Otwórz menu główne

Jerzy Zych (ur. 17 listopada 1932 w Lublinie, zm. 27 października 2016 w Poznaniugenerał brygady pilot Wojska Polskiego.

Jerzy Zych
generał brygady pilot generał brygady pilot
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1932
Lublin
Data i miejsce śmierci 27 października 2016
Poznań
Przebieg służby
Siły zbrojne Roundel of Poland (1921-1993).svg - Siły Powietrzne RP
Jednostki 41 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego,
11 Pułk Lotnictwa Myśliwskiego OPL,
4 Dywizja Lotnictwa Myśliwskiego,
2 Dywizja Lotnictwa Myśliwsko-Bombowego
Stanowiska dowódca pułku,
szefa sztabu,
attaché wojskowy
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej

W 1950 roku ukończył liceum ogólnokształcące w Zamościu i wstąpił do Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie. W następnym roku został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Lotniczej Nr 5 w Radomiu. W 1952 roku ukończył naukę w szkole oficerskiej, został promowany na chorążego i skierowany do garnizonu Malbork. W 1953 roku awansował na podporucznika. Od 1955 roku dowódca eskadry w stopniu porucznika. W 1956 roku został nawigatorem pułku. W 1958 roku awansował na kapitana. W 1962 roku został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy pułku do spraw liniowych w stopniu majora.

W 1964 roku objął dowództwo 41 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku. W latach 1966-1969 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. W 1968 roku awansował na podpułkownika. W następnym roku został dowódcą 9 Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Debrznie. W latach 1972-1974 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie. W 1973 roku awansował na pułkownika.

Po ukończeniu studiów i powrocie do kraju został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu-zastępcy dowódcy 4 Pomorskiej Dywizji Lotnictwa Myśliwskiego w Malborku. W 1975 objął dowództwo 2 Brandenburskiej Dywizji Lotnictwa Szturmowo-Rozpoznawczego w Pile. Na tym stanowisku w październiku 1978 roku awansował na generała brygady. W 1980 roku został szefem sztabu-zastępcą dowódcy Wojsk Lotniczych w Poznaniu. W 1987 roku został prezesem Zarządu Głównego Aeroklubu PRL.

W latach 1990-1993 pełnił służbę na stanowisku attaché wojskowy i lotniczy przy Ambasadzie RP w Pradze. Następnie został przeniesiony w stan spoczynku. Minister Obrony Narodowej Janusz Onyszkiewicz, w czasie oficjalnego pożegnania, wyróżnił go białą bronią.

Pilot wojskowy I klasy o nalocie 2025 godzin (1959-1989).

Zmarł 2 października 2016. Został pochowany 3 listopada 2016 roku w kwaterze lotników na Cmentarzu Komunalnym Miłostowo w Poznaniu[1]

grób gen. Jerzego Zycha na Cmentarzu Miłostowo w Poznaniu

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990 t. IV: S-Z, Toruń 2010, s. 337-340.