Otwórz menu główne

Jerzy Banak (ur. 4 kwietnia 1946 w Łagowie) – ksiądz rzymskokatolicki, prałat, biblista. Był członkiem Międzywyznaniowego Zespołu Tłumaczy Biblii Ekumenicznej, współautorem przekładu Biblii Ekumenicznej.

Jerzy Banak
prałat
Ilustracja
2016-12-24
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1946
Łagów
proboszcz parafii Imienia NMP w Warszawie
Okres sprawowania od 2007
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja warszawsko-praska
Prezbiterat 24 maja 1970

ŻyciorysEdytuj

 
Jerozolima (2009)

Święcenia kapłańskie przyjął w 1970 w Warszawie. Następnie pracował jako wikariusz w parafiach archidiecezji warszawskiej w: Jaktorowie, Kobyłce, Komorowie, Grodzisku Mazowieckim i Warszawie.

W latach 1983-1984 studiował teologię biblijną w Akademickim Studium Teologii Katolickiej i na Akademii Teologii Katolickiej. W latach 1987-1993 był proboszczem w Cegłowie, w latach 1993-2002 w Starej Miłośnie[1], w latach 2002-2007 w parafii Miłosierdzia Bożego na Saskiej Kępie w Warszawie.

W latach 2007-2013 był proboszczem parafii Imienia Najświętszej Marii Panny w Międzylesiu w Warszawie. Od 2013 rezydent parafii Św. Apostołów Jana i Pawła w Warszawie.

Przewodnik pielgrzymek do Ziemi Świętej.

BiblistykaEdytuj

W 1985 został odznaczony Nagrodą im. Włodzimierza Pietrzaka za popularyzację Pisma Świętego i apostolat biblijny. Jest autorem kilkuset artykułów i opracowań popularyzujących Biblię.

W latach 1983-1987 prowadził wykłady w Wyższym Seminarium Duchownym Misjonarzy Świętej Rodziny w Kazimierzu Biskupim. W latach 2000-2007 wykładał introdukcję biblijną w Wyższym Seminarium Duchownym Diecezji Warszawsko-Praskiej na Tarchominie w Warszawie.

W latach 2002-2004 był redaktorem naczelnym kwartalnika Bliżej Biblii. Celem kwartalnika było „przybliżenie i uczynienie bardziej zrozumiałym natchnionego Słowa Bożego czyli Pisma Świętego”[2][1]. W kwartalniku zamieszczane były artykuły dotyczące Biblii: jak powstawała na przestrzeni wieków, o rękopisach, przekładach i drukowanych wydaniach Biblii, o roli Biblii w życiu wybitnych jednostek[3]. Do stałych współpracowników należeli: Krzysztof Bardski, Stanisław Jankowski, Leszek Jańczuk, Rafał Leszczyński, Piotr Klimek, Andrzej Tyburczy[4].

 
W ekumenicznym towarzystwie; od prawej: Edward Czajko, Jerzy Banak, Leszek Jańczuk, Barbara Enholc-Narzyńska

W latach 1994–2001 uczestniczył w ekumenicznym przekładzie Nowego Testamentu jako autor przekładu 1 Listu do Tesaloniczan, 2 Listu do Tesaloniczan i współautor Ewangelii według św. Mateusza, Ewangelii według św. Marka, Ewangelii według św. Łukasza, 1 Listu św. Jana, 2 Listu św. Jana, 3 Listu św. Jana. Ewangelie synoptyczne tłumaczone były przez zespół tłumaczy, Listy Jana tłumaczył wespół z Leszkiem Jańczukiem[5].

Po ukazaniu się ekumenicznego przekładu Nowego Testamentu jego język stał się przedmiotem analiz naukowych. Poloniści skrytykowali język publikacji za porzucenie tzw. „stylu biblijnego”[6][7]. Wraz z Leszkiem Jańczukiem na łamach „Roczników Teologicznych Warszawsko-Praskich”[8], „Niedzieli”, „Chrześcijanina”, „Pielgrzyma Polskiego”, „Znaków Czasu”, a także kwartalnika „Słowo i Życie” zaangażował się w obronę przekładu ekumenicznego[6]. W latach 2002-2004 ukazywały się też artykuły w „Bliżej Biblii” poruszające tę kwestię[9]. Wraz z L. Jańczukiem bronił założeń koncepcyjnych przekładu, uzasadniając dobór szaty językowej przekładu oraz jego strony leksykalnej[6].

Ruch ekumenicznyEdytuj

 
Od lewej: Banak, Preiss, Lipiński (2016).

Związany ściśle z ruchem ekumenicznym i pracami nad polskim przekładem ekumenicznym Nowego Testamentu. Członek i od 1993 wiceprzewodniczący przez trzy kadencje Komitetu Krajowego Towarzystwa Biblijnego w Polsce, członek Komitetu Przekładu Biblii Ekumenicznej.

Od 1994 jest przewodniczącym Krajowego Komitetu Ekumenicznych Dni Biblijnych.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Wojciech Świątkiewicz. Stara Miłosna jaśnieje pięknem. „Niedziela. Tygodnik katolicki (Edycja warszawska)”. 37, 2002. 
  2. „Bliżej Biblii” – nowy kwartalnik. „Słowo i Życie”. Numer 1, s. 25, 2002. 
  3. Wojciech Świątkiewicz. Zawsze z Biblią. „Niedziela Tygodnik katolicki (edycja warszawska)”. 37, 2002. 
  4. Stopka redakcyjna. „Bliżej Biblii”. Nr 12, s. 42, 2004. ISSN 1643-9406. 
  5. Pismo Święte Nowego Testamentu, Towarzystwo Biblijne w Polsce, Warszawa 2007, s. 6, 21.
  6. a b c Stanisław Koziara: Ekumeniczny przekład Nowego Testamentu (2001) w świetle tradycji polszczyzny biblijnej (zagadnienia wybrane). W: Język religijny dawniej i dziś: Materiały z konferencji Gniezno, 3-5 czerwca 2004. Stanisław Mikołajczak i Tomasz Węcławski (red.). T. II. Poznań: Wydawnictwo „Poznańskie Studia Polonistyczne”, 2005, s. 283-292. ISBN 83-88176-70-6.
  7. Ядвіга Казлоўская-Дода: Асаблівасці Мовы Так Званага “Экуменічнага Перакладу” Новага ЗапаВету (2003 г.). Лінгвістычныя Нататкі. W: Працоўныя матэрыялы Другога Міжнароднага Кангрэса. T. 2. 2013, s. 344. ISBN 978-9955-12-958-5. (biał.)
  8. J. Banak, L. Jańczuk. O ekumenicznym tłumaczeniu Nowego Testamentu. „Roczniki Teologiczne Warszawsko-Praskie”. 1, s. 69-90, 2001. ISSN 1643-4870. 
  9. J. Banak, L. Jańczuk. Promocja ekumenicznego przekładu Nowego Testamentu i Psalmów. „Bliżej Biblii”. 1, s. 15, 2002. 

Linki zewnętrzneEdytuj