Janusz Nasfeter

Janusz Lucjan Nasfeter (ur. 15 sierpnia 1920 w Warszawie, zm. 1 kwietnia 1998 tamże[1]) – polski reżyser, scenarzysta filmowy i pisarz.

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Reżyserii PWST w Łodzi. Zadebiutował Małymi dramatami (1958), poruszającymi tematykę nieszczęśliwego dzieciństwa i trudnego dorastania. Był znawcą psychiki dziecięcej, tworząc w swoich filmach świat pełen poezji o wartościach uniwersalnych. Oprócz filmów o tematyce dziecięcej, Nasfeter nakręcił również melodramat Niekochana, kryminał Zbrodniarz i panna, a także wojenne dramaty Długa noc i Ranny w lesie. W jego filmach występowali między innymi: Elżbieta Czyżewska, Ewa Krzyżewska, Zbigniew Cybulski i Daniel Olbrychski. Odkrył niezawodowych aktorów, m.in. Henryka Gołębiewskiego[2]. Janusz Nasfeter zdobył wiele nagród na festiwalach filmowych w Polsce i za granicą.

Napisał też książkę Najpiękniejszy dzień w 1962 zawierającą trzy opowiadania na podstawie swoich filmów Małe dramaty i Mój stary. Był też autorem powieści Łowcy kangurów, rysunków i opowiadań drukowanych w prasie, a także słuchowisk radiowych[3].

Grzegorz Królikiewicz zrealizował o nim dwa filmy dokumentalne: Portret artysty z czasów starości (1993)[4] i Piękne lata niewoli (1996)[5].

Życie prywatneEdytuj

Był bratankiem Stefana Nasfetera, przedwojennego producenta filmowego i właściciela kina „Oaza” w Wołominie. Został pochowany na cmentarzu służewieckim w Warszawie.

FilmografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj