Otwórz menu główne

Janusz Godyń (ur. 22 grudnia 1949 w Wałbrzychu) – prawnik, generał dywizji rezerwy Wojska Polskiego, sędzia i w latach 1990–2016 prezes Sądu Najwyższego (Izba Wojskowa).

Janusz Godyń
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 22 grudnia 1949
Wałbrzych
Przebieg służby
Lata służby 1972–2003
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Stanowiska prezes Izby Wojskowej Sądu Najwyższego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W latach 1967–1971 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. W styczniu 1972 roku został powołany do zawodowej służby wojskowej. Pełnił tę służbę w Zwiadzie Wojsk Ochrony Pogranicza. Od października 1972 roku pełnił służbę w sądownictwie wojskowym. W 1978 roku został zastępcą szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w Koszalinie, a następnie został wyznaczony na stanowisko zastępcy szefa Wojskowego Sądu Garnizonowego w Katowicach. W stanie wojennym jako major ludowego Wojska Polskiego i sędzia Śląskiego Okręgu Wojskowego rozpatrywał sprawy karne przeciwko działaczom opozycji[1]. W 1982 został szefem Wojskowego Sądu Garnizonowego w Katowicach, a w 1987 roku szefem Sądu Warszawskiego Okręgu Wojskowego w Warszawie.

1 lipca 1990 został prezesem Izby Wojskowej Sądu Najwyższego i funkcję tę pełnił do 2016[2]. Na tym stanowisku był dwukrotnie awansowany przez kolejnych prezydentów RP: 11 listopada 1993 Lech Wałęsa wręczył mu nominację na generała brygady, a 15 sierpnia 1997 Aleksander Kwaśniewski na generała dywizji. 21 maja 2003 został oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej Jerzego Szmajdzińskiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej. Po przeniesieniu do rezerwy pozostał na dotychczas zajmowanym stanowisku.

W 2000 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. Nominowany do X edycji nagrody Buzdygany. W 2017 został wyróżniony Medalem „Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości – Bene Merentibus Iustitiae”[4].

Rodzina: żona Grażyna i syn Sławomir.

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski i Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej 1989–2002, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002, ​ISBN 83-87689-46-7​.

Linki zewnętrzneEdytuj