Jan Sunigajło

Jan Sunigajło[1], Sunigajło, niekiedy Semen Sunigajło[2] (wzmiankowany od 1398, zm. 1433/4) – bojar litewski, członek wyższych warstw Wielkiego Księstwa Litewskiego: pierwszy starosta (namiestnik) kowieński (1398–1422), pierwszy kasztelan trocki (1413–1433), adoptowany do herbu Lis podczas unii horodelskiej (1413).

Miał dwóch synów Iwana (Iwaszkę) i Fiodora (Fiedkę)[3].

Legendarny założyciel rodu Sapiehów.

Ze względu na potwierdzone legitymowanie się Sapiehów herbem Lis już w I połowie XV w. należy uważać pokrewieństwo pomiędzy Sunigajłą a Semenem Sopihą za bardzo prawdopodobne, biorąc pod uwagę prawo litewskie, które, w opozycji do prawa koronnego, uznawało dziedziczenie po kądzieli – także poprzez małżeństwo[potrzebny przypis].

Do podobnej konotacji z Sunigajłą poczuwali się książęta Świrscy.

20 stycznia 1433 roku był świadkiem aktu unii trockiej[4].

PrzypisyEdytuj

  1. W tekstach łacińskich: Sunigail, Sungalo, Johannes Sunigajlo – Imię Jan z chrztu w obrządku katolickim.
  2. Prof. J. Skowronek, Z magnackiego gniazda do napoleońskiego wywiadu. Aleksander Sapieha, Warszawa 1992, s. 5. Semen (Symeon, Siemion) – ruska wersja imienia Szymon być może po, wcześniejszym niż katolicki, chrzcie w obrządku prawosławnym.
  3. W. Semkowicz. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle r.1413. Miesięcznik Heraldyczny. Organ Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. R.7 1914 nr3-4 (Ród Sunigajły).
  4. Stanisław Kutrzeba, Władysław Aleksander Semkowicz, Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791. Kraków 1932, s. 94.