Jan Szkatuła

Kapelan polskich dywizjonów lotniczych w Wielkiej Brytanii

Jan Szkatuła (ur. 10 grudnia 1915 w Skrzyszowie, zm. 19 stycznia 1982 w Opolu) – polski duchowny katolicki, kapelan polskich dywizjonów lotniczych w Wielkiej Brytanii, doktor, podpułkownik Wojska Polskiego.

Jan Szkatuła
Hanysik
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 10 grudnia 1915
Skrzyszów, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1982
Opole, Polska
Przebieg służby
Lata służby od 1943
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921–1993).svg Lotnictwo Wojska Polskiego
Stanowiska kapelan Dywizjonów: 315, 306, 308, 303, 302, 316, 317
Późniejsza praca parafia św. Jadwigi w Raciborzu, parafia Matki Bożej Różańcowej w Raciborzu, parafia św. Floriana w Naroku
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami Srebrny Krzyż Zasługi Medal Lotniczy (dwukrotnie) War Medal 1939-1945 1939-1945 Star

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 10 grudnia 1915 w Skrzyszowie jako syn powstańca śląskiego Jana Szkatuły. Po zdaniu matury wstąpił do seminarium duchownego, jednak wybuch II wojny światowej zmusił go do emigracji na zachód. Święcenia kapłańskie otrzymał 12 czerwca 1940 w Piltown w Wielkiej Brytanii. Wkrótce rozpoczął pracę jako katecheta wśród polskich dzieci w szkołach w m.in. Edynburgu, Falkirk i Glasgow. Do końca roku szkolnego 1942–1943 pełnił również funkcję wizytatora nauki religii oraz członka komisji egzaminacyjnej przy maturach.

Powołany latem 1943 do czynnej służby wojskowej rozpoczął pracę na lotnisku w Hutton Cranswick w hrabstwie York. Następnie prowadził duszpasterstwo w kolejnych bazach lotniczych: w Ballyharbert i Heston w Irlandii Północnej, następnie w Melsbroek-Bruxelles w Holandii, w końcu w Wahn pod Kolonią. Za zasługi odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Srebrnym Krzyżem Zasługi, dwukrotnie Medalem Lotniczym, francuskimi i brytyjskimi medalami wojennymi oraz odznakami poszczególnych dywizjonów lotniczych.

Po zakończeniu działań wojennych uzyskał stopień licencjata z prawa kanonicznego na uniwersytecie w Louvain w Belgii, a po powrocie do kraju doktorat na Uniwersytecie Warszawskim. W późniejszych latach pracował jako proboszcz w parafiach św. Jadwigi i Matki Bożej Różańcowej w Raciborzu. W październiku 1977 ustanowiony proboszczem w parafii w Naroku. Zmarł 19 stycznia 1982, krótko po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego.