Otwórz menu główne
Zobacz też: inne osoby nazywające się Jan Wiktor.

Jan Duklan Wiktor[a] herbu Brochwicz (ur. 16 maja 1812, zm. 20 kwietnia 1877) – polski ziemianin, właściciel dóbr.

Jan Wiktor
Data urodzenia 16 maja 1812
Data śmierci 20 kwietnia 1877
Miejsce spoczynku Cmentarz w Zarszynie
Narodowość polska
Rodzice Euzebiusz, Joanna
Małżeństwo Adela z d. Czermińska
Dzieci Kazimierz, Helena
Krewni i powinowaci Jakub, Aniela, Józef (rodzeństwo), Jan (wnuk)

ŻyciorysEdytuj

 
Nagrobek Jana Wiktora w Zarszynie
 
Ulica Jana Wiktora w Sanoku

Syn Euzebiusza herbu Brochwicz (1785-) i Joanny z domu Grodzickiej herbu Łada. Jego rodzeństwem byli: Jakub (1814-1887), Aniela (1816-1877) i Józef (1817-1854).

Jan Wiktor objął majątek w Zarszynie, gdzie zamieszkał[1]. W połowie XIX wieku był właścicielem posiadłości tabularnej Zarszyn, Długiem[2].

Był wybierany do Rady c. k. powiatu sanockiego jako reprezentant grupy większych posiadłości: w 1867[3][4], 1870[5][6].

W 1870 Jan Wiktor był uprawniony o wyboru posłów na Sejm Krajowy Galicji jako posiadacz dóbr tabularnych Długie, Posada Zarszyńska i Zarszyn (analogicznie jego brat Jakub jako posiadacz majątków Wola Sękowa i Wola Jaworowa)[7].

W latach 70. był członkiem wydziału okręgowego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Sanoku[8][9][10][11].

Zmarł 20 kwietnia 1877. Został pochowany w grobowcu rodzinnym w Zarszynie.

Jego żoną od 1841 była Adela (Adeliada) z domu Czermińska herbu Cholewa (1822-1904). Ich dziećmi byli: Kazimierz (1845-1903), Helena (1850-1873, po mężu Fihauser), a wnukiem Jan (1878–1944).

Na obszarze dzielnicy Dąbrówka w Sanoku jedna z ulicy została nazwana imieniem Jana Wiktora[12].

UwagiEdytuj

  1. W ewidencji administracyjnej Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Johann Wiktor”.

PrzypisyEdytuj

  1. Gospodarstwo, przemysł i handel. „Gazeta Lwowska”, s. 946, Nr 163 z 17 lipca 1872. 
  2. Hipolit Stupnicki: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 44, 255.
  3. Galizisches Provinzial-Handbuch für das Jahr 1868. Lwów: 1868, s. 399-400.
  4. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1869. Lwów: 1869, s. 274-275.
  5. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 353.
  6. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkiem Księstwem Krakowskiem na rok 1870. Lwów: 1870, s. 280.
  7. Wykaz posiadaczy dóbr tabularnych uprawnionych do wyboru posłów, w ciele wyborczym posiadaczy większych majętności byłego Obwodu sanockiego. „Gazeta Lwowska”, s. 773, Nr 126 z 3 czerwca 1870. 
  8. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1873. Lwów: 1873, s. 474.
  9. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1875. Lwów: 1875, s. 518.
  10. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1877. Lwów: 1877, s. 510.
  11. Szematyzm Królestwa Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem na rok 1878. Lwów: 1878, s. 501.
  12. Wykaz nazw ulic niasta Sanoka. bip.um.sanok.pl. [dostęp 2016-06-03].

BibliografiaEdytuj