Otwórz menu główne

Jeden z dziesięciu

polski teleturniej

Jeden z dziesięciu (1 z 10) – polski teleturniej prowadzony przez Tadeusza Sznuka, produkowany przez Euromedia TV i TVP3 Lublin i emitowany w Telewizji Polskiej od 3 czerwca 1994[1], oparty na brytyjskim formacie Fifteen to One wymyślonym przez Johna M. Lewisa, na licencji Modern Times Group, którego oryginał jest emitowany na antenie Channel 4. Pod względem lat emisji jest to najdłużej nadawany (spośród wciąż produkowanych) teleturniej w polskiej telewizji.

Jeden z dziesięciu
Nazwa formatu Fifteen to One
Rodzaj programu teleturniej
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Prowadzący Tadeusz Sznuk
Data premiery 3 czerwca 1994
Lata emisji od 1994
Pora emisji poniedziałek–piątek 18.55
Liczba odcinków (liczba sezonów) 2802[a] (34 serie)
Czas trwania odcinka ok. 27 minut
Format nadawania 4:3 (1994–2010)
16:9 (od 2010)
HDTV (od 2017[b])
Produkcja
Produkcja EuromediaTV (od 1994)
Action Time (1994–2005)
Granada International (2005–2018)
ITV Global Entertainment (od 2018)
TVP Lublin (od 2002)
Stacja telewizyjna TVP2 (1994–2017)
TVP1 (od 2018)
Strona internetowa

Przez ponad 23 lata był nadawany na antenie TVP2, a od 15 stycznia 2018 jest emitowany na antenie TVP1[c].

Na początku 2018 roku Telewizja Polska postanowiła przenieść emisję programu z TVP2 do TVP1. O zmianie poinformowano na profilu teleturnieju na Facebooku oraz w wydaniu „Wiadomości” z 14 stycznia, a emisja programu na kanale TVP1 rozpoczęła się dzień później. Zmianie nie uległy dni i godzina emisji, a jedynie stacja.

Obecnie każda edycja programu liczy 21 odcinków (20 zwykłych + wielki finał). Nagrania do programu realizowane są w oddziale Telewizji Polskiej w Lublinie.

Zasady gryEdytuj

W każdym odcinku udział bierze 10 zawodników. Zajmowane przez nich stanowiska 1–10 są rozdzielane drogą losowania. Każdy uczestnik zaczyna grę z trzema „szansami”, które reprezentują 3 lampki na stanowisku gracza. Prowadzący zadaje pytania z wiedzy ogólnej, na odpowiedź zawodnik ma 3 sekundy, błędna odpowiedź lub jej brak powoduje utratę jednej „szansy”.

Etap IEdytuj

Prowadzący zadaje każdemu graczowi po dwa pytania. Jedna poprawna odpowiedź daje zawodnikowi przejście do drugiego etapu. Błędna odpowiedź powoduje utratę jednej „szansy”, zaś jeśli gracz nie odpowie na żadne z dwóch pytań, odpada z gry.

Etap IIEdytuj

Zadawanie pytań zaczyna się od pierwszego zawodnika (najczęściej jest to zawodnik na stanowisku numer 1, chyba że odpadł w etapie I). Pytania zadawane są kolejnym zawodnikom. Ten, który pierwszy udzieli poprawnej odpowiedzi, wyznacza kolejnego pytanego. Jeżeli wskazany zawodnik odpowie błędnie, to dotychczasowy wyznaczający wskazuje dalej, a jak poprawnie – przejmuje prawo do wyznaczania. W ten sposób gra się tak długo, aż pozostanie w grze trzech zawodników, którzy przechodzą do finału. Zgodnie z regulaminem, na początku etapu pierwszy z graczy, który dostaje prawo do wytypowania zawodnika, musi wybrać zawodnika znajdującego się po przeciwnej stronie studia, tzn. zawodnik z numerem 1–5 wyznacza osobę z numerem 6–10, a osoba z numerem 6–10 wyznacza osobę z numerem 1–5 (zasada ta obowiązuje tylko podczas pierwszego wyznaczania)[2].

Etap III (finał)Edytuj

W tym etapie liczba zadanych pytań jest ograniczona do 40. Każdy zawodnik dostaje trzy nowe szanse. Ważną rolę odgrywają punkty, każdy zawodnik zaczyna z taką liczbą punktów, ile szans zachował z wcześniejszych etapów. Za każdą dobrą odpowiedź gracz dostaje 10 punktów. Do pierwszych pytań zawodnicy mogą się zgłaszać (jeśli nikt się nie zgłosi do odpowiedzi, to nikt nie traci szansy) do momentu, gdy jeden z graczy udzieli trzech poprawnych odpowiedzi i zdobędzie 30 punktów, który wówczas otrzymuje prawo do wyznaczania kolejnego pytanego, podobnie jak w drugim etapie. Jeśli gracz wskaże do pytania sam siebie i odpowie, otrzyma podwojoną liczbę punktów, tj. 20 (przed 10. edycją zasada ta nie obowiązywała). Jeśli odpowie źle, wtedy gracze sami się zgłaszają do odpowiedzi i przejmują prawo wyznaczania. W wypadku pozostania jednego gracza (punkt drugi poniżej), zasada podwajania punktów nie obowiązuje, gdyż do jego pytania nie mógł wyznaczyć siebie samego. Gra kończy się, gdy zostanie zadane 40 pytań, zawodnikom za każdą zachowaną szansę dolicza się 10 punktów, wygrywa gracz z największą liczbą punktów, lub w grze zostanie jeden gracz, pyta się go tak długo, aż straci szansę lub skończą się pytania. Wtedy za każdą zachowaną szansę dolicza się 10 punktów. Do 6. edycji (1996) w takiej sytuacji gra kończyła się, zawodnik od razu dostawał punkty za zachowane szanse. Liczba zdobytych punktów decyduje o udziale w Wielkim Finale danej edycji.

Wielki FinałEdytuj

Dziesięciu zwycięzców 20 kolejnych odcinków (wcześniej 25 odcinków) z największą liczbą zdobytych punktów bierze udział w Wielkim Finale. Jego zasady zasadniczo są takie same, jak w zwykłym odcinku. W sytuacji gdy dwoje lub więcej zawodników na ostatnim miejscu listy finalistów ma taką samą liczbę punktów, zdarza się, że w Wielkim Finale bierze udział więcej niż 10 graczy. Wielokrotnie miał miejsce finał 11-osobowy, jeden raz (89. edycja) Wielki Finał był rozgrywany w 12-osobowym składzie. Do Wielkiego Finału 116. edycji także zakwalifikowało się 12 zawodników, jednak jeden z nich nie mógł przybyć na nagranie, w związku z czym wystąpiło 11 osób. Kilka razy Wielki Finał odbył się w składzie 9-osobowym albo nawet 8-osobowym, gdy któryś z zakwalifikowanych zawodników nie mógł przybyć na nagranie.

 
Tzw. słodki kuferek firmy Solidarność ze słodyczami

NagrodyEdytuj

  • Wszyscy uczestnicy etapu III w zwykłym odcinku: nagrody rzeczowe (np. tzw. słodkie kuferki, zegarki itp.)
  • Zwycięzca zwykłego odcinka: 5000 zł (do 106. edycji włącznie 3000 zł. do 2. edycji 30 000 000 starych zł), pobyt w 4-gwiazdkowym hotelu, nagrody rzeczowe (np. program antywirusowy, sprzęt AGD, szwajcarski zegarek)
  • Uczestnik Wielkiego Finału, który zdobył największą liczbę punktów łącznie w swoim odcinku i w Wielkim Finale (nawet jeśli nie zakwalifikował się do etapu III Wielkiego Finału): 10 000 zł (do 2 edycji 100 000 000 starych zł)
  • Zwycięzca Wielkiego Finału: 40 000 zł (do 2 edycji 400 000 000 starych zł) (do 2005 również samochód: Citroën AX w latach 1994–1995, Citroën ZX w latach 1995–1996, Nissan Almera w 2000, Opel Corsa w 1996, Opel Astra w latach 1998–2001, Peugeot 106 (1998), Peugeot 206 w latach 1998–2000, Renault Thalia w latach 2003–2005, Toyota Corolla w latach 2000–2002, Toyota Corolla Verso w latach 2002–2003)[3].

Specyfika pytańEdytuj

Pytania w teleturnieju „Jeden z dziesięciu” pochodzą z tzw. wiedzy ogólnej. Unika się zadawania pytań wymagających specjalistycznej wiedzy z danego tematu. Pytania formułowane są w taki sposób, aby udzielić na nie konkretnej odpowiedzi. Najczęściej nie ma wariantów odpowiedzi do wyboru. Niekiedy jednak daje się je przy pytaniach zahaczających o wiedzę specjalistyczną lub sformułowanych następująco: Który z wymienionych władców Polski nie był koronowany na króla?. Przy pytaniach o rok często dopuszcza się pewną liczbę lat, o którą można się pomylić, czyli tzw. tolerancję błędu. To samo tyczy się długości (np. rzeki). W polskiej edycji aż do 2010, w odróżnieniu od wersji w innych krajach, nie zadawano pytań ilustrowanych – związanych z prezentowanym zdjęciem lub nagraniem. W odcinku z 22 listopada 2010 (19. odcinek 63. edycji) po raz pierwszy w historii programu pojawiły się pytania ilustrowane fragmentem muzycznym (w każdym odcinku są zazwyczaj dwa takie pytania w II etapie, czasem pojawia się trzecie w finale). Na pytania typu: Który z wymienionych faraonów panował przed naszą erą? odpowiedź może stanowić każdy z wariantów jak i zarówno odpowiedź wszyscy lub żaden (najczęściej w wielkich finałach występuje właśnie jedna z tych odpowiedzi).

Oprawa teleturniejuEdytuj

ScenografiaEdytuj

W studiu ustawionych jest 10 pulpitów, przy których siedzą na krzesłach zawodnicy. Na każdym ze stanowisk znajduje się informacja z imieniem zawodnika oraz trzy lampki oznaczające „szanse”. Scenografia przez lata zmieniała się kilkakrotnie, lecz schemat ten zawsze pozostawał.

Edycje Okres Opis Autor
1–9 6 czerwca 1994 – 28 stycznia 1997 Podłoga koloru szarego. Pulpity w formie półsześciokąta w kolorze kremowym. Lampki na stanowiskach w postaci kwadratowych „ksenonówek”. Tło scenografii w formie błękitnych łuków przypominających witraże na beżowym (w kilkunastu odcinkach 1. edycji niebieskim) tle. Charakterystycznym elementem było ustawione na podłodze od początku 2. edycji logo programu – najpierw był to żółty napis pionowy „1 z 10”,w trakcie 4. edycji zmieniony na sześcian ze znakiem „1/10”, obecny w przerywnikach aż do 2005 r. Za każdym pulpitem w I i II etapie stało krzesełko, na którym siadali gracze po utracie kompletu szans (krzesełka zachowały się do 2007, kiedy całkowicie zastąpiono je gasnącym oświetleniem twarzy, wprowadzonym już w 2002 od 34. edycji). Dorota Ignaczak
10–18 29 stycznia 1997 – 26 marca 1999 Podłoga w kolorze granatowym z 10 kółkami (poprzednio 17) i wielkim kołem w kolorze szarym z mniejszym kołem pośrodku. Pulpity masywne, kremowe z granatowymi (w III etapie z żółtymi) otoczkami wzdłuż. Lampki zielone koliste (od środka kulisty kształt, środkowa nieco wyżej niż dwie boczne, wszystko na przodzie pulpitu). Tło scenografii w formie prostokątnych okien z fakturą chmur (to tło było aż do 2005). Z przodu studia żółty płaski napis „Jeden z dziesięciu”.
19–45 31 marca 1999 – 31 marca 2005 Podłoga błyszcząca w kolorze ciemnoniebieskim. Pulpity niebieskie z zielonymi świecącymi elementami. Tło scenografii podobne do poprzedniego, lecz od 2001 nieco przyciemnione. Z przodu studia napis żółty „Jeden z dziesięciu”. Lepsze niż wcześniej oświetlenie. W 2003 scenografia przeszła kilka razy lifting – lekko zmieniany był układ studia oraz wygląd pulpitów. Lampki: najpierw półkuliste, później środkowa w kształcie walca, boczne w kształcie walców obciętych symetrycznie po bokach (tzw. „końcówki wideł”), góra stanowiska. Od 5 odcinka 41. edycji zostało zmienione tło za fakturami – z koloru pomarańczowego na żółto–pomarańczowy a potem , od 8 odcinka 45. edycji na czarny, a także było podświetlane na niebiesko od dołu między kolejnymi fakturami.
46–54 12 kwietnia 2005 – 20 czerwca 2007 Podłoga taka sama jak w poprzedniej wersji. Pulpity w formie półwalca w kolorze srebrnym. Lampki zielone prostokątne, środkowa na przodzie, boczne nieco z boku pulpitu. Tło scenografii w formie prostokątnych paneli z rysunkami ornamentów. Z przodu studia napis „Jeden z dziesięciu” w kolorze podłogi z konturem liter.
54–72 3 września 2007 – 5 grudnia 2012 Podłoga w kolorze błękitnym ze srebrnym przezroczystym kołem. Pulpity srebrne, niezbyt masywne. Lampki duże, w kolorze niebieskim, środkowa w kształcie kwadratu, boczne w kształcie trapezów prostokątnych bliskich kwadratom (lekko ucięte z dołu i po bokach, symetrycznie). Tło scenografii stanowią zastawki z wielokrotnie powtórzonymi numerami stanowisk 1–10 na granatowym tle. Większe wykorzystanie efektów świetlnych. Od 55. edycji lampy za uczestnikami zmieniały kolory w zależności od momentu odcinka. W edycjach 55–57 w etapach 1–2 szare, podczas przerywnika zaczynającego etap 3 – niebieskie, w 3 etapie granatowe, od 58. edycji w 1 etapie szare, 2 etapie pomarańczowe, podczas przerywnika przed 3 etapem niebieskie, w 3 etapie granatowe. Od Wielkiego finały 59. edycji podczas przedstawiania uczestników czerwone, w pierwszym etapie żółte, w drugim zielone, a w trzecim granatowe. Od Wielkiego Finału 59. edycji za stanowiskami smuga światła w dolnej części dekoracji również zmieniła kolor w każdym z etapów (w I etapie niebieski, w II etapie zielony, a w III etapie ciemniejszy niebieski). W edycjach 54–59 światła miały kolor żółtopomarańczowy, a w edycjach 60–72 były zielononiebieskie. Do Wielkiego Finału 55. edycji za uczestnikami granatowe tło z numerami miało jeden duży numer na środku, a tło nad uczestnikami miało tylko małe numery, co właśnie od Wielkiego Finału 55. edycji zostało zmienione (zostały zamienione miejscami). Do 56. edycji imiona uczestników były napisane na żółtych paskach pod lampkami symbolizującymi szanse. Od 56. edycji imiona zawodników napisane były na tabliczkach położonych na stanowiskach (w etapie III imiona pozostały napisane na paskach pod lampkami), a na żółtych paskach napisano numer stanowisk. Odkąd program był nadawany w rozdzielczości 16:9 w studio zaszło kilka drobnych zmian. Magdalena Kujszczyk
od 73 od 27 lutego 2013 Podłoga w kolorze czarnym z promieniście rozchodzącymi podświetlanymi pasami. Pulpity z monitorem LCD wyświetlającym: imię zawodnika, numer stanowiska i „szanse”. Cały przód pulpitów zajmują dodatkowe pionowe lampy oznaczające „szanse”, a ich przedłużenie znajduje się na podłodze. Tło scenografii stanowi obraz kosmosu i podświetlane łuki zmieniające kolor w zależności od etapu gry (w I etapie fioletowy, w II etapie niebieski, a w III etapie złoty). W III etapie „szanse” oznaczają tylko pionowe lampy, nie ma kwadratów oznaczających szanse, a także numerów stanowisk, cyfry to liczba punktów poszczególnych graczy. Jako stanowiska finałowe używane są stanowiska 2, 3 i 4 z etapu I i II. Gracze w etapie I i II siedzą a w etapie III stoją (wyjątkowo w etapie III Wielkiego Finału 100. edycji gracze siedzieli). Przez pierwsze dziesięć odcinków 73. edycji prowadzący swój "pulpit" miał identyczny jak pulpity graczy, tylko przezroczysty; później jego "stanowisko" zostało zmienione na przezroczysty blat w kształcie półkola z wyciętym środkiem podtrzymywany na cienkich przeźroczystych kawałkach plastiku. Podczas trwania 73. edycji studio oraz sposób nagrywania zostały lekko zmienione (w 3 etapie mniej złotego, dodano numery podczas przestawiania się graczy, większa płynność we włączaniu/zmienianiu/wyłączaniu świateł). Taka sama sytuacja miała miejsce gdy rozpoczęła się 97 edycja programu (polepszono jakość, zwiększono niektóre napisy, inaczej ustawiano kamerę). Od 4. odcinka 85. edycji (z małymi późniejszymi wyjątkami) siedzi również prowadzący. W Wielkim Finale 100 edycji zmieniono grafikę na ekranach znajdujących się w pulpitach zawodników. Michał Białousz

CzołówkiEdytuj

W 1. edycji czołówka była w rzeczywistości zmodyfikowanym intro Euromedii, gdzie po rozejściu pomarańczowego kwadratu z cyfrą 2 wyłaniał się złocisty napis „Jeden z dziesięciu”, a potem następowało przejście na obraz ze studia. Od 2. do ostatniego regularnego odcinka 46. edycji wprowadzono czołówkę przedstawiającą kuleczki pędzące po płytce drukowanej pośród układów scalonych. Większość kuleczek jest zatrzymywana po drodze, zaś żółta kulka jest wystrzelona na sprężynie i odbija się od innych obiektów, formując literę „Z”, po czym zapalały się litery słowa „Jeden” i obracały się bramki logiczne, ujawniając resztę tytułu. Od Wielkiego Finału 46. do końca 72. edycji czołówka zawierała pędzące po linii prostej i odbijające się kółka z liczbami od 1 do 10, w tle były widoczne m.in. zarys monety 1 euro, Homo quadratus Leonarda da Vinci, symbol yin-yang, znak „@”, prowadzący program, a także nazwy dziedzin nauki. Od 73. edycji czołówka zawiera tło powiązane z astronomią, pojawia się wizerunek Ziemi wyłaniającej się zza Księżyca, Homo quadratus, rysunek ludzkiej głowy, pojawia się prowadzący, potem następuje zmiana tła na podobne do obecnego wyglądu studia, gdzie nagrywane są odcinki, i pojawia się logo teleturnieju. Od Wielkiego Finału 96. edycji czołówka ukazuje się w nieco zmodyfikowanej, w porównaniu z poprzednią, formie, w związku z rozpoczęciem rejestrowania teleturnieju w wysokiej jakości obrazu (HD): w końcowym kadrze pojawia się tło z gwiazdami (takie, jakie jest za uczestnikami), zaś do muzyki dodano efekt „echa”.

Oprawa muzycznaEdytuj

Muzyka w czołówce oraz w dżinglach to fragment kompozycji pod tytułem „Final Winners A” skomponowanej przez Ralfa Weiganda[4]. Natomiast podkładem muzycznym używanym podczas wyświetlania planszy z nazwiskami zawodników i podczas prezentacji zawodników, a także jako utwór kończący emisję teleturnieju, jest fragment kompozycji „Long Night 1A” stworzonej przez Johna Eppinga (właśc. Gerharda Narholza)[5]. Oba utwory pochodzą z niemieckiej biblioteki muzycznej Sonoton.

OdcinkiEdytuj

Liczba odcinkówEdytuj

Serie 1, 7–72 liczyły 26 odcinków (25 zwykłych + wielki finał); 5 i 6 – 30 odcinków (29 zwykłych + wielki finał); 4. – 33 odcinki (32 zwykłe + wielki finał); serie 2, 3 oraz 73, 74 i od 76 – po 21 odcinków (20 zwykłych + wielki finał), a seria 75 – 22 odcinki (20 zwykłych + wielki finał + specjalny).

Odcinki specjalneEdytuj

Dotychczas było 5 wydań specjalnych programu:

  • 1 stycznia 1995[6],
  • 26 października 2012 – z okazji 60-lecia Telewizji Polskiej, w którym wzięli udział prezenterzy i dziennikarze, głównie z programów emitowanych na antenie TVP2. Wygrana została przekazana Lubelskiemu Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia.
  • 28 października 2013 – z udziałem laureatów olimpiad szkolnych. Wygrana została przekazana Fundacji Dzieło Nowego Tysiąclecia[7].
  • 18 listopada 2013 – z udziałem sportowców i dziennikarzy sportowych. Wygrana została przekazana na rzecz Julii Bonk, córki Bartłomieja Bonka[8].
  • 30 września 2014 – z udziałem wolontariuszy Fundacji Anny Dymnej „Mimo Wszystko”[9].

Rekordy i sytuacje nadzwyczajneEdytuj

  • Największa możliwa liczba punktów do zdobycia po zakończeniu etapu III to 803. Aby zdobyć tyle punktów, zawodnik musiałby zachować trzy szanse z wcześniejszych etapów, zgłosić się i odpowiedzieć na trzy pierwsze pytania etapu III, a potem już do końca wyznaczać siebie do pytania i bezbłędnie odpowiadać (za poprawną odpowiedź na pytania „wzięte na siebie” jest przyznawane 20 punktów). Po wyczerpaniu puli 40 pytań przygotowanych do III etapu zawodnik w tej sytuacji dostaje 30 punktów za 3 zachowane szanse. Może tego dokonać dwukrotnie, albowiem działa to także w Wielkim Finale i wtedy można zdobyć maksymalnie w sumie 1606 punktów.
  • Dwóch zawodników wygrało Wielki Finał trzykrotnie – są to Dominik Rauer i Stanisław Beszczyński.
  • Dziesięciorgu zawodnikom udało się wygrać dwukrotnie Wielki Finał. Są to: Grażyna Klimowicz-Bożko[10], Bohdan Waydyk, Bogusław Lewandowski, Piotr Żelazko, Piotr Bruc, Mariusz Małgorzaciak, Jerzy Grygiel, Waldemar Pieńkowski, Karol Romaszko i Jarosław Malec.
  • Waldemar Pieńkowski to jeden z dwóch graczy, któremu dwukrotnie udało się wygrać Wielki Finał (2013 – 74. edycja[11], 2017 – 101. edycja[12]), będąc liderem listy zwycięzców. Wynik ten wyrównał Dominik Rauer.
  • Oprócz Waldemara Pieńkowskiego, z jego rodziny w Wielkim Finale był dwukrotnie także syn Miłosz Pieńkowski (w tym jako najmłodszy uczestnik w historii w wieku 20 lat; 2008 – 57. edycja[13], 2012 – 72. edycja[14]) oraz, w III etapie Wielkiego Finału, żona Małgorzata Pieńkowska (2018 – 110. edycja[15]).
  • Trzy razy w polskiej edycji zdarzył się remis, tzn. dwóch zwycięzców w jednym odcinku. Sytuacje te miały miejsce w odcinkach 6., 8. i 104. edycji. Zwycięzcy odcinków odpowiednio Bogusław Solawa i Tadeusz Zapalski zdobyli po 151 punktów, Anna Pawłowska i Marek Krukowski – po 152 punkty, natomiast Włodzimierz Rakowski i Lech Kucharczyk po 142 punkty. Nagroda dla zwycięzcy została podzielona i oboje weszli na listę finalistów z taką samą liczbą punktów.
  • W Wielkim Finale 87. edycji po raz pierwszy w historii programu zdarzyło się, że dwaj gracze mieli najwyższą liczbę punktów. W tej sytuacji nagroda za punkty została podzielona. Dwóch graczy dostało po 5000 zł tej nagrody (nagroda za największą liczbę punktów wynosi 10000 zł)[16].
  • Edycją najbardziej rozciągniętą w czasie była edycja 62., która trwała 7 miesięcy. Pierwszy odcinek wyemitowano 1 marca 2010 r., a Wielki Finał 5 października 2010 r. Tak długi czas był spowodowany przez emisję programu raz w tygodniu w pierwszym półroczu tego roku oraz przerwę wakacyjną.
  • W 15. odcinku 80. edycji zdarzyło się, że rozgrywka finałowa musiała zostać w połowie przerwana z powodu braku czasu antenowego. Dalsza jej część została pokazana w kolejnym odcinku, przed rozpoczęciem gry. Powodem takiej sytuacji był bardzo długo trwający drugi etap.
  • W 12. odcinku 81. edycji zdarzyło się, że uczestnik wziął pytanie „na siebie” już w II etapie. Regulamin tego nie zabrania. Udzielił na nie błędnej odpowiedzi, przez co stracił szansę, ale mógł dalej wyznaczać. Drugi taki przypadek miał miejsce w 14. odcinku 112. edycji, z tym, że wtedy zawodnik odpowiedział poprawnie na pytanie wzięte „na siebie”.
  • W 16. odcinku 86. edycji jeden z uczestników zasłabł na planie. Nagrywanie dokończono po 20-godzinnej przerwie. Zadano wtedy 3 końcowe pytania finału, a w nagrywaniu wzięło udział 2 zawodników (zawodnik ze stanowiska nr 2 już wcześniej odpadł).
  • W kilku Wielkich Finałach zdarzały się przypadki, że jedno z dziesięciu stanowisk było puste, gdyż jeden z graczy nie stawił się na nagranie.
  • W Wielkim Finale 86. edycji miało wziąć udział 11 zawodników (jednakże jeden zawodnik nie mógł wystąpić i w Wielkim Finale wystąpiło 10 zawodników).
  • W Wielkim Finale 89. edycji wzięło udział 12 zawodników.
  • Nie zdarzyło się jeszcze, aby większość zawodników stanowiły kobiety. Wielokrotnie występowali wyłącznie mężczyźni, jednak dwukrotnie była równa liczba mężczyzn i kobiet. Ostatni raz taka sytuacja zdarzyła się w odcinku specjalnym 77. edycji, gdzie brała udział młodzież licealna. Byli to laureaci olimpiad przedmiotowych. Z racji wieku byli to chłopcy i dziewczęta. Wygrał Kosma Nykiel, który zdobył 233 punkty, a wygrana 10 000 zł została przekazana na Fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia”.
  • W 16. odcinku 104. edycji Piotr Przęczek zdobył 483 punkty, a mimo to przegrał z Leszkiem Kędzierskim, który zdobył tylko 71 punktów[17].
  • Największa liczba pytań zadanych w II etapie gry wynosi 90. Wtedy w finale wyczerpały się pytania i w całym odcinku było ich 150. Odcinek trwał ponad 30 minut co też jest rekordem.
  • Zdarzyło się, że lista zwycięzców po danym odcinku liczyła 13, a nawet 14 nazwisk.
  • W 8. odcinku 88. edycji padła najwyższa w zwykłym odcinku liczba punktów w historii. Wyniosła ona 493 i dokonała tego Kamila Perczak. Rekord ten wyrównał w 20.odcinku 106.edycji Dominik Rauer.
  • W Wielkim Finale 116. edycji miało wziąć udział 12 zawodników (jednakże jeden zawodnik nie mógł wystąpić i w Wielkim Finale wystąpiło 11 zawodników).
  • Zdarza się, że w Wielkim Finale nagrodę za punkty otrzymuje gracz, który nie dotarł do III etapu – jedynie za sprawą punktów zdobytych w swoim zwykłym odcinku (np. WF 88. edycji – Kamila Perczak). Wtedy ta osoba przychodzi do finałowej trójki po zakończeniu finałowej rozgrywki (we wcześniejszych edycjach dana osoba nie przychodziła po zakończeniu rozgrywki np. podczas WF 70. edycji Piotr Bruc)
  • Dominik Rauer jest rekordzistą w punktacji Wielkiego Finału. Dokonał tego w 76. edycji i jego łączny wynik to 834 punkty. W Wielkim Finale 106. edycji teleturnieju pobił swój własny rekord, ustanawiając nowy – 906 punktów.
  • W 19. odcinku 55. edycji w drugim etapie żaden z graczy ze stanowisk 1–6 nie odpowiedział na pierwsze pytanie. Dopiero uczestniczka na stanowisku nr 7 odpowiedziała na pytanie i wtedy zgodnie z zasadą musiała wyznaczyć kogoś ze stanowisk 1–5.
  • W Wielkich Finałach 101., 102. i 114. edycji dochodziło do sytuacji, w których wystąpiło 11 zawodników i byli to sami mężczyźni. Rzadko zdarza się to w Wielkim Finale – w większości serii bowiem kwalifikuje się do niego przynajmniej jedna kobieta.
  • W niektórych edycjach zdarza się, że z racji równej liczby punktów na końcu listy zwycięzców można już przed ostatnim zwykłym odcinkiem danej edycji wchodząc na listę zwycięzców zapewnić sobie awans do Wielkiego Finału (pod warunkiem, że jest to najniższy wynik kwalifikujący w danym momencie).
  • W pierwszych latach emisji teleturnieju w jednym z odcinków wystąpił Piotr Ostafi - później adwokat w serialu "Sąd rodzinny". Jego nazwisko widniało kiedyś na liście zwycięzców.

Spis i zwycięzcy edycjiEdytuj

Seria Sezon Edycja Odcinki Premiera Wielki Finał Zwycięzca Nagroda za punkty Wynik kwalifikujący
do Wielkiego Finału
1. 1994/1995 1 1–26 (26) 3 czerwca 1994 2 grudnia 1994 Jacek Gawrych 164 Janusz Chwałek 192 93
2 27–47 (21) 9 grudnia 1994 2 marca 1995 Michał Haładyj 214 Michał Haładyj 214 81
3 48–68 (21) 3 marca 1995 12 maja 1995 Bogusław Majewski 234 Bogusław Majewski 234 91
4 69–101 (33) 18 maja 1995 12 września 1995 Roman Lewandowski bd. 111
2. 1995/1996
5 102–131 (30) 14 września 1995 15 grudnia 1995 Jan Helak 366 Jan Helak 366 101
6 132–161 (30) 21 grudnia 1995 28 marca 1996 Janusz Mrzigod 184 bd. 101
7 162–187 (26) 3 kwietnia 1996 27 czerwca 1996 Jacek Cieślak 384 Jacek Cieślak 384 102
8 188–213 (26) 3 lipca 1996 16 października 1996 Jan Małek 284 Jan Małek 284 93
3. 1996/1997
9 214–239 (26) 17 października 1996 23 stycznia 1997 Waldemar Kucaj-Solecki bd. 112
10 240–265 (26) 29 stycznia 1997 24 kwietnia 1997 Radosław Kołodziej 134 bd. 91
11 266–291 (26) 30 kwietnia 1997 31 lipca 1997 Jerzy Gierduszewski 343 Jerzy Gierduszewski 343 121
12 292–317 (26) 6 sierpnia 1997 30 października 1997 Grzegorz Deszczak 266 Grzegorz Deszczak 266 92
4. 1997/1998
13 318–343 (26) 5 listopada 1997 18 lutego 1998 bd. Józef Katra 252 102
14 344–369 (26) 19 lutego 1998 20 maja 1998 bd. bd. 101
15 370–395 (26) 21 maja 1998 27 sierpnia 1998 Mirosław Szaciłło 413 Mirosław Szaciłło 413 101
5. 1998/1999 16 396–421 (26) 2 września 1998 12 listopada 1998 Andrzej Sołomiewicz 302 Andrzej Sołomiewicz 302 103
17 422–447 (26) 13 listopada 1998 21 stycznia 1999 Wiesław Zagajewski 202 bd. 111
18 448–473 (26) 22 stycznia 1999 26 marca 1999 Bogdan Ciszewski 253 bd. 102
19 474–499 (26) 31 marca 1999 2 lipca 1999 Tomasz Guzek 525 Tomasz Guzek 525 102
20 500–525 (26) 4 lipca 1999 6 sierpnia 1999 Zdzisława Gruźla 184 Irena Wadoń 203 82
21 526–551 (26) 11 sierpnia 1999 7 października 1999 Marek Pakleza 203 Marek Pakleza 203 91
6. 1999/2000
22 552–577 (26) 8 października 1999 9 grudnia 1999 Grażyna Klimowicz-Bożko 353 Grażyna Klimowicz-Bożko 353 91
23 578–603 (26) 10 grudnia 1999 11 lutego 2000 Karol Śledź 486 Karol Śledź 486 92
24 604–629 (26) 16 lutego 2000 13 kwietnia 2000 Bohdan Waydyk 314 Bohdan Waydyk 314 82
25 630–655 (26) 14 kwietnia 2000 15 czerwca 2000 Anna Rychlicka 185 Andrzej Milewski 275 101
26 656–681 (26) 28 czerwca 2000 30 sierpnia 2000 Zbigniew Glapa 365 Maria Jafra 433 92
7. 2000/2001 27 682–707 (26) 31 sierpnia 2000 26 października 2000 Wiesław Bejda 295 Wiesław Bejda 295 112
28 708–733 (26) 31 października 2000 3 stycznia 2001 Tomasz Niechoda 293 Tomasz Niechoda 293 102
29 734–759 (26) 4 stycznia 2001 14 marca 2001 Longin Gałecki 403 Longin Gałecki 403 101
30 760–785 (26) 15 marca 2001 24 maja 2001 Małgorzata Fangrat 223 Małgorzata Fangrat 223 91
31 786–811 (26) 29 maja 2001 7 sierpnia 2001 Dariusz Janicki 204 Dariusz Janicki 204 82
32 812–837 (26) 8 sierpnia 2001 16 października 2001 Tadeusz Kurak 355 Tadeusz Kurak 355 111
8. 2001/2002
33 838–863 (26) 17 października 2001 8 stycznia 2002 Ludwik Jaworski 364 Ludwik Jaworski 364 122
34 864–889 (26) 9 stycznia 2002 20 marca 2002 Tomasz Sobieraj 264 Tomasz Sobieraj 264 81
35 890–915 (26) 21 marca 2002 5 czerwca 2002 Zbigniew Bernat 174 Marek Jaskulski 192 92
36 916–941 (26) 6 czerwca 2002 31 października 2002 Aleksander Borowski 302 Tadeusz Mazurkiewicz 332 102
9. 2002/2003
37 942–967 (26) 5 listopada 2002 28 stycznia 2003 Andrzej Dudek 375 Andrzej Dudek 375 122
38 968–993 (26) 29 stycznia 2003 3 kwietnia 2003 Stanisław Słowik 184 Jarosław Orlański 221 111
39 994–1019 (26) 8 kwietnia 2003 11 czerwca 2003 Piotr Karski 193 Piotr Karski 193 92
10. 2003/2004 40 1020–1045 (26) 2 września 2003 20 listopada 2003 Witold Banaszkiewicz 514 Witold Banaszkiewicz 514 92
41 1046–1071 (26) 25 listopada 2003 4 lutego 2004 Sławomir Paprocki 194 Hubert Wenda 242 102
42 1072–1097 (26) 9 lutego 2004 19 kwietnia 2004 Stefan Kisielewski 145 Wiesław Czapla 164 91
43 1098–1123 (26) 20 kwietnia 2004 21 września 2004 Tomasz Zomerfeld 375 Tomasz Zomerfeld 375 82
11. 2004/2005
44 1124–1149 (26) 22 września 2004 24 listopada 2004 Andrzej Pawlik 224 Andrzej Pawlik 224 91
45 1150–1175 (26) 25 listopada 2004 2 lutego 2005 Grzegorz Walczak 273 Jacek Przybysiak 305 91
46 1176–1201 (26) 3 lutego 2005 12 kwietnia 2005 Marek Krukowski 415 Marek Krukowski 415 123
47 1202–1227 (26) 13 kwietnia 2005 15 czerwca 2005 Wiesław Noga 245 Dariusz Godoś 724 132
48 1228–1253 (26) 16 czerwca 2005 16 listopada 2005 Krzysztof Romańczak 314 Krzysztof Romańczak 314 112
12. 2005/2006
49 1254–1279 (26) 17 listopada 2005 31 stycznia 2006 Bogusław Lewandowski 335 Leszek Białkowski 364 121
50 1280–1305 (26) 1 lutego 2006 18 kwietnia 2006 Piotr Żelazko 235 Grzegorz Datkiewicz 302 142
51 1306–1331 (26) 24 kwietnia 2006 27 września 2006 Rafał Gajda 324 Karol Śledź 335 111
13. 2006/2007
52 1332–1357 (26) 28 września 2006 2 stycznia 2007 Stanisław Beszczyński 305 Stanisław Beszczyński 305 142
53 1358–1383 (26) 3 stycznia 2007 27 marca 2007 Jacek Poprawiak 396 Wojciech Praefort 425 112
54 1384–1409 (26) 28 marca 2007 5 września 2007 Bohdan Waydyk 304 Grzegorz Deszczak 325 102
14. 2007/2008
55 1410–1435 (26) 6 września 2007 3 stycznia 2008 Piotr Bruc 303 Piotr Bruc 303 111
56 1436–1461 (26) 9 stycznia 2008 10 kwietnia 2008 Bogusława Soboń 223 Bogusława Soboń 223 123
57 1462–1487 (26) 16 kwietnia 2008 8 października 2008 Ewa Nowicka 344 Ewa Wyciślak 373 103
15. 2008/2009
58 1488–1513 (26) 9 października 2008 5 lutego 2009 Michał Markiewicz 484 Michał Markiewicz 484 112
59 1514–1539 (26) 11 lutego 2009 14 maja 2009 Dominik Rauer 504 Dominik Rauer 504 111
60 1540–1565 (26) 20 maja 2009 9 listopada 2009 Witold Dziuba 202 Andrzej Zubala 345 131
16. 2009/2010
61 1566–1591 (26) 10 listopada 2009 22 lutego 2010 Bogusław Łojczyk 666 Bogusław Łojczyk 666 112
62 1592–1617 (26) 1 marca 2010 5 października 2010 Marcin Kotulski 383 Paweł Bończyk 423 131
17. 2010/2011
63 1618–1643 (26) 6 października 2010 7 grudnia 2010 Włodzimierz Piasecki 264 Stanisław Gajos 305 131
64 1644–1669 (26) 8 grudnia 2010 15 lutego 2011 Wiesław Chwajta 282 Wiesław Chwajta 282 141
65 1670–1695 (26) 16 lutego 2011 19 kwietnia 2011 Stanisław Prajsnar 274 Stanisław Prajsnar 274 121
66 1696–1721 (26) 20 kwietnia 2011 29 września 2011 Jakub Maniara 303 Jakub Maniara 303 122
18. jesień 2011
67 1722–1747 (26) 3 października 2011 17 listopada 2011 Tadeusz Orzeł 244 Andrzej Skieterski 294 121
68 1748–1773 (26) 21 listopada 2011 22 marca 2012 Mariusz Małgorzaciak 335 Mariusz Małgorzaciak 335 112
19. wiosna 2012
69 1774–1799 (26) 26 marca 2012 15 maja 2012 Zbigniew Polański 212 Bogusław Majewski 234 111
70 1800–1825 (26) 16 maja 2012 21 września 2012 Wojciech Pluta 223 Piotr Bruc 293 101
20. jesień 2012
71 1826–1851 (26) 24 września 2012 30 października 2012 Jerzy Grygiel 473 Jerzy Grygiel 473 103
72 1852–1877 (26) 31 października 2012 5 grudnia 2012 Adam Różycki 402 Marian Gorgoń 476 122
21. wiosna 2013 73 1878–1898 (21) 27 lutego 2013 28 marca 2013 Jakub Gach 455 Jakub Gach 455 121
74 1899–1919 (21) 29 marca 2013 29 kwietnia 2013 Waldemar Pieńkowski 354 Waldemar Pieńkowski 354 111
75 1920–1941 (22) 30 kwietnia 2013 3 czerwca 2013 Jarosław Kubik 534 Jarosław Kubik 534 112
22. jesień 2013 76 1942–1962 (21) 2 września 2013 30 września 2013 Dominik Rauer 834 Dominik Rauer 834 123
77 1963–1983 (21) 1 października 2013 30 października 2013 Grażyna Klimowicz-Bożko 303 Krzysztof Romańczak 493 112
78 1984–2004 (21) 31 października 2013 3 grudnia 2013 Jolanta Syganiec 476 Jolanta Syganiec 476 132
23. wiosna 2014 79 2005–2025 (21) 25 lutego 2014 14 kwietnia 2014 Jarosław Malec 313 Jarosław Malec 313 102
80 2026–2046 (21) 15 kwietnia 2014 3 czerwca 2014 Stanisław Beszczyński 644 Stanisław Beszczyński 644 112
24. jesień 2014 81 2047–2067 (21) 1 września 2014 29 września 2014 Kamil Szwaba 474 Kamil Szwaba 474 81
82 2068–2088 (21) 1 października 2014 29 października 2014 Paweł Bończyk 585 Michał Płaczkiewicz 586 101
83 2089–2109 (21) 30 października 2014 28 listopada 2014 Karol Romaszko 644 Karol Romaszko 644 121
25. wiosna 2015 84 2110–2130 (21) 2 marca 2015 30 marca 2015 Rafał Olczak 585 Rafał Olczak 585 103
85 2131–2151 (21) 31 marca 2015 29 kwietnia 2015 Danuta Bzdawka 463 Danuta Bzdawka 463 112
86 2152–2172 (21) 30 kwietnia 2015 29 maja 2015 Piotr Żelazko 404 Piotr Żelazko 404 101
26. jesień 2015 87 2173–2193 (21) 31 sierpnia 2015 29 września 2015 Bogusław Lewandowski 375 Tomasz Rupacz, Bogusław Lewandowski 375 103
88 2194–2214 (21) 30 września 2015 30 października 2015 Leszek Białkowski 475 Kamila Perczak 493 121
89 2215–2235 (21) 2 listopada 2015 3 grudnia 2015 Małgorzata Łoboda 212 Małgorzata Łoboda 212 91
90 2236–2256 (21) 4 grudnia 2015 15 stycznia 2016 Jacek Przybysiak 345 Leszek Bednarek 484 112
27. wiosna 2016 91 2257–2277 (21) 29 lutego 2016 29 marca 2016 Piotr Bruc 826 Piotr Bruc 826 91
92 2278–2298 (21) 30 marca 2016 27 kwietnia 2016 Arkadiusz Dziublak 212 Błażej Jagiełło 414 103
93 2299–2319 (21) 28 kwietnia 2016 30 maja 2016 Krystyna Wegner 294 Krystyna Wegner 294 93
28. jesień 2016 94 2320–2340 (21) 29 sierpnia 2016 26 września 2016 Mariusz Małgorzaciak 555 Mariusz Małgorzaciak 555 102
95 2341–2361 (21) 27 września 2016 25 października 2016 Daniel Mandela 272 Daniel Mandela 272 92
96 2362–2382 (21) 26 października 2016 25 listopada 2016 Jerzy Grygiel 245 Tomasz Orzechowski 355 111
29. wiosna 2017 97 2383–2403 (21) 27 lutego 2017 27 marca 2017 Miłosz Rosiak 524 Jarosław Kubik 654 113
98 2404–2424 (21) 28 marca 2017 26 kwietnia 2017 Jan Ziętal 163 Paweł Glac 235 111
99 2425–2445 (21) 27 kwietnia 2017 30 maja 2017 Mirosław Mięsowicz 676 Mirosław Mięsowicz 676 112
30. jesień 2017 100 2446–2466 (21) 28 sierpnia 2017 25 września 2017 Tomasz Kuchta 233 Miłosz Młynarz 253 101
101 2467–2487 (21) 26 września 2017 24 października 2017 Waldemar Pieńkowski 604 Waldemar Pieńkowski 604 102
102 2488–2508 (21) 25 października 2017 22 listopada 2017 Michał Sołtysik 213 Walery Pass 283 92
103 2509–2529 (21) 23 listopada 2017 21 grudnia 2017 Marcin Pełczyński 546 Marcin Pełczyński 546 131
31. wiosna 2018 104 2530–2550 (21) 26 lutego 2018 28 marca 2018 Edward Rakszewski 505 Edward Rakszewski 505 131
105 2551–2571 (21) 29 marca 2018 27 kwietnia 2018 Karol Romaszko 604 Karol Romaszko 604 102
106 2572–2592 (21) 30 kwietnia 2018 28 maja 2018 Dominik Rauer 906 Dominik Rauer 906 92
32. jesień 2018 107 2593–2613 (21) 3 września 2018 1 października 2018 Ewa Wyciślak 284 Ewa Wyciślak 284 92
108 2614–2634 (21) 2 października 2018 30 października 2018 Stanisław Alot 344 Stanisław Alot 344 111
109 2635–2655 (21) 31 października 2018 3 grudnia 2018 Jarosław Malec 354 Jarosław Malec 354 82
110 2656–2676 (21) 4 grudnia 2018 4 stycznia 2019 Stanisław Beszczyński 426 Stanisław Beszczyński 426 92
33. wiosna 2019 111 2677–2697 (21) 7 marca 2019 8 kwietnia 2019 Krzysztof Gliński 564 Krzysztof Gliński 564 101
112 2698–2718 (21) 9 kwietnia 2019 8 maja 2019 Mariusz Kępka 365 Mariusz Kępka 365 101
113 2719–2739 (21) 9 maja 2019 6 czerwca 2019 Jerzy Józefowicz 324 Krzysztof Rutecki 453 92
34. jesień 2019 114 2740–2760 (21) 9 września 2019[18] 7 października 2019 Wojciech Jarosz 396 Rafał Olczak 644 101
115 2761–2781 (21) 8 października 2019 6 listopada 2019[19] Sławomir Kerber 344 Sławomir Kerber 344 111
116 2782–2802 (21) 7 listopada 2019[20] 6 grudnia 2019[21] Jarosław Orlański 314 Jarosław Orlański 314 112

Zobacz teżEdytuj

  Cytaty związane z Jednym z dziesięciu w Wikicytatach

PrzypisyEdytuj

  1. Jeden z dziesięciu – taki finał zdarzył się drugi raz w historii. Ostatnio 22 lata temu. Gazeta.pl, 2018-02-28. [dostęp 2018-12-27].
  2. Jeden Z Dziesięciu regulamin.
  3. Jeden Z Dziesięciu.
  4. On Air 5 – Openers, Beds, Commercials – informacje w bazie biblioteki Sonoton.
  5. Really Hip – Laszlo Bencker – informacje w bazie biblioteki Sonoton.
  6. Na podstawie informacji podanych na oficjalnym profilu programu w serwisie Facebook.
  7. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/galerie/odcinek-specjalny-77-edycji/12843696.
  8. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/biezaca-edycja/odcinek-specjalny-78-edycji/13052719.
  9. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/biezaca-edycja/odcinek-specjalny-81-edycji/17059812.
  10. http://www.tvp.pl/rozrywka/teleturnieje/jeden-z-dziesieciu/lista-gigantow/grazyna-klimowicz-bozko-i-krzysztof-romanczak/12868314.
  11. Jeden z dziesięciu, jedenzdziesieciu.tvp.pl, 29 kwietnia 2013 [dostęp 2018-12-21] (pol.).
  12. Waldemar Pieńkowski, jedenzdziesieciu.tvp.pl, 23 lutego 2018 [dostęp 2018-12-21] (pol.).
  13. Emilia Matys, Ełczanin w wielkim finale!, wspolczesna.pl, 14 września 2008 [dostęp 2018-12-21] (pol.).
  14. odc. 4 – Telewizja Polska SA, web.archive.org, 11 stycznia 2013 [dostęp 2018-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2013-01-11].
  15. Małgorzata Pieńkowska – zwyciężczyni 14 odcinka 110 edycji, jedenzdziesieciu.tvp.pl, 21 grudnia 2018 [dostęp 2018-12-22] (pol.).
  16. Bogusław Lewandowski (pol.). tvp.pl, 2015-09-30. [dostęp 2016-05-22].
  17. „Jeden z dziesięciu”: zaskakujący finał odcinka (pol.). onet.pl, 2018-03-21. [dostęp 2018-03-23].
  18. Program TVP1 na 9 września 2019 [dostęp 2019-08-24].
  19. Jeden z dziesięciu, www.teleman.pl [dostęp 2019-10-27] (pol.).
  20. Program TVP1 na 7 listopada 2019 [dostęp 2019-11-15] (pol.).
  21. Program TVP1 na 6 grudnia 2019 [dostęp 2019-11-15] (pol.).

UwagiEdytuj

  1. Stan na 6 grudnia 2019 r.
  2. Oraz wyjątkowo Wielki Finał 96. edycji, nadany pod koniec listopada 2016 roku.
  3. Data odnosi się do emisji powtórkowej. Pierwsze premierowe odcinki na antenie Jedynki pojawiły się pod koniec lutego – wraz z rozpoczęciem 104. edycji.

Linki zewnętrzneEdytuj