Otwórz menu główne

Jerzy Iwanowicz Ilinicz

Jerzy Iwanowicz Ilinicz (biał. Юрый Iванавіч Ільініч) herbu Korczak (zm. 1527), marszałek nadworny litewski (1519-1526), starosta lidzki (1501-1502, 1507-1524), brzeski (1510-1524) i kowieński (1519-1523)[1], dzierżawca lidzki, fundator zamku w Mirze.

Jerzy Iwanowicz Ilinicz
Herb
Korczak
Rodzina Iliniczowie
Data śmierci 1527
Ojciec Iwan Ilinicz
Matka Anna Dowgird
Żona

Jadwiga Zabrzezińska

Dzieci

Jan Ilinicz x Elżbieta Herburt,
Mikołaj Ilinicz,
Stanisław Ilinicz,
Szczęsny Illinicz x Zofia Radziwiłł,
Anna Helena Ilinicz x Piotr Kiszka Ciechanowiecki,
Jadwiga Ilinicz x Jan Bazyli Józefowicz-Hlebicki

Syn Iwaszki Ilinicza, namiestnika smoleńskiego, i Anny Dowgirdówny, przyrodniej siostry hetmana polnego litewskiego i wojewody kijowskiego Andrzeja Niemirowicza[2].

Zięć Jana Jurjewicza Zabrzezińskiego, wojewody nowogródzkiego, po którym w 1522 roku dziedziczył liczne włości, w tym opiekę nad monasterem w Jabłecznej[3].

Umierający bezpotomnie Siemko Giedygołdowicz, ofiarował swe dobra wraz z Mirem, przybranej córce Annie Butrymównie, a ta z kolei przekazała w dożywocie żonie Siemki Milochnie. Po jej śmierci Anna Butrymówna przekazuje dobra mirskie swojemu krewnemu Jerzemu Iwanowiczowi Iliniczowi, który w ten sposób stał się posiadaczem znacznego majątku na Litwie, dzięki któremu stać go było na zbudowanie zamku obronnego w Mirze w stylu późnogotyckim. Pomiędzy 1508 a 1527 lokuje on miasto Biała na dzisiejszym Podlasiu[4].

Poślubił Jadwigę Zabrzezińską, córkę Jana i Anny Nasuty, z którą miał czterech synów: Jana (ożenionego z Elżbietą Herburt), Mikołaja, Stanisława i Szczęsnego (ożenionego z Zofią Radziwiłłówną, córką Jana Mikołaja) oraz dwie córki: Annę Helenę za wojewodą połockim Piotrem Kiszką Ciechanowieckim, synem hetmana wielkiego litewskiego Stanisława Kiszki, i Jadwigę za Janem Bazylim Józefowiczem-Hlebickim, synem podskarbiego Abrahama Ezofowicza[2].

Tylko Szczęsny przeżył swoich braci i odziedziczył cały majątek po ojcu, a po nim jego syn Jerzy Ilinicz[5]. Po śmierci Jerzego w 1527 dobra bialskie zostały podzielone pomiędzy jego synów: Jana, Piotra i Szczęsnego oraz Jana Abramowicza, męża Jadwigi z Iliniczów[6].

Był sygnatariuszem unii piotrkowsko-mielnickiej 1501 roku[7].

PrzypisyEdytuj

  1. http://pawet.net/book/name.htm Найстаражытнейшыя пасяленьнi лiдчыны (частка 2)
  2. a b Jerzy Ilinicz h. Korczak [w:] Wielka Genealogia Minakowskiego http://wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=8.72.12
  3. Kamunikat
  4. http://kamunikat.net.iig.pl/www/czasopisy/czasopis/04-2003/04-12.htm
  5. http://kamunikat.net.iig.pl/www/czasopisy/czasopis/04-2003/04-12.htm
  6. Antoni Jodłowski, Założenie pałacowe Radziwiłłów w Białej Podlaskiej, Muzeum Okręgowe Biała Podlaska, 1992
  7. Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791, wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz, Kraków 1932, s. 147.