Jan Morawski (oficer)

generał polski

Jan Emanuel Sylwester Morawski (ur. 2 stycznia 1867[a] w Pokrówce, zm. 7 maja 1929 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego.

Jan Morawski
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1867
Pokrówka
Data i miejsce śmierci 7 maja 1929
Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Armia Imperium Rosyjskiego
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Instytut Wojskowo Geograficzny
Stanowiska szef wydziału
Główne wojny i bitwy wojna rosyjsko-japońska
I wojna światowa

ŻyciorysEdytuj

Urodził się we wsi Pokrówka, w ówczesnej guberni chełskiej[1], w szlacheckiej rodzinie Jana i Stanisławy z Hassewiczów[4]. Kształcił się w szkole realnej w Łowiczu[1]. Od 1886 służył w Armii Imperium Rosyjskiego. W 1889, w stopniu podporucznika, ukończył Wojskową Szkołę Topografów w Petersburgu[1][4]. Uczestnik wojny rosyjsko-japońskiej 1904-1905[1].

W czasie I wojnie światowej służył w zarządzie pomiarów na stanowisku komendanta oddziału[1]. W 1917 przez miesięcy przebywał na froncie północnym[2] i został mianowany na stopień pułkownika[1]. W grudniu tego roku wrócił na front rumuński[2]. W lutym 1918 wstąpił do Oddziału Polskiego w Odessie, w którym był między innymi zastępcą dowódcy pułku strzelców[1]. Po rozwiązaniu formacji w Odessie pełnił służbę w ukraińskim głównym zarządzie geodezji w Kijowie[1].

W styczniu 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika i przydzielony na stanowisko komendanta Oficerskich Kursów Mierniczych. Szef Sekcji w Wojskowym Instytucie Geograficznym. Październik 1919 - luty 1920 Stacja Zborna w Warszawie, luty 1920 - czerwiec 1923 szef Sekcji Topograficznej Wojskowego Instytutu Geograficznego. W okresach 12 kwietnia 1919 - 13 czerwca 1919 i następnie od lipca 1920 - 1 października 1920 pełniący obowiązki szefa Instytutu Wojskowo Geograficznego. 29 maja 1920 zatwierdzony został z dniem 1 kwietnia tego roku, w stopniu pułkownika, w korpusie inżynierii i saperów, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej[5]. Od 1 czerwca 1921 był oficerem korpusu geograficznego[6]. Z dniem 1 czerwca 1922 został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała brygady, z prawem noszenia munduru[7]. Minister spraw wojskowych zatrzymał go jednak w służbie czynnej na rok[8][3]. 26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady[9]. Mieszkał w Warszawie, gdzie zmarł 7 maja 1929[10]. Został pochowany w Łowiczu[8].

Jan Morawski od 1901 był żonaty z Aleksandrą Franciszką Kopystyńską. Nie mieli dzieci[8].

UwagiEdytuj

  1. Wg autorów Encyklopedii Wojskowej urodził się 15 stycznia 1867[1], natomiast Piotr Stawecki oraz Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski podali, że urodził się 2 stycznia 1867[2][3]. Zobacz daty nowego i starego porządku.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Encyklopedia Wojskowa 1935 ↓, s. 568.
  2. a b c Stawecki 1976 ↓, s. 721-722.
  3. a b Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 135.
  4. a b Stawecki 1994 ↓, s. 226.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 9 czerwca 1920 roku, s. 400.
  6. Spis oficerów 1921 ↓, s. 483.
  7. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 6 stycznia 1923 roku, s. 22.
  8. a b c Stawecki 1994 ↓, s. 227.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 738.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 25 marca 1930 roku, s. 97.

BibliografiaEdytuj