Jan Orleański (książę Vendôme)

Jan Karol Piotr Maria Orleański, Delfin Francji, Książę Vendôme (ur. 19 maja 1965 w Paryżu) – francuski arystokrata, drugi syn Henryka VII, orleańskiego pretendenta do tronu Francji, hrabiego Paryża i księżniczki Marii Teresy Wirtemberskiej.

Jan Orleański
Jan Karol Piotr Maria Orleański
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1965
Paryż
Alma Mater Uniwersytet Paryski
Rodzice Henryk VII, Maria Teresa Wirtemberska
Małżeństwo Philomena de Tornos y Steinhart
Dzieci Gaston Ludwika Antoni Maria Orleańskil, Antonina Leopoldyna Joanna Maria Orleańska, Ludwika Małgorzata Eleonora Maria Orleańska, Józef Gabriel Dawid Maria Orleański, Jacynta Elżbieta Szarlotta Maria

Jego dziadkiem ze strony ojca był Henryk, hrabia ParyżaHenryk VI (1908–1999). Dziadkiem ze strony matki był Filip Albert, książę Wirtembergii – pretendent do tronu Wirtembergii jako Filip II (1893–1975).

27 września 1987 Jan otrzymał od swojego dziadka – Henryka VI, tytuł księcia Vendome. Miał starszego brata – Franciszka, hrabiego Clermont, który podobnie jak ich siostra – Blanka, cierpiał na toksoplazmozę. Henryk VII rozwiódł się cywilnie z matką Jana i Franciszka, i ożenił ponownie, ale drugiego małżeństwa za ważne nie uznał ani kościół ani Henryk VI. Większość Orleanistów uważa Jana od 19 czerwca 1999 (dnia śmierci Henryka VI i „wstąpienia na tron” Henryka VII) za następcę tronu z pominięciem Franciszka. Inni w ogóle nie uznają rządów Henryka VII. Oficjalnie Jan ma trzecie miejsce w linii orleańskiej sukcesji „francuskiego tronu”, mimo że 2006 Franciszek zrzekł się na jego korzyść tytułu delfina Francji.

Jan studiował na Sorbonie i ukończył studia tytułem magistra z filozofii. Potem studiował prawo, jego specjalizacją były stosunku międzynarodowe. Studia zakończył w Los Angeles, w Kalifornii. Aby zabezpieczyć Jana finansowo jako przyszłą głowę Rodziny Orleańskiej, jego babcia – Izabella Orleańska-Bragança przekazała mu swoją część rodzinnego majątku. Jan został właścicielem większej części lasu w Nouvion-in-Thiérache. W czerwcu 2003 założył stowarzyszenie Ludzie Francji (franc. Gens de France), aby „wspierać relacje międzyludzkie…”.

Jeśli Jan zostanie w przyszłości pretendentem do tronu Francji, będzie znany jako Jan IV.

MałżeństwoEdytuj

31 grudnia 2000 ogłoszono zaręczyny Jana z księżniczką Tatjaną Oldenburg (ur. 1974), młodszą siostrą Eiliki Oldenburg – żony arcyksięcia Georga Habsburga, młodszego syna Ottona Habsburga. Zaręczyny zerwano tuż przed ślubem – 11 czerwca 2001. Powodem były różne wyznania narzeczonych – ojciec Jana obawiał się komplikacji w sprawach sukcesji rodziny orleańskiej w razie przyjścia na świat pretendenta z matki ewangeliczki (co ciekawe, jego praprzodkinią była luteranka – Helena Mecklenburg-Schwerin).

20 marca 2009 w merostwie VII dzielnicy Paryża poślubił Philomenę de Tornos y Steinhart. Cywilnego ślubu młodej parze udzieliła minister sprawiedliwości Rachida Dati. Ślub kościelny odbył się 2 maja w Senlis (departament Oise), rodowej siedzibie dynastii Kapetyngów, gdzie w 987 roku Hugo Kapet został wybrany pierwszym królem z tej dynastii. Para ma pięcioro dzieci:

  • księcia Gastona Ludwika Antoniego Marię Orleańskiego (ur. 19 listopada 2009)
  • księżniczkę Antoninę Leopoldynę Joannę Marię Orleańską (ur. 28 stycznia 2012)[1]
  • księżniczkę Ludwikę Małgorzatę Eleonorę Marię Orleańską (ur. 30 lipca 2014)[2]
  • księcia Józefa Gabriela Dawida Marię Orleańskiego (ur. 2 czerwca 2016)[3]
  • księżniczkę Jacyntę Elżbietę Szarlottę Marię (ur. 9 października 2018)[4]

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj