Otwórz menu główne

Jan Tombiński

polski dyplomata, ambasador RP przy UE

Jan Tadeusz Tombiński (ur. 4 października 1958 w Krakowie) – polski dyplomata, w latach 2007–2012 stały przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej przy Unii Europejskiej, następnie ambasador Unii Europejskiej na Ukrainie (2012–2016) i przy Stolicy Apostolskiej (od 2016).

Jan Tadeusz Tombiński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 października 1958
Kraków
Ambasador UE przy Stolicy Apostolskiej
Okres od 2016
Poprzednik Laurence Argimon-Pistre
Ambasador UE na Ukrainie
Okres od 2012
do 2016
Poprzednik José Manuel Pinto Teixeira
Następca Hugues Mingarelli
Ambasador RP przy UE
Okres od 1 lutego 2007
do 31 sierpnia 2012
Poprzednik Marek Grela
Następca Marek Prawda
Ambasador RP we Francji
Okres od 9 kwietnia 2001
do 28 grudnia 2006
Poprzednik Stefan Meller
Następca Tomasz Orłowski
Ambasador RP w Słowenii
Okres od 1996
do 1998
Następca Maciej Szymański
Ambasador RP w Bośni i Hercegowinie
Okres od 1996
do 1999
Następca Maciej Szymański
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

W młodości uprawiał sport, był m.in. wicemistrzem Polski we florecie (1978). Jest absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego, na której to uczelni uzyskał tytuły zawodowe magistra germanistyki (1984) i historii (1985).

Początkowo (1985–1987) pracował w bibliotece uniwersyteckiej na UJ, a później jako wykładowca w Instytucie Historii na tej uczelni.

W latach 1981–1984 był wiceprzewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów na Uniwersytecie Jagiellońskim, po 13 grudnia 1981 działał w strukturach podziemnych NZS i przez pewien czas był też przewodniczącym samorządu studenckiego na UJ[1]. W maju 1988 był w redakcji nielegalnego pisma „Przegląd Wiadomości Strajkowych”, wydawanego w Krakowie przez Komitet Strajkowy „Solidarności” Huty im. Lenina[2].

Od 1990 związany z polską dyplomacją. Do 1995 był zatrudniony w Ambasadzie RP w Pradze, kolejno w randze III, II i I sekretarza, a następnie radcy, radcy-ministra i radcy-ministra pełnomocnego. W latach 1995–1996 był konsulem ministrem pełnomocnym w Ambasadzie RP w Lublanie w Słowenii, a następnie w latach 1996–1998 pełnił funkcję ambasadora RP w Słowenii, a do 1999 także w Bośni i Hercegowinie.

W latach 1998–2001 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Warszawie na stanowisku dyrektora Departamentu Europa. W 2001 ponownie wyjechał na placówkę zagraniczną. Do końca 2006 był ambasadorem RP w Paryżu we Francji. 1 lutego 2007 objął stanowisko Stałego Przedstawiciela RP przy Unii Europejskiej w Brukseli, został z niego odwołany z dniem 31 sierpnia 2012[3]. W tym samym roku powierzono mu funkcję ambasadora Unii Europejskiej na Ukrainie[4]. 10 października 2016 rozpoczął misję na stanowisku ambasadora UE przy Stolicy Apostolskiej[5].

Włada biegle językami angielskim, niemieckim, francuskim, słoweńskim, czeskim i ukraińskim. Jan Tombiński jest żonaty, ma dziesięcioro dzieci[6].

OrderyEdytuj

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Hitler and the Swiss neutrality 1933–35, Kraków 1989
  • Austria and European integration 1926–32, Graz 1989
  • Debate on the project of the European Union in the League of Nations, Kraków 1991
  • The response of Austria to the Briand Plan, Genewa 1994
  • The Polish election law, Praga 1992
  • Polish-German Relations 1945–1991, Praga 1994
  • Poland – six months after the elections, Bonn 1989
  • Polish television towards choice, Stuttgart 1990

PrzypisyEdytuj

  1. Relacja Adama Kality. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2012-11-16].
  2. „Przegląd Wiadomości Strajkowych”. encyklopedia-solidarnosci.pl. [dostęp 2012-11-16].
  3. M.P. z 2012 r. poz. 734
  4. Inga Czerny: Puzzle Tombińskich. polityka.pl, 7 sierpnia 2012. [dostęp 2012-11-16].
  5. Le Lettere Credenziali dell’Ambasciatore dell’Unione Europa presso la Santa Sede, 10.10.2016 (wł.). vatican.va, 10 października 2016. [dostęp 2016-10-10].
  6. Monika Redzisz, Monika Bereżecka: Duże rodziny. wysokieobcasy.pl, 9 kwietnia 2007. [dostęp 2012-11-16].
  7. M.P. z 2013 r. poz. 274
  8. Remise des insignes d’officier des arts et lettres à M. l’Ambassadeur Jan Tombinski (fr.). culture.gouv.fr, 21 kwietnia 2005. [dostęp 2014-01-20].

BibliografiaEdytuj