Jean-Michel Blanquer

Jean-Michel Blanquer (ur. 4 grudnia 1964 w Paryżu) – francuski prawnik i nauczyciel akademicki, dyrektor generalny ESSEC Business School, minister edukacji narodowej (2017–2018), minister edukacji narodowej i młodzieży (2018–2020), minister edukacji narodowej, młodzieży i sportu (od 2020).

Jean-Michel Blanquer
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 grudnia 1964
Paryż
Zawód, zajęcie prawnik, nauczyciel akademicki
Stanowisko minister edukacji narodowej (2017–2018), minister edukacji narodowej i młodzieży (2018–2020), minister edukacji narodowej, młodzieży i sportu (od 2020)

ŻyciorysEdytuj

Absolwent filozofii na Université Panthéon-Sorbonne (1986), a także politologii w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu (1989). W 1991 kształcił się na Uniwersytecie Harvarda, zaś w 1993 uzyskał doktorat z prawa na Université Panthéon-Assas[1]. W latach 1989–1991 pracował w instytucie naukowym w Bogocie, następnie na Université Panthéon-Assas, Université de Tours oraz w IEP w Lille. W latach 1998–2004 kierował instytutem studiów latynoamerykańskich IHEAL na Université Sorbonne-Nouvelle. W latach 2004–2006 był rektorem okręgu akademickiego Académie de la Guyane, po powrocie do Francji pełnił funkcję wicedyrektora gabinetu ministra edukacji narodowej. W latach 2007–2009 zajmował stanowisko rektora okręgu akademickiego Académie de Créteil, następnie był dyrektorem generalnym do spraw szkolnictwa wyższego w resorcie oświaty. W 2013 powołany na dyrektora generalnego europejskiej szkoły biznesowej ESSEC Business School[1].

Autor licznych książek, m.in. biografii Michela Baroina, komisarza policji i wielkiego mistrza loży Wielki Wschód Francji[2], a także publikacji dotyczących Ameryki Łacińskiej oraz reformy szkolnictwa we Francji.

W maju 2017 w nowo powołanym gabinecie Édouarda Philippe’a objął urząd ministra edukacji narodowej[3]. Pozostał na tej funkcji również w utworzonym w czerwcu 2017 drugim rządzie tegoż premiera[4]. W październiku 2018 dodatkowo powierzono mu sprawy młodzieży[5]. Dołączył w międzyczasie do prezydenckiego ugrupowania La République en marche[6]. W lipcu 2020 został ministrem edukacji narodowej, młodzieży i sportu w gabinecie Jeana Castex[7].

OdznaczeniaEdytuj

Odznaczony Legią Honorową V klasy (2011)[8].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Jean-Michel Blanquer: Michel Baroin: les secrets d'une influence. Paryż: PLON, 1992, s. 339. ISBN 2-259-02493-9.
  • Jean-Michel Blanquer, Jérôme Cordelier: Le sérail. E.N.A. 1959: histoire d'une promotion. Paryż: Perrin, 1994, s. 229. ISBN 978-2-262-00030-1.
  • Jean-Michel Blanquer: L'instruction morale à l'école. Paryż: Canopé – CNDP, 2012, s. 334. ISBN 978-2-240-03306-2.
  • Jean-Michel Blanquer: La Colombie. Paryż: PUF, 2017, s. 128. ISBN 978-2-13-079015-0.

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jean-Michel Blanquer: maître d’œuvre de l’internationalisation de l’ESSEC. „Business Magazine”. Nr 1278, 22–28 marca 2017 (fr.). 
  2. Macron et les francs-maçons: le bras de fer (fr.). lefigaro.fr, 8 czerwca 2018. [dostęp 2018-06-26].
  3. Gouvernement Édouard Philippe: qui sont les ministres de Macron (fr.). lefigaro.fr, 17 maja 2017. [dostęp 2017-05-17].
  4. Remaniement: Nicole Belloubet garde des Sceaux, Florence Parly ministre des Armées (fr.). lefigaro.fr, 21 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-21].
  5. Remaniement: Emmanuel Macron s'exprimera ce soir à 20h (fr.). lefigaro.fr, 16 października 2018. [dostęp 2018-10-16].
  6. L'invité politique de 24h Pujadas, l'info en questions du 31 octobre 2017: Jean-Michel Blanquer, ministre de l'Education nationale (fr.). lci.fr, 31 października 2017. [dostęp 2018-12-15].
  7. Remaniement: qui sont les ministres du gouvernement Castex (fr.). lefigaro.fr, 6 lipca 2020. [dostęp 2020-07-06].
  8. Décret du 22 avril 2011 portant promotion et nomination (fr.). legifrance.gouv.fr, 24 kwietnia 2011. [dostęp 2017-05-17].