Jan Niedziołek

Jan Stanisław Niedziołek[1] (ur. 16 grudnia 1894 roku w Lipniku, zm. ?) – porucznik żandarmerii Wojska Polskiego.

Jan Stanisław Niedziołek
porucznik żandarmerii porucznik żandarmerii
Data urodzenia 16 grudnia 1894
Przebieg służby
Siły zbrojne Legiony Polskie
Wojsko Polskie
Jednostki Dywizjon Szkolny Żandarmerii
Centrum Wyszkolenia Żandarmerii
5 Dywizjon Żandarmerii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

ŻyciorysEdytuj

Jan Stanisław Niedziołek urodził się 16 grudnia 1894 roku w Lipniku. W roku 1910 wstąpił do Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. 30 września 1914 roku w szeregach 2 pułku piechoty Legionów Polskich wyruszył na front. 25 stycznia 1915 roku został ranny. Po wyleczeniu został przydzielony do 3 pułku piechoty Legionów Polskich. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918 roku) pełni służbę w 16 pułku Strzelców Polskich. 11 maja 1918 roku w bitwie pod Kaniowem dostał się do niewoli niemieckiej. Przebywał w obozie jeńców w Parchim, w Meklemburgii.

17 lutego 1919 roku powrócił do kraju i zameldował się w Komendzie Miasta Warszawy, gdzie otrzymał przydział do żandarmerii. Służąc w żandarmerii awansował na chorążego. 15 lipca 1927 roku Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1927 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do kadry oficerów żandarmerii z równoczesnym przydziałem do Dywizjonu Szkolnego Żandarmerii w Grudziądzu[2][3]. 15 sierpnia 1929 roku został awansowany na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1929 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii[4]. Od stycznia 1930 roku, po przeformowaniu Dyonu Szkolnego Żandarmerii w Centrum Wyszkolenia Żandarmerii, pełnił w nim służbę na stanowisku instruktora 4 kompanii szkolnej[5]. 28 stycznia 1931 roku został przeniesiony do 5 dywizjonu żandarmerii w Krakowie[6][7].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 270 sprostowano imię porucznika Niedziołka z „Jan” na „Jan Stanisław”.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 209, 217.
  3. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 672, 678.
  4. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 15 sierpnia 1929 roku, s. 281.
  5. Jan Suliński, Historia szkół Żandarmerii w latach 1918-1995. Rys historyczno-organizacyjny, Warszawa 1996, s. 26.
  6. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 21.
  7. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 291, 793.

BibliografiaEdytuj