Otwórz menu główne

Janusz Maksymiuk

polski działacz polityczny, inżynier rolnik

Janusz Roman Maksymiuk (ur. 19 stycznia 1947 w Janówce) – polski polityk, przedsiębiorca, inżynier rolnik, działacz związkowy, poseł na Sejm I, II i V kadencji (1991–1997, 2005–2007).

Janusz Maksymiuk
Data i miejsce urodzenia 19 stycznia 1947
Janówka
Zawód, zajęcie rolnik
Stanowisko poseł na Sejm I, II i V kadencji (1991–1997, 2005–2007)
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Wykształcenie i praca zawodowaEdytuj

W 1975 ukończył studia na Wydziale Rolniczym Akademii Rolniczej we Wrocławiu. Od 1965 do 1980 pracował w państwowym rolnictwie na stanowiskach: stażysta, kierownik, specjalista. W 1980 został dyrektorem PGR w Karpaczu, a następnie dyrektorem Kombinatu Rolniczego w Oleśnicy. Przez dwie kadencje zasiadał w Radzie Narodowej tego miasta. Od 1980 prowadził także wielkoobszarowe gospodarstwo rolne w Paczkowie. Był współwłaścicielem firmy usługowej. Pełnił również funkcję prezesa rady nadzorczej Rolniczego Towarzystwa Gospodarczego „Polkar”[1][2].

W latach 1994–1995 zasiadał w radzie Fundacji Pro Civili[3]. Od 2001 do 2002 pełnił funkcję zastępcy dyrektora oddziału Elewarr Sp. z o.o. w Kępnie. W lipcu 2006 wszedł w skład rady programowej TVP, w której zasiadał do listopada 2010. W listopadzie 2010 zasiadł w radzie nadzorczej spółki Gold Max[4].

Działalność politycznaEdytuj

W latach 1975–1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1989 z jej rekomendacji bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski w wyborach do Sejmu kontraktowego z tzw. listy krajowej[5]. Wcześniej uczestniczył po tzw. stronie rządowo-koalicyjnej w obradach Okrągłego Stołu w podzespole do spraw rolnictwa. W 1991 został w okręgu wrocławskim[6] wybrany na posła na Sejm I kadencji z listy Koalicji Polskie Stronnictwo Ludowe – Sojusz Programowy (jako kandydat bezpartyjny, reprezentujący Kółka Rolnicze), a w 1993 uzyskał, liczbą 2318 głosów, reelekcję z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej (również jako bezpartyjny, rekomendowany przez SdRP). Zasiadał w Komisji Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej W okresie 1995–1998 kierował Naczelną Radą ds. Zatrudnienia oraz zasiadał w Radzie ds. Integracji Europejskiej przy Prezesie Rady Ministrów[7].

Od 1989 do 1999 przewodniczył Radzie Głównej Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych. Doprowadził do porozumienia związku z ZZR „Samoobrona”, polegającego m.in. na wspólnych akcjach protestacyjnych przeciwko rządowi Jerzego Buzka. W latach 1999–2001 przewodniczył Radzie Dolnośląskiej Kółek Rolniczych.

Przed wyborami parlamentarnymi w 2001 kierował komitetem wyborczym Samoobrony RP[8]. Następnie został doradcą przewodniczącego tej partii Andrzeja Leppera oraz dyrektorem biura krajowego Samoobrony RP w Warszawie. W 2005 liczbą 7384 głosów z jej listy po raz trzeci uzyskał w okręgu krośnieńskim mandat poselski. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Regulaminowej i Spraw Poselskich. Zasiadał też w Komisji Kultury i Środków Przekazu.

W latach 2005–2007 był wiceprzewodniczącym klubu parlamentarnego Samoobrony RP. W czerwcu 2006 został też przewodniczącym rady wojewódzkiej ugrupowania na Opolszczyźnie[9]. We wrześniu 2006 odegrał podstawową rolę w tzw. aferze taśmowej. Z jego inicjatywy dziennikarze Teraz my! skontaktowali się posłanką Renatą Beger, która wzięła udział w prowokacji przy użyciu ukrytej kamery. W wyborach w 2007 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję (dostał 1807 głosów).

W listopadzie 2007 zrezygnował z zasiadania w prezydium Samoobrony RP[10][11]. Wrócił za to na stanowisko dyrektora jej biura krajowego. W marcu 2009 objął też funkcję wiceprzewodniczącego Związku Zawodowego Rolnictwa „Samoobrona”[12]. W styczniu 2010 współtworzył ugrupowanie Nasz Dom Polska – Samoobrona Andrzeja Leppera, zostając członkiem jego prezydium[13]. W maju 2011 został wybrany w skład rady krajowej tej partii[14].

W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy tego ugrupowania (otrzymał 92 głosy)[15]. Odszedł z partii, a następnie został wykluczony ze Związku Zawodowego Rolnictwa „Samoobrona” z uwagi na wspieranie Ruchu Palikota w kampanii wyborczej[16].

Problemy z prawemEdytuj

W marcu 2007 warszawski sąd rejonowy skazał go na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby i grzywnę za sfałszowanie dokumentów[17].

W listopadzie 2008 prokurator Prokuratury Krajowej skierował przeciwko niemu akt oskarżenia do sądu, zarzucając mu m.in. ukrywanie majątku w kwocie ok. 5,5 mln zł, zatajanie przed wierzycielami sprzedaży gruntów oraz składanie fałszywych zeznań w postępowaniu sądowym[18].

26 czerwca 2009 został uznany przez wrocławski Sąd Okręgowy tzw. kłamcą lustracyjnym[19]. Wyrok ten został jednak 25 listopada 2009 uchylony przez Sąd Apelacyjny, a sprawa skierowana do ponownego rozpoznania[20].

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Życie prywatneEdytuj

Jest rozwodnikiem, ma dwie córki. W 2007 tabloidy („Super Express” i „Fakt”) rozpisywały się o wczasach spędzonych w Egipcie, w Szarm el-Szejk, wspólnie z posłanką Sandrą Lewandowską, podczas których według gazet miało dojść do romansu między nimi.

PrzypisyEdytuj

  1. Jak doradca Leppera chłopów wykiwał. wyborcza.pl, 30 lipca 2004.
  2. Świński interes. polityka.pl, 8 sierpnia 2001.
  3. Fundacja Maksymiuka w raporcie o WSI. wp.pl, 28 stycznia 2007.
  4. Pozycja 210143. Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 221/2010, 15 listopada 2010.
  5. Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 8 czerwca 1989 r. o wynikach głosowania i wynikach wyborów do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej przeprowadzonych dnia 4 czerwca 1989 r. (M.P. z 1989 r. nr 21, poz. 149)
  6. Strona sejmowa posła I kadencji
  7. Stan majątkowy parlamentarzystów – Samoobrona cz. I. gazetapodatnika.pl, 23 lipca 2007.
  8. Klub wodza. rp.pl, 27 września 2001.
  9. Maksymiuk szefem Samoobrony na Opolszczyźnie. gazeta.pl, 12 czerwca 2006.
  10. Komunikat Biura Krajowego Partii Samoobrona RP. samoobrona.org.pl, 15 listopada 2007.
  11. Maksymiuk nie chce do nowego prezydium Samoobrony. wp.pl, 8 grudnia 2007.
  12. Władze ZZR „Samoobrona”. samoobrona.org.pl, 29 marca 2009.
  13. Pozycja 3175. Monitor Sądowy i Gospodarczy nr 54/2010, 18 marca 2010.
  14. Kongres Partii. Samoobrona jest. samoobrona.org.pl, 30 maja 2011.
  15. Serwis PKW – Wybory 2011
  16. Janusz Maksymiuk wyrzucony z Samoobrony. pozaparlamentarni.pl, 9 listopada 2011.
  17. Maksymiuk skazany za fałszowanie dokumentów. money.pl, 23 marca 2007.
  18. Jarosław Kałucki: Współpracownikowi Leppera grozi pięć lat więzienia. rp.pl, 18 listopada 2008.
  19. Maksymiuk kłamcą lustracyjnym. tvn24.pl, 26 czerwca 2009.
  20. Lustracja byłego posła Samoobrony zacznie się od nowa. gazeta.pl, 25 listopada 2009.
  21. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 listopada 1997 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 1998 r. nr 5, poz. 86)
  22. Andrzej Lepper honorowym profesorem kijowskiej uczelni. gazeta.pl, 1 lutego 2007.

BibliografiaEdytuj