Otwórz menu główne

Jan Piotrowski (biskup)

Jan Piotrowski (ur. 5 stycznia 1953 w Szczurowej) – polski duchowny rzymskokatolicki, misjonarz, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy tarnowski w 2014, biskup diecezjalny kielecki od 2014.

Jan Piotrowski
Ilustracja
Herb Jan Piotrowski In Caritate Evangelium prædicare
W miłości głosić Ewangelię
Data i miejsce urodzenia 5 stycznia 1953
Szczurowa
Biskup diecezjalny kielecki
Okres sprawowania od 2014
Biskup pomocniczy tarnowski
Okres sprawowania 2014
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 25 maja 1980
Nominacja biskupia 14 grudnia 2013
Sakra biskupia 25 stycznia 2014
Bp Jan Piotrowski signature.png
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 stycznia 2014
Miejscowość Tarnów
Miejsce katedra tarnowska
Konsekrator Andrzej Jeż
Współkonsekratorzy Celestino Migliore
Władysław Bobowski
Spotkanie z parafianami w Strożyskach (2018)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 5 stycznia 1953 w Szczurowej. Kształcił się w szkole średniej w Radłowie, po czym złożył egzamin dojrzałości[1]. W 1972 rozpoczął studia w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie[2]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 25 maja 1980 w katedrze tarnowskiej biskup diecezjalny tarnowski Jerzy Ablewicz[1]. W latach 1992–1994 odbył studia w Instytucie Katolickim w Paryżu, które ukończył z licencjatem z teologii[3]. Stopień doktora nauk teologicznych w zakresie misjologii uzyskał w 1997 na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie na podstawie dysertacji Zakładanie i dojrzewanie Kościoła w kongijskiej krainie Grand Niari. (Druga ewangelizacja 1883–1991)[4].

W latach 1980–1982 pracował jako wikariusz w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Przecławiu, następnie w latach 1982–1984 w parafii Ducha Świętego w Mielcu. Od 1984 do 1985 przygotowywał się do pracy misyjnej w Centrum Formacji Misyjnej w Warszawie. Następnie przez pięć miesięcy doskonalił znajomość języka w szkole Alliance Française w Paryżu. Od 1985 do 1991 prowadził działalność misyjną w Ludowej Republice Konga. Tworzył struktury nowej parafii Ducha Świętego w Kimongo, której w latach 1984–1985 był proboszczem. Pracował również w parafii Nawrócenia św. Pawła w Loubomo, w latach 1985–1986 jako wikariusz, a w latach 1986–1990 jako proboszcz. W latach 1991–1992 i 1994–1997 był sekretarzem krajowym Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła, a od 1995 również sekretarzem krajowym Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary. W latach 1997–1998 i 1999–2000 pracował jako duszpasterz w parafii Santa Maria de Huachipa na przedmieściach Limy w Peru. W międzyczasie ze względów zdrowotnych powrócił do kraju, gdzie został mianowany dyrektorem administracyjnym i wykładowcą w Katolickim Ośrodku Studiów Społecznych w Lipnicy Murowanej, a także administratorem parafii św. Andrzeja w Lipnicy Murowanej. W latach 2000–2010 pełnił funkcję dyrektora krajowego Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce, będąc jednocześnie redaktorem naczelnym czasopism „Misje Dzisiaj”, „Świat Misyjny”, „Światło Narodów”, wydawanych przez Papieskie Dzieła Misyjne. W latach 2003–2009 był członkiem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów. Ponadto piastował stanowiska konsultora Komisji Episkopatu Polski ds. Misji (2001–2011 i od 2012) oraz sekretarza Krajowej Rady Misyjnej (2005–2010)[5].

W latach 2006–2010 prowadził wykłady zlecone z historii misji i papieskich dzieł misyjnych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Prowadził również wykłady formacyjne w diecezjalnym Domu Formacji Misyjnej im. ks. Jana Czuby w Czchowie. Został członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Misjolgów Katolickich (IACM), Stowarzyszenia Misjologów Polskich (SMP)[5].

W 2009 został ustanowiony proboszczem parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu. Objął funkcję dziekana dekanatu Nowy Sącz-Centrum, a ponadto wszedł w skład rady duszpasterskiej i rady kapłańskiej. W 2004 papież Jan Paweł II obdarzył go godnością kapelana Jego Świątobliwości. Został ponadto mianowany prepozytem Kapituły Kolegiackiej w Nowym Sączu[1].

14 grudnia 2013 papież Franciszek mianował go biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej ze stolicą tytularną Siniti[2][6]. Święcenia biskupie otrzymał wraz ze Stanisławem Salaterskim 25 stycznia 2014 w katedrze tarnowskiej[7]. Głównym konsekratorem był Andrzej Jeż, biskup diecezjalny tarnowski, zaś współkonsekratorami arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce, i Władysław Bobowski, emerytowany biskup pomocniczy tarnowski[8]. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „In Caritate Evangelium prædicare” (W miłości głosić Ewangelię)[9]. W diecezji objął urząd wikariusza generalnego. W zakresie jego zadań znalazły się m.in. sprawy dotyczące misji, katechetyki, formacji stałej kapłanów i Caritas Sacerdotalis[10].

11 października 2014 decyzją papieża Franciszka został przeniesiony na urząd biskupa diecezjalnego diecezji kieleckiej jako następca biskupa Kazimierza Ryczana[11][12]. Diecezję objął kanonicznie 28 listopada 2014[13]. Ingres do katedry kieleckiej odbył 29 listopada 2014[14].

W ramach prac Konferencji Episkopatu Polski w 2017 został przewodniczącym Zespołu ds. Kontaktów z Konferencją Episkopatu Francji[15], ponadto wszedł w skład Komisji ds. Misji[10].

W 2017 konsekrował biskupa pomocniczego kieleckiego Andrzeja Kaletę[8].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Nowi biskupi pomocniczy FOTO. diecezja.tarnow.pl (arch.). [dostęp 2015-12-28].
  2. a b Nomina di Ausiliari di Tarnów (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2013-12-14. [dostęp 2013-12-14].
  3. Dwaj wieloletni duszpasterze – biskupami pomocniczymi w Tarnowie. episkopat.pl (arch.), 2013-12-14. [dostęp 2016-09-02].
  4. Jan Piotrowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-06-30].
  5. a b K. Czermak: Misjonarz biskupem. gosc.pl, 2013-12-16. [dostęp 2013-12-17].
  6. Tarnów: Ks. prał. Stanisław Salaterski i ks. prał. Jan Piotrowski – biskupami pomocniczymi. episkopat.pl (arch.), 2013-12-14. [dostęp 2016-09-02].
  7. Tarnów: dwaj proboszczowie wyświęceni na biskupów. ekai.pl (arch.), 2014-01-25. [dostęp 2018-06-30].
  8. a b Jan Piotrowski (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2017-12-09].
  9. Sakra nowych biskupów pomocniczych diecezji tarnowskiej. diecezja.tarnow.pl (arch.). [dostęp 2015-12-28].
  10. a b Bp Jan Piotrowski – biskupem kieleckim. episkopat.pl (arch.), 2014-10-11. [dostęp 2016-11-02].
  11. Rinuncia del Vescovo di Kielce (Polonia) e nomina del successore (wł.). press.vatican.va, 2014-10-11. [dostęp 2014-10-11].
  12. Kielce: Bp Kazimierz Ryczan przechodzi na emeryturę. Bp Jan Piotrowski – biskupem kieleckim. episkopat.pl (arch.), 2014-10-11. [dostęp 2016-11-02].
  13. Bp Piotrowski objął rządy w diecezji kieleckiej. diecezja.kielce.pl, 2014-11-28. [dostęp 2014-11-28].
  14. Kielce: ingres bp. Jana Piotrowskiego do bazyliki kieleckiej. ekai.pl (arch.), 2014-11-29. [dostęp 2018-06-30].
  15. Wybory 376. Zebrania Plenarnego KEP. episkopat.pl, 2017-06-07. [dostęp 2017-06-08].

Linki zewnętrzneEdytuj