Jean d’Ormesson

pisarz francuski
Jean d’Ormesson

Jean d’Ormesson, właśc. Jean Bruno Wladimir François-de-Paule Lefèvre d’Ormesson (ur. 16 czerwca 1925 w Paryżu, zm. 5 grudnia 2017[1] w Neuilly-sur-Seine) – francuski pisarz i dziennikarz, członek Akademii Francuskiej.

Jean d’Ormesson był synem André d’Ormessona, ambasadora Francji. Całą młodość spędził w Bawarii.

Absolwent École normale supérieure, z wykształcenia filozof, pełnił funkcję sekretarza generalnego Międzynarodowej Rady Filozofii i Nauk Humanistycznych przy UNESCO i dyrektora dziennika Figaro.

Spis treści

Akademia FrancuskaEdytuj

Jean d’Ormesson został wybrany do Akademii Francuskiej w dniu 18 października 1973, na fotel nr 12 opróżniony po śmierci Jules’a Romains, zmarłego 14 sierpnia 1972.

PublikacjeEdytuj

  • l’Amour est un plaisir (1956)
  • Du côté de chez Jean (1959)
  • Un amour pour rien (1960)
  • Au revoir et merci (1966)
  • les Illusions de la mer (1968)
  • la Gloire de l'Empire (1971, nagroda Académie française za powieść 1971); Chwała Cesarstwa (1975)
  • Au plaisir de Dieu (1974), My, z łaski Boga (1995)
  • le Vagabond qui passe sous une ombrelle trouée (1978)
  • Dieu, sa vie, son œuvre (1981)
  • Mon dernier rêve sera pour vous (1982)
  • Jean qui grogne et Jean qui rit (1984)
  • le Vent du soir (1985), Wieczorny wiatr (1999)
  • Tous les hommes en sont fous (1985), Mężczyźni za nią szaleją (2000)
  • le Bonheur à San Miniato (1987), Szczęście w San Miniato (2000)
  • Album Chateaubriand (1988)
  • Garçon de quoi écrire (wspólnie z François Sudreau, 1989)
  • Histoire du juif errant (1991), Historia Żyda Wiecznego Tułacza (1994)
  • Tant que vous penserez à moi (rozmowa z Emmanuelem Berlem, 1992)
  • la Douane de mer (1994) Dogana di mare (1998)
  • Presque rien sur presque tout (1995)
  • Casimir mène la grande vie (1997). Pyszne życie Kazimierza (2000)
  • Une autre histoire de la littérature française (tom I – 1997 i tom II – 1998)
  • le Rapport Gabriel (1999), Raport Gabriela (2000)
  • Voyez comme on danse (2001)
  • C'était bien (2003)
  • Et toi, mon cœur, pourquoi bats-tu ? (2003)
  • Une fête en larmes (2005)
  • C'est une chose étrange à la fin que le monde (2010), Traktat o szczęściu (2011)

Przypisy

  1. Jean-Marc Aubert: EXCLUSIF. Jean d’Ormesson est décédé à l’âge de 92 ans (fr.). Metropolitain, 5 grudnia 2017. [dostęp 2017-12-05].

Linki zewnętrzneEdytuj