Otwórz menu główne

Jerzy Ignatowicz (ur. 27 sierpnia 1914 w Sejnach, zm. 30 sierpnia 1997 w Warszawie) – polski prawnik[1], profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa cywilnego, prawa rodzinnego i prawa spółdzielczego, nauczyciel akademicki Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, sędzia Sądu Najwyższego, doktor honoris causa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej (UMCS).

Jerzy Ignatowicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 27 sierpnia 1914
Sejny
Data i miejsce śmierci 30 sierpnia 1997
Warszawa
profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo cywilne, prawo rodzinne, prawo spółdzielcze
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
profesor zwyczajny Wydziału Prawa i Administracji UMCS, sędzia Sądu Najwyższego

ŻyciorysEdytuj

Przed II wojną światową ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskując dyplom magistra 12 czerwca 1936. W 1938 rozpoczął aplikację sądową, którą ukończył w 1946[2]. Orzekał w różnych sądach, w tym przez w Sądzie Najwyższym (w latach 1955–1984). W 1960 został nauczycielem akademickim UMCS i był nim do przejścia na emeryturę. W 1977 otrzymał tytuł naukowy profesora zwyczajnego. W 1994 został doktorem honoris causa UMCS. Specjalizował się w zakresie prawa rodzinnego, rzeczowego i spółdzielczego[3][4].

Był członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz Komisji do Spraw Reformy Prawa Cywilnego[5].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Część ogólna prawa cywilnego, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1952.
  • Kodeks cywilny. Komentarz, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1972.
  • Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1966.
  • Komentarz do ustawy o własności lokali, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1995.
  • Ochrona posiadania, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1963.
  • Ochrona posiadania i inne wybrane prace, Warszawa: LexisNexis Polska, 2014.
  • Odpowiedzialność materialna uspołecznionych zakładów pracy za wypadki w zatrudnieniu, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1955.
  • Prawo rodzinne, Warszawa, LexisNexis, 2000 (i wiele kolejnych wydań)
  • Prawo rodzinne. Zarys wykładu, Warszawa: PWN, 1987 (i wiele kolejnych wydań)
  • Prawo rzeczowe, Warszawa: PWN, 1976 (i wiele kolejnych wydań)[6].

PrzypisyEdytuj

  1. Ignatowicz Jerzy (pol.). W: Encyklopedia PWN [on-line]. encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-12-03].
  2. Profesor dr hab. Jerzy Ignatowicz, dr h.c. UMCS (1914 – 1997) (pol.). umcs.pl, 2014. [dostęp 2015-12-03].
  3. Wydział prawa i administracji UMCS ma 60 lat. lublin.gazeta.pl. [dostęp 4 września 2015].
  4. prof. zw. dr hab. Jerzy Ignatowicz. nauka-polska.pl. [dostęp 3 września 2015].
  5. Nota biograficzna prof. dr. hab. Jerzego Ignatowicza na okładce książki: J. Ignatowicz, M. Nazar, Prawo rodzinne, wyd. II, LexisNexis, Warszawa 2006 ​ISBN 978-83-7334-643-7​.
  6. Ignatowicz, Jerzy (1914-1997).. alpha.bn.org.pl. [dostęp 4 września 2015].