Otwórz menu główne

Jaworek (powiat kłodzki)

wieś w województwie dolnośląskim, powiecie kłodzkim

Jaworek (niem. Urnitz[3]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Międzylesie.

Jaworek
Kościół św. Barbary w Jaworku
Kościół św. Barbary w Jaworku
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat kłodzki
Gmina Międzylesie
Wysokość 480-670[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 115[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-514
Tablice rejestracyjne DKL
SIMC 0853748
Położenie na mapie gminy Międzylesie
Mapa lokalizacyjna gminy Międzylesie
Jaworek
Jaworek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jaworek
Jaworek
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Jaworek
Jaworek
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kłodzkiego
Jaworek
Jaworek
Ziemia50°12′59″N 16°44′13″E/50,216389 16,736944
Strona internetowa miejscowości
Dom nr 7 w Jaworku

PołożenieEdytuj

Jaworek to wieś łańcuchowa leżąca na granicy Rowu Górnej Nysy i Masywu Śnieżnika, na wysokości około 480-670 m n.p.m.[1]

Podział administracyjnyEdytuj

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wałbrzyskiego.

HistoriaEdytuj

Jaworek był wzmiankowany pierwszy raz w XV wieku, kiedy to wchodził w skład dóbr wilkanowskich[4]. Pod koniec XVI wieku wieś została kupiona przez magistrat Bystrzycy, na początku XVII wieku została ponownie odsprzedana w prywatne ręce[4]. W 1621 roku chłopi z Jaworka i kilku okolicznych wsi wszczęli bunt, który został stłumiony przez lisowczyków[4]. W roku 1651 właścicielem Jaworka został hrabia Michał Wenzel von Althann; wieś pozostała w posiadaniu jego rodziny do 1945 roku[4]. W XIX wieku były we wsi: trzy młyny wodne, gorzelnia, papiernia i kilka warsztatów tkackich[4]. W 1840 roku w miejscowości były 102 domy[1]. W drugiej połowie XIX wieku z uwagi na malownicze położenie Jaworek stał się letniskiem i popularną miejscowością turystyczną[4]. W 1939 roku we wsi było około 140 miejsc noclegowych, można było także wynająć konia z bryczką i przewodnika[4].

ZabytkiEdytuj

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 16: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie. Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”, 1993, s. 120-122. ISBN 83-7005-341-6.
  2. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. M. Choroś, Ł. Jarczak, Słownik nazw miejscowych Dolnego Śląska, Opole 1995, s. 49.
  4. a b c d e f g Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 337. ISBN 978-83-89188-95-3.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych, nr rej.: 1359/WŁ z 10.12.1990.
  6. Adam Bałabuch, Stanisław Chomiak, Marek Korgul, Wiesław Mróz, Stanisław Szupieńko, Sławomir Wiśniewski, Jan Zyzak: Schematyzm Diecezji Świdnickiej. Świdnica: Świdnicka Kuria Biskupia, 2005. ISBN 83-921533-0-8.

BibliografiaEdytuj