Jan Tarnowski (zm. 1432/1433)

(1367-1433) wojewoda krakowski
Ten artykuł dotyczy dziekana kapituły krakowskiej. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Jan Tarnowski, także Jan z Tarnowa herbu Leliwa (ur. 1367, Tarnów, zm. w 1432/1433) – wojewoda krakowski w latach 1410-1432 roku, dziekan kapituły krakowskiej w latach 1398-1406[1].

Jan Tarnowski
Herb
Leliwa
Rodzina Tarnowscy herbu Leliwa
Data urodzenia 1367
Data i miejsce śmierci 1432/1433
Tarnów
Ojciec Jan z Tarnowa
Matka Katarzyna (nazwisko nieznane)
Żona

Elżbieta ze Šternberka

Dzieci

Jan Amor Maior Tarnowski, Jan Gratus Tarnowski, Jan Felix Tarnowski, Jan Amor Iunior Tarnowski, Jan Rafał Nieustąp

ŻyciorysEdytuj

Syn Jana z Tarnowa i Katarzyny.

Był dziedzicem Tarnowa i Wielowsi. Walczył w bitwie pod Grunwaldem w 1410. Podpisał pokój toruński 1411 roku[2]. Był sygnatariuszem aktu unii horodelskiej 1413 roku[3].

Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju czerwińskiego w 1422 roku[4]. Był sygnatariuszem pokoju mełneńskiego 1422 roku[5]. Był obecny przy wystawieniu przez Władysława II Jagiełłę przywileju jedlneńskiego w 1430 roku[6].

Żonaty z Elżbietą ze Šternberka, miał z nią 6 dzieci, w tym pięciu synów:

  • Jan Amor Maior Tarnowski (zwany także Starszym) – zginął w bitwie pod Warną (1444)
  • Jan Gratus Tarnowski – zginął w bitwie pod Warną (1444)
  • Jan Felix Tarnowski – wojewoda lubelski
  • Jan Amor Iunior Tarnowski – m.in. wojewoda krakowski i sandomierski
  • Jan Rafał Nieustąp – kanonik krakowski, łęczycki i przemyski, zm. po 1480

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy małopolscy XII-XV wieku. Spisy”. Oprac. Janusz Kurtyka, Tomasz Nowakowski [i in.] 1990, s. 368.
  2. Codex epistolaris saeculi decimi quinti. T. 2, 1382-1445, Kraków 1891, s. 42.
  3. Statuta, Prawa Y Constitucie Koronne Łacinskie Y Polskie z Statutow Łaskiego Y Herborta Y Z Constituciy Koronnych Zebrane, Kraków 1600, s. 749.
  4. Jus polonicum, codicibus veteribus manuscriptis et editionibus quibusque collatis / edidit Joannes Vincentius Bandtkie, Warszawa 1831, s. 223.
  5. Maciej Dogiel, Codex Diplomaticus Regni Poloniae Et Magni Ducatus Litvaniae : In Quo Pacta, Foedera, Tractatus Pacis, Mutuae Amicitiae, Subsidiorum, Induciarum, Commerciorum Nec Non Conventiones [...] Aliaque Omnis Generis Publico Nomine Actorum, Et Gestorum Monumenta. T. 4, In Quo Totius Prussiae Res Continentur, Wilno 1764, s. 114.
  6. Franciszek Piekosiński, Wiece, sejmiki, sejmy i przywileje ziemskie w Polsce wieków średnich, Kraków 1900, s. 43.