Otwórz menu główne

Jerzy Edward Schnayder (ur. 6 sierpnia 1891 w Krzeszowicach koło Krakowa, zm. 27 lipca 1974 w Krakowie), filolog klasyczny, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego, potem profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego, kierownik Katedry Filologii Klasycznej Uniwersytetu Łódzkiego w latach 1946-1953.

Wnuczką Jerzego Schnaydera była Ewa Bąkowska[1].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Idaliana Kaczor, Znaczące postacie łódzkiej filologii klasycznej (Jan Oko, Jerzy Schnayder, Marian Golias, Stefan Oświecimski), [w:] Tradycje filologii klasycznej w regionie łódzkim, „Collectanea Philologica” 7, Łódź 2003, Wyd. UŁ, s. 97-101;
  • Kazimierz Korus, Jerzy Edward Schnayder, [w:] Polski Słownik Biograficzny 35(1), Warszawa - Kraków 1994, s. 566-567;
  • Jerzy Krókowski, Jerzy Schnayder (w siedemdziesięciolecie urodzin i czterdziestolecie pracy naukowej, „Eos” 52(1), 1962, s. 4-16 (fotogr.);
  • Jerzy Łanowski, Jerzy Schnayder, „Zagadnienie Rodzajów Literackich” 18(2), 1975, s. 101-102;
  • Janina Ławińska-Tyszkowska, Prof. Jerzy Schnayder (Członek honorowy PTF – 1969), [w:] J. Łanowski, A. Szastyńska-Siemion (red.), Antiquorum non immemores ... Polskie Towarzystwo Filologiczne (1893-1993), Warszawa, Wrocław 1999, s. 322-323;
  • Alicja Szastyńska-Siemion, Jerzy Schnayder, [w:] Uczeni wrocławscy, Wrocław 1980, s. 39-41.