Otwórz menu główne

Jerzy Braun (wioślarz)

polski wioślarz
Ten artykuł dotyczy wioślarza. Zobacz też: Jerzy Braun pisarz i polityk.

Jerzy Walerian Braun (ur. 13 kwietnia 1911 w Bydgoszczy, zm. 8 marca 1968 w Crawley) – polski wioślarz, dwukrotny medalista olimpijski.

Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
srebro Los Angeles 1932 wioślarstwo
dwójki ze sternikiem
brąz Los Angeles 1932 wioślarstwo
czwórki ze sternikiem
Jerzy Braun
ilustracja
podporucznik rezerwy podporucznik rezerwy
Data i miejsce urodzenia 13 kwietnia 1911
Bydgoszcz
Data i miejsce śmierci 8 marca 1968
Crawley
Przebieg służby
Lata służby od 1939
Główne wojny i bitwy II wojna światowa:
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (dwukrotnie)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył Państwowe Gimnazjum Klasyczne w Bydgoszczy. Wioślarstwo zaczął uprawiać w 1927, początkowo w Gimnazjalnym Towarzystwie Wioślarskim "Wisła". W latach 1928-1931 i 1934-1935 startował w barwach Bydgoskiego Towarzystwa Wioślarskiego, a w latach 1932-1933 i 1936-1939 reprezentował barwy Warszawskiego Towarzystwa Wioślarskiego. W międzyczasie (1931-1932) odbył w Zambrowie służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy. Począwszy od 1936 mieszkał w Warszawie.

Dwa razy startował w igrzyskach olimpijskich. W Los Angeles 1932 zdobył dwa medale: srebrny w dwójkach ze sternikiem z Januszem Ślązakiem i sternikiem Jerzym Skolimowskim oraz brązowy w czwórkach ze sternikiem ze Ślązakiem, Edwardem Kobylińskim, Stanisławem Urbanem i Skolimowskim. W Berlinie 1936 odpadł w repasażach w dwójkach ze sternikiem (ze Ślązakiem i Skolimowskim).

Cztery razy startował w mistrzostwach Europy. W Bydgoszczy w 1929 zdobył brązowy medal w czwórkach bez sternika, w Paryżu w 1931 odpadł w półfinale wyścigu ósemek, w Budapeszcie w 1933 został wicemistrze Europy w dwójkach ze sternikiem (ze Ślązakiem i Skolimowskim) i odpadł w repasażu w czwórkach ze sternikiem, a w Lucernie w 1934 odpadł w repasażu w czwórkach ze sternikiem. Obok wioślarstwa w latach 30. uprawiał także pływanie i piłkę wodną w klubie "Delfin Warszawa".

Trzynaście razy zdobywał mistrzostwo Polski:

Czterokrotnie był wicemistrzem Polski:

  • czwórki bez sternika (1930)
  • czwórki ze sternikiem (1931)
  • ósemki (1930 i 1931)

Walczył, w stopniu podporucznika rezerwy, w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli, przedostał się na Bliski Wschód i trafił do Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. W składzie Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, a od maja 1942 3 Dywizji Strzelców Karpackich, brał udział w obronie Tobruku oraz bitwie o Monte Cassino, gdzie został dwukrotnie ranny. Dwa razy został odznaczony Krzyżem Walecznych.

Po wojnie pozostał w Wielkiej Brytanii i w Londynie założył rodzinę. Zmarł 8 marca 1968 w Crawley koło Londynu, gdzie został pochowany.

Linki zewnętrzneEdytuj