Otwórz menu główne

Jerzy Wyrozumski

polski historyk, profesor nauk humanistycznych

Jerzy Lesław Wyrozumski (ur. 7 marca 1930 w Trembowli, zm. 2 listopada 2018 w Krakowie[1]) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych, specjalizujący się w dziejach średniowiecza, pracownik Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prezes Towarzystwa Miłośników Historii i Zabytków Krakowa, w latach 1994–2015 sekretarz generalny Polskiej Akademii Umiejętności, członek zarządu Kasy im. Józefa Mianowskiego – Fundacji Popierania Nauki. Członek Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów.

Jerzy Lesław Wyrozumski
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1930
Trembowla
Data i miejsce śmierci 2 listopada 2018
Kraków
profesor nauk historycznych
Doktorat 1963
Uniwersytet Jagielloński
Profesura 1981
Uczelnia Uniwersytet Jagielloński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Węgierskiego Orderu Zasługi (cywilny) Order Krzyża Ziemi Maryjnej IV Klasy (Estonia) Order Świętego Sylwestra

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Henryka Sienkiewicza w Koźlu[2]. Studia historyczne ukończył w 1955 Uniwersytecie Jagiellońskim[3]. Doktorat uzyskał w 1963 na podstawie pracy Tkactwo małopolskie w wiekach średnich[4], w 1981 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1993 profesorem zwyczajnym nauk humanistycznych[3]. Jego specjalność naukową stanowią dzieje polskiego średniowiecza, zwłaszcza problematyka gospodarczo-społeczna i ustrojowa oraz ruchy społeczno-religijne w Europie.

Zmarł 2 listopada 2018. Został pochowany 9 listopada 2018 w alei zasłużonych Cmentarza Rakowickiego w Krakowie[5].

Odznaczenia, nagrody i wyróżnieniaEdytuj

W 1998 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[6], 2011 wyróżniony węgierskim Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi[7], a w 2014 otrzymał estoński Order Krzyża Ziemi Maryjnej 4 klasy[8]. Posiadacz watykańskiego Krzyża Komandorskiego Orderu św. Sylwestra i srebrnego medalu Cracoviae Merenti.

26 kwietnia 2005 uzyskał tytuł doctor honoris causa Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy[9].

9 listopada 2010 otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa za szczególne osiągnięcia w zakresie badań mediewistycznych, zwłaszcza nad dziejami średniowiecznego Krakowa w dziedzinie nauki i techniki[10].

PublikacjeEdytuj

  • Dzieje Polski piastowskiej (VIII wiek – 1370 r.) – tom II serii Wielka Historia Polski
  • Historia Polski do 1505
  • Kazimierz Wielki
  • Dzieje Krakowa, t. 1
  • Dzieje Polski późnośredniowiecznej (1370–1506)
  • Dzieje Polski średniowiecznej
  • Kronika Krakowa
  • Państwowa gospodarka solna w Polsce do schyłku XIV w.
  • Tkactwo małopolskie w późnym średniowieczu
  • Beginki i begardzi w Polsce
  • Związki czeladnicze w Polsce średniowiecznej
  • Horyzont polityczny Jana z Czarnkowa
  • Legenda pruska o świętym Wojciechu

Wypromowane prace doktorskieEdytuj

  • Annalistyka małopolska XIII–XV wieku. Kierunki rozwoju i treści ideowe, 2001, Wojciech Drelicharz
  • Dzieje miasta Wieliczki (do połowy XVII wieku), 1993, Józef Piotrowicz
  • Elita urzędnicza Małopolski w otoczeniu ostatnich koronowanych Piastów, 2003, Andrzej Marzec
  • Kariery Piastów Śląskich na Węgrzech w XIV wieku, 1995, Stanisław A. Sroka
  • Księstwa oświęcimskie i zatorskie wobec Korony Polskiej w latach 1438–1513. Dzieje polityczne, 1998, Krzysztof Prokop
  • Kształtowanie się litewskiej rady wielkoksiążęcej w Wielkim Księstwie Litewskim w XV wieku, 1995, Lidia Korczak
  • Osadnictwo Wizny i ziemi wiskiej do 1529 roku, 1997, Czesław Brodzicki
  • Szkoły katedralne metropolii gnieźnieńskiej w średniowieczu na tle europejskim, 1992, Krzysztof Stopka
  • Uposażenie krakowskiej kapituły katedralnej w średniowieczu, 1999, Marek Kowalski
  • Wojciech Jastrzębiec (ok. 1362–1436). Duchowny i mąż stanu, 1995, Grażyna Lichończak-Nurek

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj