Otwórz menu główne

Jan Pietrzak (poseł)

Jan Pietrzak (ur. 17 maja 1877 w Jankowie Przygodzkim, zm. 17 września 1940 w Mielcu) – polski działacz społeczny, robotniczy i związkowy, polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji w II Rzeczypospolitej.

Jan Pietrzak
Ilustracja
Jan Pietrzak około 1935 roku
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1877
Janków Przygodzki
Data i miejsce śmierci 17 września 1940
Mielec
Poseł na Sejm IV i V kadencji (II RP)
Okres od 1935
do 1939
Przynależność polityczna OZN
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości

ŻyciorysEdytuj

Ukończył szkołę powszechną w Jankowie.

Od około 1895 roku przebywał w Nadrenii Północnej-Westfalii (gdzie pracował jego brat), osiedlił się w Duisburgu. Pracował jako hutnik miedzi. Wspólnie z bratem był współzałożycielem Związku Metalowców Zjednoczenia Zawodowego Polskiego (ZZP) w Duisburgu i został jego prezesem. Przeniósł się do Essen, gdzie pracował do wybuchu I wojny światowej w Friedrich Krupp AG. W 1912 roku był sekretarzem Związku Metalowców ZZP na okręgi: nadreńsko-westfalski, hanowersko-hamburski i Saksonię.

Od 1915 roku do 1918 roku służył w armii niemieckiej na frontach rosyjskim i francuskim. Po zakończeniu wojny przebywał w Dortmundzie, był przewodniczącym Związku Metalowców ZZP w Bochum oraz założycielem i współredaktorem czasopisma o tytule „Wiarus Polski”.

W 1920 roku osiadł na Górnym Śląsku, gdzie pracował w Polskiej Komisji Plebiscytowej. Był bliskim współpracownikiem Wojciecha Korfantego. Walczył w III powstaniu śląskim. W latach 1921–1939 był członkiem Rady Głównej ZZP, w okresie 1926–1939 – prezesem Związku Metalowców ZZP[1][2].

Od 1930 roku uczestniczył w zjazdach międzynarodowego Związku Chrześcijańskich Organizacji Robotników Metalurgicznych z siedzibą w Utrechcie. Należał do Narodowej Partii Robotniczej. Działał w samorządzie lokalnym: był członkiem rady wojewódzkiej śląskiej i radnym m. Chorzowa, współzałożycielem i członkiem zarządu ZUS i Kasy Chorych w Chorzowie i współorganizatorem tamtejszego teatru. W 1937 roku pełnił funkcję wiceprezesa śląskiej Rady Okręgowej OZN.

W wyborach parlamentarnych w 1928 roku został wybrany posłem na Sejm II kadencji (1928–1930) z listy Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy, jednak zrzekł się mandatu[2].

W wyborach parlamentarnych w 1935 roku został wybrany na posła na Sejm IV kadencji (1935–1938) 53 468 głosami z okręgu nr 90, obejmującego powiaty: świętochłowicki, tarnogórski i lubliniecki. W kadencji tej pracował w komisji budżetowej[3][2].

W wyborach parlamentarnych w 1938 roku został również wybrany posłem na Sejm V kadencji (1938–1939) z tego samego okręgu wyborczego (nr 90). Był członkiem Klubu OZN. Pracował w czterech komisjach: pracy (wiceprzewodniczący), budżetowej, inwestycyjnej oraz zdrowia publicznego i opieki społecznej[2].

W czasie II wojny światowej ukrywał się w Mielcu u córki Katarzyny.

OdznaczeniaEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Był synem Jana i Elżbiety z domu Grzegorztowskiej. Ożenił się w 1902 roku z Marianną (Marią?) Adamkiewicz, z którą miał pięcioro dzieci, m.in. córkę Katarzynę zamężną Łach[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 571. reprint Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa, 1984
  2. a b c d e f Biblioteka sejmowa – Parlamentarzyści RP: Jan Pietrzak. [dostęp 2012-07-13].
  3. Scriptor (opr.): Sejm i Senat 1935–1938 IV kadencja. Warszawa: nakładem Księgarni F. Hoesicka, 1936, s. 272.