Otwórz menu główne

Jan Mauersberger

polski duchowny katolicki

Jan Paweł Mauersberger, ps. ks. Longin (ur. 4 września 1877 w Warszawie, zm. 12 sierpnia 1942) – ksiądz, doktor teologii, instruktor harcerski i społecznik, harcmistrz Rzeczypospolitej, przewodniczący Komendy Naczelnej ZHP, Przewodniczący ZHP (1923, 1927–1929, 1939–1942), wiceprzewodniczący ZHP (1920–1924, 1931–1939), Naczelny Kapelan ZHP (1924–1925), kapelan Szarych Szeregów (1939–1941), dziekan Wojska Polskiego.

Jan Paweł Mauersberger
ks. Longin
Jan Mauersberger 2.jpg
ksiądz Jan Mauersberger
Data i miejsce urodzenia 4 września 1877
Warszawa
Data śmierci 12 sierpnia 1942
Stopień instruktorski harcmistrz Rzeczypospolitej
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
Przewodniczący ZHP
Okres sprawowania od 27 września 1939
do 12 sierpnia 1942
Poprzednik dr Michał Grażyński
Następca dr Tadeusz Kupczyński
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Niepodległości
Wiceprzewodniczący ZHP ks. Jan Mauersberger na czele uczestników zjazdu kół harcerskich z okresu zaborów w Warszawie w drodze do Belwederu
Uroczystość po chrzcie Katarzyny Piskorskiej w 1938 roku. Stoją m.in. Leonard Piskorski (3. od lewej), Przemysław Podgórski (4.), Aleksander Kamiński (5.), Tomasz Piskorski (6.), Katarzyna Piskorska (7., na rękach matki, Marii Piskorskiej, 8.), Anna Piskorska (9., dziecko), Anna Podgórska (10.), Zuzanna Dieuleveut Kaulek (13.), Witold Podgórski (14.), Kazimierz Cetnarowicz (15., drugi od prawej). W centrum siedzi sufragan warszawski Antoni Szlagowski, na lewo od niego siedzi Lucjan Kaulek, najbardziej na lewo siedzi Urszula Niepokojczycka, na prawo od Antoniego Szlagowskiego siedzą Wanda Gentil-Tippenhauer (matka chrzestna), Kazimierz Gorzkowski (ojciec chrzestny) i Jan Mauersberger. Przed Antonim Szlagowskim siedzi bokiem Janina Jurkiewicz

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Był synem Wiktora i Marii Kazimiery z Reinhardtów. W związku z podejrzeniem choroby płuc wyjechał z matką do Algieru. Po wyzdrowieniu studiował teologię i filozofię w Rzymie. Otrzymał tam doktorat z teologii i prawa kanonicznego. Do Warszawy wrócił w 1903 r.

Związany z harcerstwem od 1912 r. (w 16. Warszawskiej Drużynie Harcerzy). W 1914 roku był kapelanem na pierwszym kursie instruktorskim w Skolem. W latach 1915–1916 był członkiem Naczelnej Komendy Skautowej w Warszawie, następnie komendantem Związku Harcerstwa Polskiego (ZHP) w Królestwie Polskim.

W latach 1920–1921 działał na rzecz zjednoczenia organizacji harcerskich i skautowych w jeden Związek Harcerstwa Polskiego. W latach 1923 oraz 1927–1929 pełnił funkcję Przewodniczącego ZHP, a w latach 1924–1925 był jego naczelnym kapelanem. W Kościelisku założył prewentorium dla młodzieży harcerskiej.

Od 1919 był kapelanem Wojska Polskiego. Z dniem 30 listopada 1924 roku, na własną prośbę, został przeniesiony do korpusu oficerów rezerwowych w stopniu proboszcza ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 0,8 lokatą w duchowieństwie wojskowym[1].

27 grudnia 1933 został powołany z pospolitego ruszenia do służby czynnej i mianowany zawodowym duchownym wojskowym w stopniu dziekana ze starszeństwem z 1 stycznia 1934 i 1. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania rzymsko-katolickiego[2].

Następnie w latach 1935–1939 był kanclerzem Kurii Polowej Wojska Polskiego. W latach 1939–1942 p.o. Przewodniczący ZHP. Poszukiwany przez Gestapo ukrywał się w Konstancinie. Zmarł podczas okupacji w Warszawie, pochowany na Starych Powązkach (kwatera C, rząd 3).

Ordery i odznaczeniaEdytuj

  • Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 2009)[3][4]
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1938)[5]
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1929)[6]
  • Krzyż Niepodległości
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1922)[7]
  • Harcerska Odznaka „Wdzięczności” (1921)
  • Honorowy Krzyż Harcerzy z czasów Walk o Niepodległość (1938)

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 123 z 21 listopada 1924 roku, s. 685.
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 2 z 26 stycznia 1934 r. s. 4.
  3. 26 września 2009 „za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej” M.P. z 2010 r. nr 27, poz. 296
  4. uhonorowanie odbyło się tego samego dnia w czasie uroczystości na Zamku Królewskim w Warszawie związanych z 70. rocznicą utworzenia Szarych Szeregów Ordery w 70. rocznicę utworzenia Szarych Szeregów. prezydent.pl, 26 września 2009. [dostęp 2012-05-12].
  5. 10 listopada 1938 „za wybitne zasługi na polu pracy społecznej” M.P. z 1938 r. nr 258, poz. 592
  6. 27 listopada 1929 „za zasługi na polu pracy społecznej oraz na polu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego” M.P. z 1929 r. nr 278, poz. 644
  7. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 35.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj