Jerzy Aleksandrowicz Chodkiewicz

Jerzy Aleksandrowicz Chodkiewicz herbu własnego (ur. 1524, zm. 6 czerwca 1569 w Lublinie) – kasztelan trocki (1566), krajczy litewski (1555 r.), stolnik litewski (1549), starosta bielski, oszmiański i puński.

Jerzy Aleksandrowicz Chodkiewicz
Herb
Gryf z Mieczem
Rodzina Chodkiewiczowie herbu własnego
Data urodzenia 1524
Data i miejsce śmierci 6 czerwca 1569
Lublin
Ojciec Aleksander Chodkiewicz
Matka Wasylisa Hołowczyńska
Żona

Eugenia Hornostaj
Zofia Olelkowicz Słucka

Dzieci

Konstanty Chodkiewicz
Zofia
Jerzy Chodkiewicz
Hieronim Chodkiewicz
Halszka

Jego ojcem był Aleksander Chodkiewicz (ur. 1457, zm. 28 maja 1549), koniuszy dworski (1502), marszałek hospodarski (1506), starosta puński, brzeski, knyszyński, wojewoda nowogródzki, dzierżawca wilkiejski, ostryński. Po śmierci ojca odziedziczył Roś, Brzostowicę Wielką, Wolnę, Kamienicę oraz tzw. Kąt Puszczy Supraskiej (od stawu gródeckiego przez pola miejskie), zamek gródecki, Puszczę Błudowską, Wierzch Sokole, Błoto Sokole przez Bór Łupiczów, Borki.

Jego matką była księżna Wasylisa Hołowczyńska h. Łabędź (zm. 11 maja 1552), c. Jarosława Hołowczyńskiego pochowana w Supraślu. Matka braci – kniaziówna Wasylisa – po śmierci swego męża miała co roku przebywać na dworze kolejnego z synów.

Braćmi jego byli:

Ożenił się po 1555 r. z Eugenią Hornostaj (zm. 1557) i z nią miał syna; Konstantego Chodkiewicza i córkę Zofię Chodkiewicz.

Poślubił po 1558 Zofię Olelkowicz Słucką. Z nią miał córkę; Halszkę Chodkiewicz, którą poślubił Wacław Szemetkasztelan smoleński, i syna Jerzego Jurjewicza (zm. 1595) – krajczego, starostę żmudzkiego, marszałka Trybunału Litewskiego, oraz Hieronima Chodkiewicza (zm. 1617) – krajczego, starostę brzeskiego, kasztelana wileńskiego.

Jerzy wraz z braćmi Grzegorzem i Hieronimem oraz z bratankiem Janem Hieronimowiczem (ok. 1537-1579) stworzył układ polityczno-ekonomiczny, który często był w opozycji do Radziwiłłów, ale w obliczu zagrożenia Rzeczypospolitej, razem oba rody stawały w obronie litewskich interesów politycznych.

Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II Augusta[1].

PrzypisyEdytuj

  1. Statut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312.

BibliografiaEdytuj