Jan Wesołowski (dyrektor teatralny)

Jan Wesołowski (ur. 27 lutego 1901 w Warszawie, zm. 9 września 1993 tamże) – polski dyrektor teatralny, lalkarz, aktor, reżyser, działacz kulturalny i komunistyczny, członek ruchu oporu (PPR) podczas II wojny światowej.

BiografiaEdytuj

Jan Wesołowski urodził się 27 lutego 1901 r. w Warszawie[1]. W latach pełnił funkcję 1930–39 dyrektora Teatru Baj[2].

W trakcie II wojny światowej należał do PPR-u[3]. Działał jako instruktor Wydziału Propagandy KC PPR[4][5]. Zaangażował się w akcję ratowania warszawskich Żydów i z ramienia PPRu został jednym z członków zarządu Żegoty[6][7]. Był także łącznikiem pomiędzy PPR-em i ZHP[8].

W latach 1946–1950 aktor i kierownik literacki w Teatrze Dzieci Warszawy[1].

Zmarł 9 września 1993 r w Warszawie[4][1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Jan Wesołowski ::: Osoby ::: Encyklopedia teatru polskiego, www.encyklopediateatru.pl [dostęp 2020-07-15] (pol.).
  2. Peter Nagy; Phillippe Rouyer; Don Rubin (13 September 2013). World Encyclopedia of Contemporary Theatre: Volume 1: Europe. Taylor & Francis. S. 659. ​ISBN 978-1-136-40296-8​.
  3. Władysław Bartoszewski (2010). Życie trudne, lecz nie nudne: ze wspomnień Polaka w XX wieku. Społeczny Instytut Wydawniczy "Znak". S. 228. ​ISBN 978-83-240-0942-8
  4. a b Aleksander Kochański (2001). Protokoły posiedzeń sekretariatu KC PPR: 1945-1946. In-t Studiów Politycznych PAN. ​ISBN 978-83-88490-19-4​. S. 108.
  5. Stanisław Mauersberg (1991). Towarzystwo Uniwersytetu Robotniczego w latach 1944-1948. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. S. 30. ​ISBN 978-83-04-03313-9​.
  6. Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego. Instytut. 1978. S. 92
  7. Michał Komar; Władysław Bartoszewski (2010). Władysław Bartoszewski: środowisko naturalne korzenie. Świat Ksia̜żki. S. 253. ​ISBN 978-83-247-1293-9​.
  8. Pokolenia: biuletyn Komisji Historycznej KC ZMS. Iskry. 1984. S. 105

Linki zewnętrzneEdytuj