Otwórz menu główne

Japońska Partia Komunistyczna

Japońska Partia Komunistyczna (jap. 日本共産党 Nihon-kyōsan-tō)komunistyczna partia polityczna w Japonii.

Japońska Partia Komunistyczna
Ilustracja
Skrót JCP
Lider Kazuo Shii
Data założenia 15 lipca 1922
Adres siedziby 4-26-7 Sendagaya,
Shibuya-ku, Tokyo 151-8586
Ideologia polityczna neokomunizm[1]
Poglądy gospodarcze socjalizm
Liczba członków 305 000[2]
Obecni posłowie
12 / 465
Obecni senatorowie
14 / 242
Strona internetowa
Japonia
Herb Japonii
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Japonii
Portal Portal Japonia
Siedziba JCP

Ma około 400 tys. członków i 6 milionów elektoratu. Od 2000 roku przewodniczącym jest Kazuo Shii.

HistoriaEdytuj

JCP została założona 15 lipca 1922 jako podziemne stowarzyszenie polityczne była jednak prawnie nielegalna i poddana represjom. W okresie II wojny światowej, jedyna partia polityczna w Japonii, która sprzeciwiała się zaangażowaniu Japonii w konflikt. Została zalegalizowana w czasie amerykańskiej okupacji Japonii w 1945. W 1949 roku zdobyła 10 procent głosów i uzyskała 35 miejsc w parlamencie. W 1950 Związek Radziecki ostro skrytykował jej parlamentarną strategię. Do końca dekady partia nigdy nie zdobyła więcej niż 3 procent głosów i dwa miejsca w parlamencie. Mimo to miała silne poparcie wśród wielu intelektualistów.

Partia nie zajęła stanowiska w czasie chińsko-radzieckiego rozłamu w 1960. W połowie lat 60. Departament Stanu USA szacował liczbę członków partii na około 120 tysięcy[3].

W wyborach w grudniu 1979 do izby niższej parlamentu uzyskała 5,497,000 głosów (10,5% ogółu) i zdobyła 38 mandatów (7,7% ogółu). Partia otrzymała podobny poziom poparcia w 1976 i 1979, a tylko nieznacznie niższy w 1980. W wyborach w 1996 i 2000 uzyskała ponad 12% głosów.

JCP utrzymała stosunkowo duże poparcie wyborców częściowo z powodu upadku Japońskiej Partii Socjalistycznej, głównej partii opozycyjnej.

W wyborach do Izby Radców w 2014, partia uzyskała 6,062,962 głosów (11,4% ogółu), stając się tym samym piąta siłą w japońskiej Izbie Reprezentantów[4]. W wyborach do izby wyższej w 2016 roku, partia uzyskała 6,016,245 głosów (10,7% ogółu) zdobywając 14 mandatów[5].

ProgramEdytuj

Proponuje przejście od kapitalizmu do socjalizmu. Sprzeciwia się umowie TPP.

Opowiada się za wycofaniem z Japonii wojsk amerykańskich[6] i zniesieniem monarchii[7].

Popiera związki partnerskie dla par jednopłciowych[8].

Wyniki wyborówEdytuj

Izba RadcówEdytuj

Rok Głosy % głosów Mandaty ± (%)
1947 610,948 2,9
4 / 250
nowa partia
1950 1,333,872 4,8
4 / 260
  1,9
1953 293,877 1,1
2 / 260
  3,7
1956 599,254 2,1
2 / 254
  1
1959 551,916 1,9
3 / 254
  0,2
1962 1,123,947 3,1
4 / 254
  1,2
1965 1,652,364 4,4
6 / 254
  1,3
1968 2,146,879 5,0
7 / 251
  0,6
1971 3,219,307 8,1
10 / 251
  8,1
1974 4,931,650 9,4
19 / 260
  1,3
1977 4,260,050 8,4
16 / 252
  1
1980 4,072,019 7,3
12 / 252
  1,1
1983 4,163,877 8,9
14 / 252
  1,6
1986 5,430,838 9,5
16 / 252
  0,6
1989 3,954,408 7,0
14 / 252
  1,5
1992 3,532,956 7,9
11 / 252
  0,9
1995 3,873,955 9,5
14 / 252
  1,6
1998 8,195,078 14,6
23 / 252
  5,1
2001 4,329,210 7,9
20 / 247
  6,3
2004 4,363,107 7,8
9 / 242
  0,1
2007 4,407,937 7,5
7 / 242
  0,3
2010 3,563,556 6,1
6 / 242
  1,4
2013 5,154,055 9,7
11 / 242
  3,6
2016 6,016,245 10,7
14 / 242
  1
2019 4,483,411 9,0
13 / 242
  1,7

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj