Jan Rosen

Jan Bogumił Rosen (ur. 16 października 1854 w Warszawie, zm. 8 listopada 1936 tamże) – polski malarz.

Jan Rosen
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 października 1854
Warszawa
Data i miejsce śmierci 8 listopada 1936
Warszawa
Narodowość Polak
Dziedzina sztuki malarstwo
Epoka modernizm
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)

ŻyciorysEdytuj

Już w dzieciństwie pobierał lekcje rysunku – w Dreźnie u Henryka Redlicha i w Warszawie u Franciszka Kostrzewskiego. Później studiował w Monachium – w Akademii Sztuk Pięknych (na początku listopada 1872 r. zgłosił się do Antikenklasse)[1] i w prywatnej pracowni Józefa Brandta – a także w Paryżu w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych u Isidora Pilsa i Jean-Léon Gérôme’a. Długo przebywał poza krajem; podróżował po Europie, mieszkał w Monachium, Paryżu i w Lozannie. W roku 1891 został nadwornym malarzem dworu petersburskiego. Powrócił do Polski w roku 1921.

Malował przede wszystkim obrazy o tematyce wojskowej, sceny batalistyczne z czasów napoleońskich i powstania listopadowego oraz obrazy rodzajowe z ulubionym motywem jeźdźców i koni.

Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2 maja 1924)[2], Złotym Krzyżem Zasługi francuską Legią Honorową i innymi[3].

Pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu ewangelicko–augsburskim w Warszawie.

Był mężem Wandy Hantke (1865-1936) córki Bernarda Ludwika Hantke, z którą miał troje dzieci:

  1. Marię, od 1931 roku żonę dyplomaty Jana Wszelakiego (1894-1965).
  2. Jana Henryka (1891-1982) – malarza i autora fresków w katedrze ormiańskiej we Lwowie.
  3. Zofię (1897-1979), artystkę rzeźbiarkę.

Niektóre praceEdytuj

  • Bitwa pod Stoczkiem, 1890 r.
  • Rewia na Placu Saskim przed wielkim księciem Konstantym w 1824 roku

PrzypisyEdytuj

  1. I. Królewska Akademia Sztuk Pięknych..., [w:] H. Stępień, M. Liczbińska, Artyści polscy w środowisku monachijskim w latach 1828-1914 (materiały źródłowe), wyd. II, Kraków: Agencja Wydawniczo-Reklamowa Chors, 1994, s. 11, ISBN 83-903086-1-4.
  2. Order Odrodzenia Polski. Trzechlecie pierwszej kapituły 1921–1924. Warszawa: Prezydium Rady Ministrów, 1926, s. 29.
  3. Jan Rosen. Nekrologi. „Kurier Warszawski”. Nr 310, s. 14, 11 listopada 1936. 

BibliografiaEdytuj

  • Polski Słownik Biograficzny, tom XXXII. Warszawa: Polska Akademia Nauk, 1989
  • Kazimierz Reychman: Szkice genealogiczne, Serja I. Warszawa: Hoesick F., 1936, s. 91-93.