Otwórz menu główne

Janusz Wojnarowicz

piłkarz polski

Janusz Wojnarowicz (ur. 14 kwietnia 1980 w Tychach[1]) – polski judoka, sześciokrotny medalista mistrzostw Europy, wychowanek klubu PKS Katowice. Obecnie jest zawodnikiem Czarnych Bytom. Od 2010 gra w futbol amerykański w barwach Gliwice Lions (PLFAI)[2] – numer 54; linia ataku[3]. Jest kuzynem piłkarza Jakuba Błaszczykowskiego.

Janusz Wojnarowicz
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1980
Tychy, Polska
Klub Czarni Bytom (judo)
Gliwice Lions (futbol ameryk.)
Wzrost 201 cm
Masa ciała 160 kg
Dyscypliny judo, futbol amerykański
Dorobek medalowy
Judo Judo pictogram.svg
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa Europy
Srebro Rotterdam 2005 +100 kg
Srebro Tampere 2006 +100 kg
Brąz Maribor 2002 +100 kg
Brąz Wiedeń 2010 +100 kg
Brąz Stambuł 2011 +100 kg
Brąz Czelabińsk 2012 +100 kg
Światowe igrzyska wojskowych
Brąz Rio de Janeiro 2011 drużynowo
Wojskowe Mistrzostwa Świata
Brąz Astana 2013 +100 kg
Brąz Astana 2013 drużynowo
Wojskowe Mistrzostwa Europy
Złoto Novo Mesto 2010 +100 kg
Janusz Wojnarowicz
starszy szeregowy starszy szeregowy
Siły zbrojne POL Wojska Lądowe.svg Wojska Lądowe RP
Jednostki Wojskowy Zespół Sportowy Wrocław

Niezwykle utytułowana postać polskiego judo. Obecnie jest członkiem kadry olimpijskiej i narodowej. Występuje w dwóch kategoriach: +100 kg oraz Open i właśnie w nich wielokrotnie sięgał po Mistrzostwo Polski. Do swoich życiowych sukcesów z pewnością może zaliczyć srebrny medal Mistrzostw Europy w Rotterdamie (2005) i Tampere (2006). W 2002, 2010 i w 2011 roku wywalczył brązowe medale Mistrzostw Europy. Dodatkowo zajął siódme miejsce podczas Mistrzostw Europy w Düsseldorfie (2003) oraz również siódme miejsce podczas Mistrzostw Świata w Osace (2003).

W swoim starcie w kategorii +100 kg na Igrzyskach w Pekinie Wojnarowicz w pierwszej rundzie miał wolny los, następnie pokonał przez ippon zawodnika z Mongolii Makhgala Bayarjavhlana. W trzeciej rundzie przegrał z Uzbekiem Abdullo Tangrijewem. Ostatecznie zakończył udział w igrzyskach przegrywając w repasażach z Andreasem Tölzerem z Niemiec. Podczas Igrzysk w Londynie Wojnarowicz przegrał w pierwszej rundzie z Francuzem Teddy Rinerem.

Jest żołnierzem Wojska Polskiego w stopniu starszego szeregowego.

Podczas Światowych Wojskowych Igrzysk Sportowych 2011 zdobył brązowy medal w rywalizacji drużynowej[4]. Rok wcześniej, podczas Mistrzostw Europy Wojskowych w Judo 2010, zdobył złoty medal w kategorii powyżej 100 kilogramów[5]. Podczas Wojskowych Mistrzostw Świata w Astanie (2013) zdobył dwa brązowe medale: indywidualnie (kat. +100 kg), oraz w drużynie[6][7].

PrzypisyEdytuj

  1. Janusz Wojnarowicz (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2010-04-24].
  2. Futbol amerykański dopiero po igrzyskach
  3. Gliwice Lions. Roster.. gliwicelions.pl. [dostęp 2013-07-14].
  4. Olimpijski sukces polskich judoków w mundurach (pol.). wprost.pl, 2011-07-19. [dostęp 2011-07-20].
  5. European Military Championships, 2010, Slovenia (ang.). judoinside.com. [dostęp 2011-07-20].
  6. Brąz judoków na mistrzostwach świata. polska-zbrojna.pl, 2013-07-02. [dostęp 2013-07-06].
  7. Judocy wracają z czterema krążkami. polska-zbrojna.pl, 2013-07-05. [dostęp 2013-07-06].

BibliografiaEdytuj