Otwórz menu główne

Jerzy Majkowski (ur. 17 lutego 1928 w Bogatem, zm. 18 lipca 2019[1]) – polski działacz konspiracji w czasie II wojny światowej, uczestnik powstania warszawskiego oraz powojenny działacz kombatancki[2], prof. zw. dr hab. n. med[3]. Honorowy Obywatel m.st. Warszawa[4].

ŻyciorysEdytuj

 
Grób prof. Jerzego Majkowskiego na Wojskowych Powązkach w Warszawie

Urodził się we wsi Bogate jako syn Kazimierza i Marii z domu Gronowskiej. W czasie okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach w Gimnazjum i Liceum Tomasza Niklewskiego przy ul. Złotej 58 w Warszawie. Od 1942 działał w Szarych Szeregach. Był uczestnikiem powstania warszawskiego w ramach batalionu NOW-AK – „Antoni” w zgrupowaniu „Paweł” oraz batalionu „Gustaw” w zgrupowaniu „Róg”. 13 sierpnia 1944 został ranny w wyniku eksplozji „czołgu pułapki” na ulicy Kilińskiego. Po powstaniu trafił do niewoli niemieckiej. Do Polski powrócił w 1947[1].

Po wojnie studiował na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego i Akademii Medycznej w Warszawie. Dyplom lekarski uzyskał w 1952, a tytuł specjalisty II stopnia z neurologii w 1957, jednocześnie od 1952 pracując w Klinice Neurologii Akademii Medycznej w Warszawie gdzie od tego samego roku do 1973 piastował funkcję kierownika Pracowni EEG i Neurofizjologii Kliniki Neurologii. W latach 1973–1990 był kierownikiem Pracowni Neurologii Doświadczalnej CSK Akademii Medycznej w Warszawie. W 1974 był pełnomocnikiem rektora AM ds. organizacji Wydziału Lekarskiego II, którego następnie był dziekanem w latach 1975–1978. W 1976 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1974–1979 kierował Oddziałem Neurologii Ośrodka Naukowo-Dydaktycznego AM w Warszawie, a następnie przebywał w USA gdzie był między innymi profesorem wizytującym w New York University. Był organizatorem i kierownikiem w latach 1987–1998 Kliniki Neurologii i Epileptologii CMKP w Warszawie. W 1993 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego nauk medycznych.

W dorobku naukowym miał między innymi około 500 publikacji w czasopismach krajowych i zagranicznych oraz 14 książek, których był autorem lub redaktorem[5].

Od 2003 był prezesem Środowiska Żołnierzy Batalionów AK „Gustawa” i „Harnasia” Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, był także członkiem zarządu ŚZŻAK. Należał do Związku Powstańców Warszawy[5]. W 2018 był jednym z bohaterów organizowanej przez Ministerstwo Obrony Narodowej kampanii „Rycerze Biało-Czerwonej”. Z okazji 90. urodzin prof. Majkowskiego w 2018 spotkał się z nim premier RP Mateusz Morawiecki[2]. W czerwcu 2019 został uhonorowany tytułem Honorowego Obywatela m.st. Warszawa oraz wszedł w skład Rady do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Zmarł w lipcu 2019[6]. Pochowany na Cmetnarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G, rząd tuje, grób 11)[7]

Wybrane odznaczenia[5]Edytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jerzy Majkowski (pol.). 1944.pl. [dostęp 2019-07-19].
  2. a b Premier uczcił 90. urodziny powstańca warszawskiego ppłk. prof. Jerzego Majkowskiego (pol.). dzieje.pl. [dostęp 2019-07-18].
  3. prof. zw. dr hab. Jerzy Majkowski (pol.). nauka-polska.pl. [dostęp 2019-07-18].
  4. Pułkownik Jerzy Majkowski „Czarny” otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Warszawy! (pol.). portalwarszawski.com.pl. [dostęp 2019-07-18].
  5. a b c Prof. dr hab. Jerzy Majkowski (pol.). komunikacjamedyczna.pl. [dostęp 2019-07-18].
  6. Zmarł płk prof. Jerzy Majkowski. Jego przesłanie dla młodego pokolenia wszyscy powinni zapamiętać (pol.). niezalezna.pl. [dostęp 2019-07-18].
  7. Miejsce pochówku. [dostęp 2019-08-05].