Otwórz menu główne

Jerzy Bahr

polski dyplomata, działacz państwowy

Jerzy Artur Bahr (ur. 23 kwietnia 1944 w Krakowie[1], zm. 25 lipca 2016 tamże[2]) – polski dyplomata i urzędnik państwowy, w 2005 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, w latach 2006–2010 ambasador RP w Rosji.

Jerzy Bahr
Ilustracja
Jerzy Bahr (2009)
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1944
Kraków
Data i miejsce śmierci 25 lipca 2016
Kraków
Konsul generalny RP w Kaliningradzie
Okres od 1992
do 1994
Poprzednik Marek Krajewski
Następca Henryk Piaszyk
Ambasador RP na Ukrainie
Okres od 1996
do 2001
Poprzednik Jerzy Kozakiewicz
Następca Marek Ziółkowski
Ambasador RP w Turkmenistanie
Okres od 1996
do 2001
Ambasador RP na Litwie
Okres od 2001
do 2005
Poprzednik Eufemia Teichmann
Następca Janusz Skolimowski
Ambasador RP w Rosji
Okres od 2006
do 2010
Poprzednik Stefan Meller
Następca Wojciech Zajączkowski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa „Bene Merito” Krzyż Komandorski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa)

ŻyciorysEdytuj

Absolwent V Liceum Ogólnokształcącego im. Augusta Witkowskiego w Krakowie[3]. W 1967[4] ukończył studia z zakresu socjologii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracował najpierw jako asystent w krakowskiej Akademii Górniczo-Hutniczej, skończył studia podyplomowe w Instytucie Nauk Politycznych UJ, a następnie kontynuował pracę naukowo-dydaktyczną w Instytucie Śląskim w Opolu[4].

W 1974 został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, w którym pełnił funkcje członka delegacji polskiej na etapie przygotowawczym Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Genewie, sekretarza ds. prasowych w Ambasadzie PRL w Bukareszcie i referenta ds. Rumunii[4]. W stanie wojennym odszedł z resortu, wystąpił też z PZPR. W 1982 zrezygnował ze służby zagranicznej i rozpoczął pracę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Zakładzie Prawa Publicznego i Stosunków Międzynarodowych[4].

Podczas wyjazdu szkoleniowego do Wiednia w 1983 uzyskał azyl polityczny. Współpracował z Radiem Wolna Europa, a ponadto z zachodnimi instytucjami badawczymi, m.in. był doradcą w Szwajcarskim Instytucie Wschodnim w Bernie (w latach 1986–1991).

W 1989 wrócił do Polski, a w 1991 do pracy w MSZ. Był kolejno radcą ds. politycznych Ambasady RP w Moskwie, konsulem generalnym RP w Kaliningradzie (1992–1994), a od 1994 do 1996 zajmował stanowisko dyrektora Departamentu Europejskiego II. Od 1996 do 2001 był ambasadorem RP w Kijowie (z akredytacją także na Turkmenistan), a w latach 2001–2005 w Wilnie.

Od 21 stycznia 2005 do 22 grudnia 2005 był szefem Biura Bezpieczeństwa Narodowego. 19 maja 2006 został powołany na stanowisko ambasadora RP w Rosji. Odwołano go z dniem 30 września 2010[5]. Zasiadał również w Polsko-Rosyjskiej Grupie do Spraw Trudnych.

Zdał egzaminy państwowe z języków angielskiego, niemieckiego, rosyjskiego i rumuńskiego. Deklarował także znajomość języków ukraińskiego i litewskiego[6].

Pochowany na cmentarzu w Imbramowicach.

Odznaczenia i wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Decyzja nr 80 Ministra Spraw Zagranicznych z 23 listopada 2009 r. w sprawie nadania Odznaki Honorowej „Bene Merito”. [dostęp 31 stycznia 2012].
  2. Nie żyje Jerzy Bahr. Dyplomata i były ambasador RP w Rosji miał 72 lata. tvn24.pl, 25 lipca 2016. [dostęp 25 lipca 2016].
  3. Spis absolwentów. v-lo.krakow.pl. [dostęp 2 sierpnia 2016].
  4. a b c d Krzysztof Komorowski: Kronika Wojska Polskiego 2005. Warszawa: 2006, s. 94.
  5. M.P. z 2010 r. nr 91, poz. 1056
  6. Biuletyn Komisji Spraw Zagranicznych Sejmu RP nr 587/V. sejm.gov.pl, 27 kwietnia 2006. [dostęp 31 lipca 2016].
  7. M.P. z 2011 r. nr 19, poz. 198
  8. M.P. z 2006 r. nr 6, poz. 88
  9. Apdovanotų asmenų duomenų bazė (lit.). grybauskaite.is.lt. [dostęp 28 marca 2011].
  10. Ar Triju Zvaigžņu ordeni apbalvotie, sākot no 2004. gada 1.oktobra (łot.). president.lv. s. 54. [dostęp 27 września 2016].
  11. Dz. Urz. MSZ Nr 6, poz. 99.
  12. Wręczenie odznaczeń „Bene Merito” przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego. msz.gov.pl, 13 listopada 2009. [dostęp 17 listopada 2010].
  13. Bahr został odznaczony „Gwiazdą Dyplomacji Litwy”. pl.delfi.lt, 18 grudnia 2012. [dostęp 8 maja 2013].

BibliografiaEdytuj