Otwórz menu główne

Jan Rutkowski (konserwator dzieł sztuki)

Jan Rutkowski (ur. 10 maja 1881 w Miechowicach, zm. 17 marca 1940 w Warszawie) – konserwator dzieł sztuki, artysta malarz, profesor, syn Michała Rutkowskiego i Katarzyny z d. Skibińskiej.

Jan Rutkowski
Data i miejsce urodzenia 10 maja 1881
Miechowice k/Inowrocławia
Data i miejsce śmierci 17 marca 1940
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski, Warszawa
Zawód, zajęcie konserwator dzieł sztuki, art. malarz
Tytuł naukowy profesor
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Praktykę artystyczną podjął w pracowni wybitnego berlińskiego konserwatora dzieł sztuki, Aloisa Hausera. Po odbyciu berlińskiej praktyki w 1903 podjął dalszą naukę w drezdeńskiej Królewskiej Saskiej Szkole Rzemiosł Artystycznych (Königlich Sächsische Kunstgewerbeschule), którą w 1905 ukończył otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Następnie studiował w pracowni prof. Donadiniego, oraz w szkole rysunku Halm w Monachium. W 1909 wyjechał do Paryża, kopiując tam wybitne dzieła malarskie.

Po powrocie do kraju, gdy Polska odzyskała niepodległość, został kierownikiem pracowni konserwatorskiej Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu, gdzie też wykładał w Państwowej Szkole Sztuki Zdobniczej. W 1922 powierzono mu kierownictwo Pracowni Konserwacji Obrazów na Zamku Królewskim w Warszawie, mianując jednocześnie radcą Dyrekcji Państwowych Zbiorów Sztuki.

Do wybuchu wojny w 1939 realizował swe zadania, mając pod opieką obrazy znajdujące się w zamkowej kolekcji, a także w Łazienkach i galerii w Wilanowie. Konserwował ponadto dzieła tej rangi co: Ołtarz Wita Stwosza, obrazy MB Częstochowskiej i MB Ostrobramskiej, a także najwybitniejsze polskie dzieła sztuki średniowiecznej i renesansowej. W 1927 napisał (wspólnie z W. St. Turczyńskim) i opublikował m.in. pracę „Konserwacja Cudownego Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej 1925-1926”, będącą prekursorską dokumentacją konserwatorską.

W 1928, z okazji 10-lecia niepodległości Polski, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1][2]. W 1931, w uznaniu zasług na polu sztuki sakralnej, papież Pius XI nadał mu tytuł Cameriere Onorario di Spada e Cappa.

Ożeniony w 1910 z Józefą Żarniewicz, miał czworo dzieci: Wita, Adama, Juttę i Andrzeja.

Zmarł 17 marca 1940 w Warszawie, pochowany na cmentarzu powązkowskim (katakumby).

Wybrane publikacjeEdytuj

  • współautor: W. St. Turczyński, Konserwacja Cudownego Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej 1925-1926, Wyd. oo. Paulinów, Częstochowa, 1927

PrzypisyEdytuj

  1. Odznaczenia orderem Polonia Restituta. „Kurier Warszawski”. Nr 134, s. 16, 15 maja 1928. 
  2. Kronika. Odznaczenia. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 238 z 16 października 1928. 

BibliografiaEdytuj

  • J. Remer, Konserwacja Obrazu Matki Boskiej Ostrobramskiej, Wilno, 1927
  • M. Walicki, Z działalności pracowni konserwatorskiej przy Dyrekcji Zbiorów Państwowych, w: Biuletyn Naukowy Zakładu Architektury Polskiej (Kronika) , nr 4, Warszawa, 1934, s. 304-305
  • M. Słonecki, Nekrolog, w: Ochrona Zabytków, cz.1, Kraków, czerwiec 1948, s. 46
  • St. Lorentz, Konserwacja wnętrza kościoła ostrobramskiego w Wilnie, w: Ochrona Zabytków Sztuki, 1930/31, cz.1, s. 212-216
  • W. Kurpik, Częstochowska Hodegetria, Łódź – Pelplin, 2008, s. 246-248, ​ISBN 83-916539-2-7​, ​ISBN 978-83-7380-610-8
  • W. Kurpik, Profesor Jan Rutkowski – konserwator Cudownego Obrazu Jasnogórskiej Bogurodzicy, w: Studia Claromontana nr 29, Warszawa, 2011, s. 355
  • Inowrocławski Słownik Biograficzny, s. 78-79
  • Bydgoski Słownik Biograficzny, t. II, s. 38-41
  • Polski Słownik Biograficzny Konserwatorów Zabytków, t.4, Warszawa, 2011, s. 107

Linki zewnętrzneEdytuj