Otwórz menu główne

Jerzy Żurawlew

polski pianista i pedagog

Jerzy Żurawlew (ur. 25 grudnia 1886[1][2] w Rostowie nad Donem, zm. 3 października 1980 w Warszawie) – polski pianista, kompozytor, profesor, a później rektor Konserwatorium Warszawskiego. Inicjator Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina i jego wielokrotny juror.

Jerzy Żurawlew
Data urodzenia 25 grudnia 1886
Data i miejsce śmierci 3 października 1980
Warszawa
Zawód, zajęcie muzyk, profesor
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Tablica pamiątkowa przy ul. Mazowieckiej 3/5 w Warszawie
Grób Jerzego Żurawlewa i jego żony Anny na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej, ojciec jego był Rosjaninem, matka zaś Polką. Pierwszą nauczycielką gry na fortepianie była matka. Mając 8 lat wystąpił w Moskwie przed Ignacym Janem Paderewskim, który przebywał w Rosji na tournée.

Był uczniem wybitnego polskiego chopinisty – Aleksandra Michałowskiego. Studia w Konserwatorium Warszawskim ukończył z wyróżnieniem, zostając jednocześnie profesorem tej uczelni. Koncertował będąc jeszcze studentem, cieszył się opinią pianisty znakomicie interpretującego dzieła Franciszka Liszta. Świetnie zapowiadającą się karierę przerwała I wojna światowa. W tym czasie poznał swoją pierwszą żonę Zofię, malarkę.

W 1916 założył konserwatorium w Mińsku Litewskim. Po rewolucji 1917 osiadł w Warszawie. W latach 1925–1939 pracował w Wyższej Szkole im. Chopina przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym[3]. W tym czasie na krótko wrócił do działalności koncertowej.

W 1927 z jego inicjatywy zorganizowano w Warszawie I Konkurs Chopinowski.

Upadek powstania warszawskiego przyniósł dramatyczne wydarzenia w życiu Żurawlewa, razem z żoną znalazł się w obozie w Pruszkowie. Następnie osiedlił się w Bochni, gdzie zmarła jego żona. W Bochni ożenił się ponownie, ze swoją uczennicą Anną Gerstin. Założona przez niego w tym mieście Szkoła Muzyczna I stopnia nosi obecnie jego imię.

W roku 1946 Żurawlewowie przenieśli się do Gliwic, gdzie pracował w Szkole Muzycznej im. Ludomira Różyckiego, potem do Łagowa Lubuskiego, gdzie w 1949 roku odbyły się obowiązkowe dla polskiej ekipy pianistów przygotowania i przesłuchania przed pierwszym po wojnie, IV Konkursem Chopinowskim. Następnie w reaktywowanym Konserwatorium Warszawskim profesor objął stanowisko rektora.

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

Zasługi Żurawlewa dla Konkursu Chopinowskiego zostały nagrodzone w 1950 roku Nagrodą Państwową I stopnia. Był honorowym członkiem jury, relacjonował wydarzenia z konkursu w radiu. Zmarł w czasie, kiedy odbywał się X Konkurs Chopinowski.

Był odznaczony francuskim Orderem Legii Honorowej V klasy, a w okresie dwudziestolecia międzywojennego otrzymał polski Złoty Krzyż Zasługi[4].

UpamiętnienieEdytuj

  • Tablica pamiątkowa przy ul. Mazowieckiej 3/5 w Warszawie odsłonięta w październiku 1982[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Data urodzenia umieszczona na nagrobku
  2. http://pl.chopin.nifc.pl/chopin/persons/bibliography/id/19 Fryderyk Chopin – Centrum Informacji – Jerzy Żurawlew – Bibliografia
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 1034. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 857.
  5. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 174. ISBN 83-912463-4-5.