Otwórz menu główne

Jan Olejniczak (kapitan piechoty)

Jan Olejniczak (ur. 28 sierpnia 1906 w Pyzdrach, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Jan Olejniczak
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 28 sierpnia 1906
Pyzdry
Data i miejsce śmierci kwiecień 1940
Katyń
Przebieg służby
Lata służby 1926-1940
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Jednostki 68 Pułk Piechoty
Batalion KOP „Słobódka”
Batalion KOP „Słobódka II”
Stanowiska dowódca kompanii
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Medal Brązowy za Długoletnią Służbę

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Jan Olejniczak urodził się 28 sierpnia 1906 roku w Pyzdrach, w rodzinie Antoniego i Anieli z Koralewskich. W latach 1926–1929 był podchorążym Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie koło Ostrowi Mazowieckiej. 15 sierpnia 1929 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1929 roku i 112. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 68 pułku piechoty wielkopolskiej we Wrześni[1]. 17 grudnia 1931 roku został awansowany na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 142. lokatą w korpusie oficerów piechoty[2][3][4]. W listopadzie 1935 roku przeniesiony został do Korpusu Ochrony Pogranicza i przydzielony do batalionu KOP „Słobódka”. W 1937 roku ukończył kurs dowódców kompanii w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Na kapitana został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 roku w korpusie oficerów piechoty.

12 kwietnia 1939 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii karabinów maszynowych batalionu KOP „Słobódka II”[5]. W szeregach tego oddziału walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku.

23 września 1939 roku we wsi Radoszyn, w gminie Hołoby (powiat kowelski), dostał się do sowieckiej niewoli[6]. Przebywał w obozie w Kozielsku. Wiosną 1940 roku został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany. Od 28 lipca 2000 roku spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu.

5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia majora[7]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 15 sierpnia 1929 roku, s. 274.
  2. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 18 grudnia 1931 roku, s. 403.
  3. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 121, 596.
  4. Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwiec 1935. Dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”, Warszawa 1935, s. 128.
  5. J. Lachowicz, Odpowiedź ..., s. 5, 7, 21, 57, 71, 73.
  6. J. Lachowicz, Odpowiedź ..., s. 76-78.
  7. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj