Otwórz menu główne

Jerzy Mioduszewski (ur. 25 grudnia 1927 w Ołtarzach) – polski matematyk specjalizujący się w topologii, w szczególności w teorii continuów oraz w historii matematyki.

W 1947 ukończył liceum ogólnokształcące w Łomży. W latach 1947–1952 studiował matematykę na Uniwersytecie Wrocławskim, broniąc pracę magisterską napisaną pod kierunkiem prof. Bronisława Knastera, dotyczącą continuów nieprzywiedlnych. W 1959 uzyskał stopień doktora, promotorem był prof. B. Knaster. Przez wiele lat był zatrudniony na Uniwersytecie Śląskim.

Publikacje książkoweEdytuj

  • Wykłady z topologii. Cz. 1, Wstęp z teorii kategorii. Uniwersytet Śląski, Katowice 1971.
  • Wykłady z topologii. Cz. 2, Przestrzenie topologiczne ogólne. Uniwersytet Śląski, Katowice 1971.
  • Matematyka przełomu XIX i XX wieku: nurt mnogościowy: materiały III Ogólnopolskiej Szkoły Historii Matematyki, Jaworze 1988 / [red. nauk. Jerzy Mioduszewski]. Uniwersytet Śląski, Katowice 1992.
  • Wykłady z topologii: topologia przestrzeni euklidesowych. Uniwersytet Śląski, Katowice 1994.
  • Ciągłość: szkice z historii matematyki. Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1996.
  • Wykłady z topologii: zbiory spójne i kontinua. Uniwersytet Śląski, Katowice 2003.
  • Cztery szkice z przeszłości matematyki. Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków, 2013

Linki zewnętrzneEdytuj