latach 1991-1994 pracował na stanowisku profesora kontraktowego w Katedrze Filologii Słowiańskiej na Wydziale Filologii Polskiej i Klasycznej UAM.

W latach 1987-1989 i 1993-1994 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Bałkanistycznej przy Oddziale PAN w Poznaniu.

Zainteresowania badawcze J.Leśnego obejmowały problematykę religijną wczesnośredniowiecznej Słowiańszczyzny i krajów bałkańskich, a także związkami między Bałkanami a Polską. Był autorem ok. 180 haseł do Słownika Starożytności Słowiańskich (w większości odnoszących się do regionu bałkańskiego).

Był żonaty, miał córkę.

Wybrane publikacjeEdytuj

 
Grób Jana Leśnego na cmentarzy przy ul. Lutyckiej w Poznaniu
  • (przekład) Lubomir Durković-Jakšić, Mickiewicz i Jugosłowianie, wstępem poprzedził Zdzisław Grot, z serbochorwackiego przetłumaczył. Jan Leśny, Witold Szulc i Bogusław Zieliński, Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM 1984.
  • Konstantyn i Metody - apostołowie Słowian. Dzieło i jego losy, Poznań: Księgarnia Świętego Wojciecha 1987.
  • (redakcja) Historia Królestwa Słowian czyli Latopis popa Duklanina, tłumaczenie z łac., wstęp, komentarze i tablice genealogiczne oprac. Jan Leśny, Warszawa: PWN 1988.
  • Studia nad początkami serbskiej monarchii Nemaniczów (połowa XI - koniec XII wieku), Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1989.
  • (współautor: Jerzy Hauziński), Historia Albanii, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1992 (wyd. 2 zmienione - 2009).
  • (współautor: Ilona Czamańska), Bitwa na Kosowym Polu 1389, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2015.

BibliografiaEdytuj

  • Jan Leśny w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  • Sima Ćirković, Jan Leśny (1947-1994), „Istorijski Łasopis” 40/41 (1993/1994), s. 394-396.
  • M. Boksa, Spuścizny bałkanistów poznańskich Jana Leśnego i Wincentego Swobody w zbiorach Archiwum PAN w Poznaniu, [1]
  • Wincenty Swoboda, Jan Leśny (1947-1994), „Roczniki Historyczne” 60 (1994), s. 263-272 (W aneksie bibliografia publikacji J. Leśnego).
  • Witold Szulc, Jan Leśny (1947-1994) [w:] Zrodziła ich Ziemia Mogileńska, pod red. Czesława Łuczaka, Poznań 1997, s. 386-392.
  • Andrzej Wędzki, Jan Leśny nie żyje, „Żnińskie Zeszyty Historyczne” 13 (1994), s. 55-57.